Meangirls Part I

Το κορίτσι «από σπίτι»

Το κορίτσι από σπίτι είναι μια πεπαλαιωμένη κλισέ φράση που μάλλον έχει ξεμείνει από τότε που οι προξενήτρες δούλευαν υπερωρίες. Στη συγκεκριμένη κατηγορία ανήκει συνήθως μια κοπέλα που κάτι έχει ψιλοκαταφέρει να κάνει (π.χ. ύστερα από διακόσια χρόνια ιδιαίτερα έμαθε λίγα γαλλικά, πήγε σε ιδιωτικό σχολείο και έπαιρνε καλούς βαθμούς επειδή ο μπαμπάς έκανε δωρεές, έβγαλε και κανένα ΙΕΚ για να προσληφθεί - πού αλλού, στην οικογενειακή τους επιχείρηση), είναι μετρίας εμφανίσεως, βαρετή κι έχει τσιριχτή φωνή, αλλά όλοι τη λανσάρουν σαν κελεπούρι.

Πριν από σένα λοιπόν ισχυρίζεται -για να σε σνομπάρει- πως τα είχε με γόνο πλούσιας οικογένειας, πολλά υποσχόμενο δικηγόρο που ήταν ντυμένος με Hugo Boss και έπαιζε Μπριτζ. (Aπορία: Γιατί χώρισε λοιπόν;)

Εσύ παίρνεις το ρόλο του παιδιού του λαού. Μπαίνεις στο τριπάκι για πάρτη της και ενώ σπουδάζεις, παράλληλα δουλεύεις, ταυτόχρονα πηγαινοέρχεσαι να την πηγαινοφέρνεις, της κάνεις δώρα (τα βρίσκει πάντα κακόγουστα), την πας στο Μέγαρο (και νυστάζεις), βλέπεις ταινίες υψηλής κουλτούρας ( εδώ κι αν νυσταζεις ), μαθαίνεις να δένεις γραβάτα (ούτε στο στρατό δεν είχες καταφέρει), διαβάζεις Κούντερα για να συζητάς μαζί της για τη βραδύτητα (έχεις κόψει και το γήπεδο γιατί είναι μπας κλας), τη συνοδευεις σε εγκαίνια γκαλερί και βλέπεις πίνακες (που δεν καταλαβαίνεις τι δείχνουν), τρως ταρτάρ και ας σου πέφτει βαρύ (και στο στομάχι και στην τσέπη), κάνεις τα πάντα τελοσπάντων, αλλά και πάλι είναι πολύ λίγα γι' αυτήν.

Ρομαντικέ βλάκα, σε λίγο καιρό απλά θα σε παρατήσει γιατί ό,τι κι αν κάνεις, θα σε αποτελειώσει λέγοντάς σου πώς «είσαι επαρχιώτης, μικρός, ανώριμος και δεν έχεις ακόμη μια αξιόλογη δουλειά - ούτε πρόκειται να βρεις».

Συμβουλή: Mην τη σκοτώσεις. Οι συγκεκριμένες γυναίκες υποφέρουν περισσότερο όσο ζουν, μια και στα 40 τους ο ψευτο-γιάπης που θα τις έχει παντρευτεί, θα τις κερατώνει με την οικιακή βοηθό, τα παιδιά της ακόμα θα κατουριούνται πάνω τους στη Δευτέρα Δημοτικού κι αυτή δεν θα μπορεί να κοιμάται ούτε με στεντόν.

Η πρωτάρα μεν... αλλά…

Το κοριτσάκι που μόλις συνειδητοποίησε πως έχει αιδοίο, νομίζει πως έχει μόνο αυτή και καμιά άλλη. Εσύ όμως, φίλε μου, που είσαι χαζός και μάλλον πιστεύεις το ίδιο την πατάς ως εξής:

Η μικρή είναι τσαπερδονοκωλοσφυρίχτρα αλλά κάνει την άβγαλτη. Παίρνει 200 φορές τη μέρα τηλέφωνο τις 300 κολλητές της και λένε κάθε λεπτομέρεια της ζωής τους. Παίζει με όποιο γκόμενο βρεθεί στο διάβα της, από το συμφοιτητή της μέχρι και τον γιατρό που πάει να της κάνει κολποσκόπηση, δεν θέλει όμως κανέναν από δαύτους: Η καρδιά της είναι δοσμένη στον Τζόρτζ Κλούνεϊ. Από τους άλλους απλά μαζεύει επιβεβαίωση. Συνήθως δεν έχει υψηλές απαιτήσεις από σένα (πού τις είδε για να τις μάθει, άλλωστε) αλλά σου σπάει τα νεύρα με το εξής:

Πιστεύει πως η παρθενιά είναι μετοχή. Τη φυλάει ανέγγιχτη μέχρι να ανέβει η αξία της. Παρ' όλα αυτά, θα σε καλέσει στο φοιτητικό διαμέρισμα για να σε χαϊδέψει-φιλήσει-τρίψει-καβαλήσει-ανάψει-και τέλος, να σε παρατήσει στα κρύα του λουτρού γιατί δεν είναι ακόμα καιρός, δεν είναι ακόμα έτοιμη, δεν είναι ακόμα σίγουρη, δεν σε ξέρει καλά, δεν μπορεί να σε εμπιστευτεί κι άλλα τέτοια που τα ακούς και σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι (φευγοντας από το πέος σου). Αυτό το πράγμα συμβαίνει αρκετές φορές και συνέχεια γυρνάς σπίτι σου μετά και σε τρώει η μαλακία. Αυτά τα πράγματα τα έκανες και στο Γυμνάσιο, έλεος. Σε κράζουν οι κολλητοί και την αφήνεις, αλλά στραβωμένος που δεν σου έκατσε.

Η μεγάλη απογοήτευση: Τα πίνεις σε ένα μπάρ ένα βράδυ, γνωρίζεις το φίλο ενός φίλου και εκεί που μιλάτε για γκόμενες, σου λέει ότι πηδάει ένα γκομενάκι τρελό και προχωρημένο. Δυστυχώς, καταλήγεις να πληροφορηθείς ότι είναι η τσαπερδονοκωλοσφυρίχτρα. Μένεις μαλάκας. Όπως ήσουν δηλαδή. Toν κοιτάς από πάνω μέχρι κάτω και τον μισείς. Τι παραπάνω έχει αυτός από σένα, σκέφτεσαι.

Συμβουλή: Τι να σε συμβουλεύσω... Με προβληματίζεις κι εμένα. Μήπως βρομάνε τα πόδια σου;

Η γυναίκα «δεν θέλω να σε πληγώσω»

Η συγκεκριμένη γκόμενα δεν θέλει να πληγώσει κανέναν από τους 35 που διατηρεί στον κύκλο των αυλικών της. «Είσαι πολύ καλό παιδί», σου λέει όταν της κάνεις καμιά δουλειά, της ποτίζεις τα λουλούδια όταν πάει στο χωριό της, της φτιάχνεις το καζανάκι, της κάνεις την εργασία για τη σχολή της, τρέχεις να της βρεις τούρτα black forest ξημερώματα, σε χτυπάει το ρεύμα όταν πας να αλλάξεις λάμπα στο χολ της και άλλα τέτοια. Νομίζεις, ταλαίπωρε, πως αν γίνεις το παιδί για όλες τις δουλειές, θα σε αγαπήσει; Αμ δε.

Αυτή σου χαμογελάει, σου δίνει κανένα φιλάκι στο μάγουλο, πάει και πού και πού μαζί σου για κανένα καφέ έξω, σου στέλνει και κανένα μηνυματάκι στο κινητό το βράδυ με ενσωματωμένα τίποτα φιλάκια και σε μπερδεύει, σου χαϊδέυει λιγάκι τα μαλλάκια λες και είσαι σκύλος αλλά όταν πας να της πιάσεις λίγο το μπούτι ή να την ξεμοναχιάσεις σε κανένα πάρτι, σου λέει «Μα εγώ δεν είμαι για σενα, δεν θέλω να σε πληγώσω»…

Αυτή, φίλε μου, δεν είναι για σενα, εσύ όμως μάλλον είσαι γι' αυτήν υδραυλικός, ηλεκτρολόγος, κηπουρός, ψυχολόγος, οδηγός - είσαι τα πάντα τελοσπάντων, εκτός από γκόμενος. Και για να σε προσγειώσω, όχι μόνο εσύ, αλλά και πολλοί άλλοι, οι οποίοι της κάνουν άλλες δουλειές όταν δεν μπορείς εσύ. Αυτή θα καψουρευτεί τον κάφρο που δεν θα το κουνάει ρούπι για τίποτα. Έτσι θα πληρώσει για αυτό που έκανε.

