Πόσο πιο χαμηλά;

Έχω από το μεσημέρι της Πέμπτης ανοιχτό το word και όλο λέω να ξεκινήσω, αλλά τι αλήθεια μπορεί να γράψει κανείς γι’ αυτή την κατάντια; Ειλικρινά τις τελευταίες ώρες λυπάμαι και έχω χάσει εντελώς το κέφι μου για οτιδήποτε. Όχι μόνο επειδή «αναγκάζομαι» να κάνω το ρεπορτάζ αυτής της ομάδας και δεν μπορώ να κλείσω το κινητό ή το κομπιούτερ, αλλά επειδή πάνω απ’ όλα είμαι και οπαδός της. Και η ξενέρα για μένα τουλάχιστον τέτοιες μέρες είναι διπλή.

Από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις; Δεν υπάρχει κανένα big brother, όπως το βάφτισαν κάποιοι συνάδελφοι. Τουλάχιστον το big brother βγάζει και γέλιο, ρε παιδιά. Και τολμώ να πω ότι μέχρι να το κόψει η Νova για το ΕΣΡ, έβλεπα συχνά τα βράδια και διασκέδαζα με τον «Κρητίκαρο» και τις άλλες μορφές. Ποιο big brother λοιπόν; Εδώ μιλάμε για το απόλυτο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙ.

Χωρίς να ξέρω τι με περιμένει -και επειδή τουλάχιστον στην πρώτη τους ώρα τους «Πανουτσοκαρπετόπουλους» δεν θα τους χάσω βρέξει χιονίσει- έβαλα στο αμάξι να ακούσω την εκπομπή. Ήδη είχα «φτιαχτεί» με την ξαφνική «επανάσταση» του Αντώνη Κέζου μια μέρα πριν, έσκασε μύτη και ο Μαρακάκης και ακόμη προσπαθώ να καταλάβω τι θέλει (και γιατί τώρα) να πει ο ποιητής.

Η αλήθεια είναι πάντως πως με τον Μαρακάκη οδηγούσα εντός των ορίων του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, παρότι τα επιχειρήματα του Κέζου είναι (πλέον) για γέλια και για δημόσιες σχέσεις. Με τον Νιόπλια ήταν που πήγε να μου φύγει το τιμόνι από τα χέρια. Εκεί που σχεδόν κάθε του ατάκα ήταν και φλερτ με το τροχαίο!

Εντάξει, κατανοώ την κάψα του οποιουδήποτε να σώσει το «εγώ» του, τον Παναθηναϊκό όμως δεν τον σκέφτεται κανείς; Η πλάκα μάλιστα είναι πως με το λαϊκό στιλ που μίλαγε ο κόουτς, αρκετούς «ανυποψίαστους» ίσως να τους έπεισε. Άρα σε σχετικά ικανοποιητικό βαθμό μπορεί και να το έφτιαξε το χαλασμένο του προφίλ. Αν πάντως για να το καταφέρει αυτό, έπρεπε να υποπέσει σε ένα σωρό unfair ενέργειες (ψέματα κατά άλλους), τότε αλήθεια, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την έμπνευση που είχε.

Αφού δε ο ίδιος καταστρατήγησε κάθε έννοια off the record θα το κάνω στο περίπου και εγώ, απλά για να φέρω ένα παράδειγμα, αφού επί της ουσίας δεν λέω και καμιά σοβαρή λεπτομέρεια. Για τον Νιόπλια, από την πρώτη μέρα που ήρθε στην ομάδα δεν είχα και την καλύτερη γνώμη και το έδειχνα άλλοτε με τη σιωπή μου (στις στιγμές της αποθέωσής του από ένα σωρό δημοσιογράφους που τον πήγαιναν τρελά) είτε με κάποιες κριτικές μου στα λάθη του.

Όταν έφυγε από τον Παναθηναϊκό με πήρε τηλέφωνο για να μου παραπονεθεί για ένα μου άρθρο. Πάνω στην κουβέντα και αφού μου είπε κάποια «εσωτερικά» πράγματα που δεν τα γνώριζα στο 100%, με έκανε σε ένα βαθμό να αλλάξω γνώμη και να τον δω κάπως διαφορετικά. Να έρθω λιγάκι στη θέση του, να τα δω αλλιώς, να βρω μια μικρή έστω δικαιολογία για πράγματα που μου έμοιαζαν αδικαιολόγητα και για τα οποία τον θεωρούσα λίγο για τον πάγκο του Παναθηναϊκού.

