Το σκηνικό του τρόμου !

Το σημερινό πρωινό δεν ήταν ένα από τα συνηθισμένα για τον γυμναστή ενός από τα δημοτικά σχολεία της περιοχής του Αγίου Παύλου Θεσσαλονίκης… Όχι τόσο γιατί το προηγούμενο βράδυ χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, για να “καθαρίσει” το τραύμα που του προκάλεσε το στιλέτο ενός ανεγκέφαλου οπαδού, αλλά κυρίως για το πώς θα κατόρθωνε να διαχειριστεί αυτή την αρνητική δημοσιότητα ενώπιον των μικρών παιδιών…Ο κύριος Νίκος, όπως τον αποκαλούν οι μαθητές του, αποχαιρέτησε τη γυναίκα του, φίλησε τις κόρες του και όπως κάθε μέρα πήρε το δρόμο για την πρωινή δουλειά του στο σχολείο. Στο μυαλό του, όμως, στριφογύριζαν συνεχώς χιλιάδες αναπάντητα ερωτήματα… Πιο πολύ, όμως, τον απασχολούσε ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετώπιζε τις αθώες ερωτήσεις των παιδιών του, κάποια από τα οποία θα είχαν ακούσει ότι ο γυμναστής τους και προπονητής της ομάδας νέων του Άρη, μαχαιρώθηκε στο πόδι…

«Δεν οφείλεται στην αντιπαλότητα!»

«Είμαι πολλά χρόνια μέσα στα γήπεδα, έχω δει πολλές φορές την αντιπαλότητα ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Άρη να ξεφεύγει από τα όρια της λογικής αλλά τέτοιο πράγμα σαν το χθεσινό δεν έχω ξαναδεί… Δε νομίζω, πάντως, ότι έχει να κάνει με την κόντρα που υπάρχει ανάμεσα στις δύο ομάδες… Επρόκειτο για προσχεδιασμένη επίθεση από ορισμένους ανεγκέφαλους, οι οποίοι εκείνη την ώρα δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν ότι κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν αφαιρέσει μία ζωή! Είναι τραγικό, αλλά είναι αλήθεια…», μας είπε αρχικά ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Άρη και του ΠΑΣ Γιάννινα, που προπονεί την ομάδα νέων των “κιτρινόμαυρων…

Η περιγραφή του θλιβερού σκηνικού…

Του ζητάμε να μας περιγράψει λεπτό προς λεπτό το θλιβερό σκηνικό της επίθεσης και ο ίδιος παρά την τραυματική εμπειρία που έζησε, ανασύρει από τη μνήμη του, καρέ-καρέ όλο το επεισόδιο που έλαβε χώρα στο αθλητικό κέντρο της Σουρωτής…
«Είχε μόλις τελειώσει το πρώτο ημίχρονο και βρισκόμουν στο κέντρο του γηπέδου, δίνοντας ορισμένες οδηγίες στους αναπληρωματικούς που θα έκαναν ζέσταμα… Ετοιμαζόμουν να επιστρέψω στα αποδυτήρια για να μιλήσω στους υπόλοιπους ενόψει του 2ου μέρους, όταν διέκρινα μία στιγμιαία ένταση στις κερκίδες… Ξαφνικά μέχρι να προλάβω να γυρίσω το κεφάλι μου, οι ταραξίες πήδηξαν με ένα σάλτο από μία κερκίδα τριών μέτρων, μπήκαν μέσα στο γήπεδο κι άρχισαν να τρέχουν κατά πάνω μας!», μας διηγήθηκε ο υπεύθυνος των ακαδημιών του Άρη που αμέσως ζήτησε από όσα παιδιά βρίσκονταν στον αγωνιστικό χώρο, να μαζευτούν γύρω του…

«Πάνω στην ένταση δεν κατάλαβα την μαχαιριά!»