Συμβουλή: Στρίβε, κορόιδο.

Η «ψάχνω για σάκο του μποξ»

Εδώ την πάτησες εξαρχής. Η πληγωμένη, προδομένη, ταλαιπωρημένη, απατημένη, καταρρακωμένη, νευρωτική αυτή γκόμενα, που έχει στιγματιστεί ανεπανόρθωτα από τον πρώην της, θα σου αλλάξει τα φώτα. Δεν έχει σημασία τι είσαι εσύ. Άνδρας είσαι, φταις.

Στην αρχή θα σε ζηλεύει αρρωστημένα. Δεν θα μπορείς να πας πουθενά, να μιλήσεις με καμία και να κοιτάξεις άνθρωπο. Όλες σου οι κινήσεις θα είναι ύποπτες. Θα ανοίγει την αλληλογραφία σου, θα ψαχουλεύει το κινητό σου, θα ξετινάζει τα μπουφάν και τα παντελόνια σου. Θα σπάει τους κωδικούς του email και θα σου γκρινιάζει να διαγράψεις το λογαριασμό σου στο facebook. Οποιαδήποτε επαφή με πρώην σου απαγορεύεται διά ροπάλου, δεν δικαιούσαι να έχεις φίλες και ΦΥΣΙΚΑ απαγορεύεται να γνωρίσεις καινούριο κόσμο! Αυτή αρκεί.

Ό,τι κι αν κάνεις λάθος, άμεσα την κάνει ψυχολογικά ράκος, τσιρίζει μέσα στ’ αυτιά σου, κλαίει δίχως τελειωμό, σε χτυπάει με χέρια και πόδια ή σε γεμίζει νυχιές, χτυπιέται έξω από το σπίτι σου μεθυσμένη τα χαράματα, παίρνει τηλέφωνο μέχρι και τη μάνα σου, την οποία προσπαθεί να πάρει με το μέρος της για να αποκτήσει και σύμμαχο στον αγώνα της. Σε βρίζει για ψύλλου πήδημα, σε ομαδοποιεί στην κατηγορία των γουρουνιών με την ίδια μούρη, ακόμα κι αν στη φαντασία της δεν της είπες «καληνύχτα αγαπούλα μου» με την καρδιά σου αλλά βαριεστημένα, σε περνάει γενεές δεκατέσσερις σε κάθε λαθάκι που εσύ ούτε πήρες χαμπάρι ότι το έκανες και σε έχει συνέχεια να κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα μήπως και δεν δείξεις καλή διαγωγή κι αρχίσει ο συναγερμός της και σφυράει.

Είναι ανικανοποίητη με ό,τι κι αν κάνεις. Σε ρωτάει αν είναι χοντρή, κι αν απαντήσεις όχι, σου κάνει σκηνή επειδή δεν είπες «όχι αγάπη μου, είσαι θεά, καμιά δε σε φτάνει». Σε ρωτάει αν της πάει το καινούριο της φόρεμα κι αν απαντήσεις «σου πάει» την έβαψες γιατί έπρεπε να απαντήσεις πως «μωρό μου, είσαι θεά με το φόρεμα αυτό, αλλά ό,τι και να φορέσεις εσύ, κούκλα δείχνεις». Σε ρωτάει αν την αγαπάς κι αν της απαντήσεις «ναι» θα σου πάρει το κεφάλι λέγοντάς σου «Ναι; Τι ναι; Απλά ναι; Δεν μπορείς να μου πεις τη λέξη «σ’ αγαπώ» ολόκληρη; Δεν έχεις καρδιά εσύ; Βαριέσαι να μιλήσεις; Δεν μ’ αγαπάς λοιπόν!!!»

Συμβουλή: Αυτή ό,τι κι αν κάνεις, δεν πρόκειται να ηρεμήσει. Η ζημιά έγινε. Κεράτωσέ την κι εσύ, ώστε να τραβήξει ο επόμενος χειρότερα και να πάρεις το αίμα σου πίσω.

Πάνος