Ε, αυτή την εικόνα του την τσαλάκωσε και πάλι ο κόουτς. Κι αν για το τι γνώμη έχω εγώ, που στην τελική ποτέ δεν τον πίστεψα, μπορεί να μην τρέχει και τίποτα, αυτό που θα πρέπει να σκεφτεί είναι ότι ξενέρωσαν μαζί του άνθρωποι που τον είχαν στα υψηλότερα σκαλιά. Δεν ξέρω τι έχει ειπωθεί σε αυτή τη σύσκεψη που επικαλέστηκε, αφού δεν ήμουν παρών. Το ότι αυτό που κατήγγειλε ο Νιόπλιας για τον Φρέιτας διαψεύδεται και από τους τρεις άλλους παρευρισκόμενους (Πατέρα, Αντωνίου, Φρέιτας), με βάζει σε σκέψη για το αν είναι αλήθεια ή ψέματα και δεν το πολυπιστεύω.

Αυτό που ξέρω είναι ότι ακόμη και έτσι να έγινε, ο Φρέιτας παραμένει ΕΝΕΡΓΟ μέλος της ομάδας και δεν είναι δυνατόν να τον δίνεις τόσο στεγνά.Όχι μόνο στον κόσμο, αλλά κυρίως στους ποδοσφαιριστές. Εκεί όπου όταν γυρίσει με το καλό, δεν θα θέλουν και πολύ να τον πάρουν με τις πατσαβούρες. όπως λέγεται και στη γλώσσα των αποδυτηρίων.

Δεν κατάλαβα επίσης γιατί ο Νιόπλιας συνέχισε να υπερασπίζεται τον Κέζο, ο οποίος μία μέρα πριν τον είχε «δώσει» κι αυτόν, λέγοντας ότι στην ουσία δεχόταν κι αυτός αδιαμαρτύρητα τις παρεμβάσεις. Γενικώς, για να μην τα χώνω μόνο, δεν πιστεύω ότι ο Νιόπλιας περίμενε ότι θα πάρουν τέτοια τροπή τα πράγματα και πως θα ξεφύγει λέγοντας πράγματα που φαντάζομαι πως αυτή την ώρα μπορεί και να τα έχει μετανιώσει - γι’ αυτό και προχώρησε σε έξτρα δήλωση.

Το κακό όμως έγινε. Και δεν ξέρω πόσο πιο κάτω μπορεί να φτάσει ο Παναθηναϊκός σε επίπεδο κουτσομπολιού και ξεκατινιάσματος. Το μόνο που ακόμη δεν έχουμε δει είναι να βγει ο ένας φροντιστής και να πει «είναι λάθος που πλένουμε τα ρούχα με Ariel» και ο άλλος πως «αν τα πλύνουμε με Skip ή Dixan θα πετάμε». Για τέτοιο καραγκιοζιλίκι μιλάμε. Η ουσία είναι πάντως πως ύστερα από μια μέρα που οι περισσότεροι Παναθηναϊκοί θέλουν να την ξεχάσουν, εκτός από τη δημόσια ξεφτίλα δεν σου ‘μεινε ΤΙΠΟΤΑ. Τόση ώρα μιλούσε ο Νιόπλιας και τελικά ποιος φταίει ακόμη δεν κατάλαβες. Μόνο ποιος… δεν φταίει μας είπε.

ΥΓ1. Ίσως μετά απ’ όλα αυτά αρχίσει πάντως να ξετυλίγεται σιγά-σιγά το κουβάρι και να αρχίσουμε να μαθαίνουμε τι συνέβη από πέρσι τον Μάη και μετά. Διότι εμένα αρχίζει να μου μοιάζει σαν ένα ξεκάθαρο και συνάμα σατανικό σχέδιο ΔΙΑΛΥΣΗΣ της ομάδας του νταμπλ με κάθε τρόπο, με συγκεκριμένες εντολές και απίστευτη επικοινωνιακή αβάντα. Πού θα πάει, κάποια στιγμή μπορεί και να μάθουμε...

ΥΓ2. Χρόνια Πολλά σε όλους, καλή χρονιά και καλά μυαλά!