Και πώς να το ΄χανε!

Επί της ουσίας, πολύ απλά συνέβησαν όσα ακριβώς περιμέναμε από τον Αύγουστο. Ο Ολυμπιακός, πιο υγιής, πλήρης και ποιοτική ομάδα (κυρίως το πρώτο, γιατί στην Ελλάδα του Μνημονίου οι υγιείς είναι εξαιρέσεις), ήταν φαβορί και επιβεβαίωσε τον τίτλο του, ελλείψει αντιπάλου. Δεν μπορούσε να τον αντιμετωπίσει κανείς με συνέπεια σε βάθος χρόνου κι έτσι, πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος, ο τίτλος έχει πάει και μαθηματικά στο Λιμάνι, με αποτέλεσμα για ακόμα μία χρόνια να αναζητούνται στο εξής ο δεύτερος και αυτοί που θα πέσουν. Καθόλου πλάκα...

Από εκεί και πέρα, το φινάλε έγινε πανηγυρικό μέσω προσωρινής γκρίνιας. Ο Ολυμπιακός, για ακόμα μία φορά, δεν έπαιξε μπάλα, ο απαιτητικός κόσμος που μετά από καιρό γέμισε το «Καραϊσκάκη» είχε μουρμούρα μέχρι το 2-0 βλέποντας την ομάδα του να ψευτοκινδυνεύει, ωστόσο η ταλαίπωρη ΑΕΚ ...διευκόλυνε τη φιέστα. Υπό άλλες συνθήκες, αν ο Ολυμπιακός (ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα) κατακτούσε το πρωτάθλημα με τριάρα σε ντέρμπι, οι εφημερίδες θα άλλαζαν σχήμα και θα επέστρεφαν στα παλιά ...σεντόνια, για να χωρέσουν τους τίτλους. Τώρα;

Τώρα ο κόσμος ξέρει τι περιμένει και δεν υπάρχει καμία έκπληξη. Ακόμα και οι πιο φανατικοί ΑΕΚτζήδες περίμεναν πολλά γκολ στο ντέρμπι(;). Το ίδιο και οι Ολυμπιακοί. Όταν το έχεις ξαναδεί το έργο, όμως, πώς να σε συγκλονίσει το φινάλε; Μπορεί να βγεις χαμογελαστός από την αίθουσα, ωστόσο, το ξέρεις πως ο Τζέιμς Μποντ πρώτα θα το σώσει το κορίτσι, μετά θα το πηδήξει και μετά θα σώσει και τον κόσμο. Πώς να σου κάνει εντύπωση το σενάριο;

Μόνο αν το κορίτσι το παίξει δύσκολο ή αν ο ήρωας ματώσει, θα μπεις σε διαδικασία να το δεις με άλλο μάτι. Να αγχωθείς λίγο, να παρακολουθήσεις το ματς με μεγαλύτερο ενδιαφέρον, να φας κανένα νύχι από την αγωνία. Έτσι, στο ρελαντί, ούτε ένα σπυρί από τα ποπκόρν δεν σου πέφτει κάτω!

Αλλά πώς να το παίξει δύσκολη η φετινή ΑΕΚ; Πώς να ματώσει ο Ολυμπιακός στον περίπατο; Θα πιει τα κουνημένα Μαρτίνια του, θα κάνει τη δουλειά και θα τελειώσει το έργο γραβατωμένος και χαμογελαστός. «Δι εντ» κι από ΄δώ πάν΄ κι οι άλλοι...

Και το θέμα πλέον, είναι πού πάνε οι άλλοι. Και πόσους ενδιαφέρει αυτή η διαδρομή...

Μέχρι να αλλάξει το σενάριο με τα υπάρχοντα δεδομένα, εγώ, ο Μίλτος, να ΄μαι καλά...

Υ.Γ.: Για το μυθιστόρημά μου, «Είναι στημένο», το οποίο κυκλοφορεί από την Εμβιπή Παμπλικέισονς (MVPublications) με υπογραφή Χρήστου Ελευθερίου, θα τα λέμε στην ιστιοσανίδα μου στο φέισμπουκ.