«Το πρώτο πράγμα που προσπάθησα να κάνω ήταν να προστατεύσω τα παιδιά… Στην αρχή ήταν λίγοι, το πολύ πέντε-έξι, αλλά σχεδόν αμέσως εμφανίστηκαν τουλάχιστον δεκαπέντε άτομα ακόμη… Μαζί με τους τρεις άνδρες ασφαλείας του γηπέδου, μπήκαμε μπροστά για να τους αποτρέψουμε αλλά μόλις είδαμε ότι ήταν οπλισμένοι με ξύλα, αλυσίδες, λοστούς και σιδερόβεργες, τα χάσαμε! Μέσα στο γενικό χαμό, την ώρα που προσπαθούσαμε να προστατευτούμε και να προφυλάξουμε τα παιδιά, εμφανίστηκε ένα τύπος με κράνος και με μαχαίρωσε στο μηρό! Εκείνη την ώρα δεν το πολυκατάλαβα, γιατί ένιωσα απλά ένα τσίμπημα και ήμουν πάνω στην ένταση της στιγμής, αλλά όταν αργότερα σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να είχα χτυπήσει πολύ πιο σοβαρά, μου ήρθε αηδία… Κι όλα αυτά σε ένα ματς νέων, από τα πιο ήσυχα που έχουν γίνει ποτέ ανάμεσα στις δύο ομάδες!», υπερθεμάτισε ο άτυχος προπονητής και συνέχισε…

«Οι παράγοντες του ΠΑΟΚ δεν κουνήθηκαν!»

«Δεν μπορώ να δώσω καμία εξήγηση γι’ αυτό το συμβάν… Πως διάλεξαν το συγκεκριμένο παιχνίδι, πως οργανώθηκαν, που αποσκοπούσαν, τι να σας πω…, δεν μπορώ να μπω στο μυαλό τους… Φορούσαν πάντως διακριτικά του ΠΑΟΚ και σε όλη της διάρκεια της επίθεσης, έβριζαν με ακατονόμαστες εκφράσεις τις οικογένειές μας και τον Άρη… Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι ήταν μία οργανωμένη επίθεση από κάποιο σύνδεσμο φιλάθλων του ΠΑΟΚ, γιατί δεν ξέρω αν όλοι οι αυτοί οι ταραξίες μπορούν να ελεγχθούν… Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν πείραξαν κανέναν από τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ, που ήταν τριγύρω! Οι παράγοντες της αντίπαλης ομάδας βρίσκονταν περίπου 50 μέτρα μακριά, αλλά κανένας τους δεν μπήκε στον κόπο να πλησιάσει και να προσπαθήσει να τους απομακρύνει… », σχολίασε καυστικά ο Νίκος Πασσιαλής, πριν θίξει το τεράστιο θέμα της ατιμωρησίας στην Ελλάδα…

«Το άσχημο είναι ότι δεν υπάρχει ελπίδα!»

«Δεν ξέρω τι θα κάνει η ΠΑΕ, αν θα προβεί σε μηνύσεις, εγώ προσωπικά τι να κάνω… Είμαι απογοητευμένος… Έχω δύο κόρες και για πρώτη φορά είπα χθες, πάλι καλά που δεν έχω αγόρια… Σκεφτείτε να τα είχα μαζί μου στο γήπεδο και να ζούσαν αυτή την κατάσταση… Το άσχημο είναι ότι δυστυχώς, τέτοια περιστατικά γίνονται κάθε λίγο και λιγάκι… Τα προβάλλουν τα κανάλια για μία εβδομάδα, αρχικά παρατηρείται μία ευαισθητοποίηση αλλά δυστυχώς, δεν υπάρχει σταματημός και ούτε προβλέπεται να υπάρξει… Γιατί κανένας ταραξίας δεν έχει τιμωρηθεί αυστηρά για να υπάρξει παραδειγματισμός… Ζούμε στην Ελλάδα της ατιμωρησίας… », κατέληξε ο Νίκος Πασιαλής, λίγο πριν κλείσει το τηλέφωνο για να βγει στο δρόμο και να πιάσει μία μπάλα που πέταξαν οι μαθητές του έξω από την αυλή του σχολείου…