Άντερ Ερέρα: Ο αδιαπέραστος

Ο Ερέρα έκλεψε την παράσταση στο παιχνίδι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη Λίβερπουλ και ο Θάνος Σαρρής γράφει για τον Βάσκο και τη χρησιμότητά του στα χέρια του Μουρίνιο.

Ήταν στο ντέρμπι του Μάντσεστερ, όπου είχε διαφανεί για πρώτη φορά σε παιχνίδι υψηλών απαιτήσεων η διαφορά που μπορεί να κάνει ο Άντερ Ερέρα στη μεσαία γραμμή της Γιουνάιτεντ του Μουρίνιο, η οποία πάσχιζε για ισορροπία. Γράφαμε τότε για το πως η είσοδός του στο δεύτερο ημίχρονο έκανε πιο συμπαγές το κέντρο ων «Κόκκινων Διαβόλων», μάζεψε τα κενά και βελτίωσε τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά το παιχνίδι της. Παραδοσιακά, ο Πορτογάλος θέλει από τους κεντρικούς του μέσους να έχουν προτεραιότητα την επανάκτηση και την καταστροφή του παιχνιδιού των αντιπάλων.

 Ο anchorman στη βάση της μεσαίας γραμμής ήταν σημείο αναφοράς στις 11άδες του, είτε αυτός ήταν ο Μάτιτς στην Τσέλσι, είτε ο Κεντίρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Καμπιάσο στην Ίντερ, ο Μακαλελέ στο πρώτο του πέρασμα από τους «Μπλε». Έμοιαζε ξένο, για μια ομάδα Μουρίνιο, το κέντρο αν αποτελεί Αχίλλειο Πτέρνα, αφού ο Πογκμπά θα έπρεπε να παίξει έναν τελείως διαφορετικό ρόλο από αυτόν που είχε συνηθίσει, ενώ ο Φελαϊνί έχει σημαντικά μειονεκτήματα για να επιτελέσει την λειτουργία που επιθυμεί ο Ζοσέ.

Ο Ερέρα, από την άλλη, έδειξε και απέναντι στη Λίβερπουλ ότι είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει στο ρόστερ σε αυτό που θέλει ο Πορτογάλος. Παρά την καλή του εμφάνιση απέναντι στη Σίτι, έμεινε στον πάγκο στο επόμενο παιχνίδι με τη Γουότφορντ. Η Γιουνάιτεντ έχασε 3-1. Επέστρεψε και η ομάδα του νίκησε τη Λέστερ 4-1. Ήταν δεύτερος στις συνολικές πάσες, στις επανακτήσεις της μπάλας, στα τάκλιν και στα κοψίματα. Κόβοντας και πασάροντας με την ίδια άνεση, έδειξε ξανά στον προπονητή του ότι μπορεί να προσφέρει πολλά περισσότερα τόσο όταν η ομάδα του δεν έχει τη μπάλα, όσο και στο τρανζίσιον που επιθυμεί ο Mou. Ήταν βασικός και απέναντι στη Στόουκ, όπου παρά το 1-1 η ομάδα του Μάντσεστερ έδειξε καλά στοιχεία.

H εμφάνισή του απέναντι στη Λίβερπουλ ήταν ακριβώς εκείνο που χρειαζόταν, κάνοντας τους Άγγλους σχολιαστές να καταθέτουν προτάσεις για την ανάληψη της αρχηγίας στη μετά-Ρούνεϊ εποχή! Σε ένα ματς όπου η Γιουνάιτεντ κατάφερε να σταματήσει τον φρενήρη ρυθμό της Λίβερπουλ και να την κρατήσει στο μηδέν (έστω κι αν χρειάστηκε η τεράστια κλάση του Ντε Χέα), ο Ερέρα έδειξε το τέλειο εργαλείο στα χέρια του Μουρίνιο, ο οποίος έστησε την ομάδα του με τρόπο και προσανατολισμό που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα: Να κλείσει τους χώρους, να περιορίσει τη μέχρι στιγμής σχεδόν ασταμάτητη στο επιθετικό 1/3 Λίβερπουλ, να μην πέσει θύμα του gegenpressing και να αναζητήσει το γκολ στους κενούς χώρους. Ο Βάσκος είχε 90 επαφές, 7 τάκλιν, 10 επανακτήσεις και 11 κοψίματα, περισσότερα από κάθε άλλο παίκτη, σε οποιοδήποτε άλλο φετινό ματς της Premier League!.

O τρόπος που διαβάζει το παιχνίδι και κινείται χωρίς τη μπάλα δεν κερδίζει τον θεατή όπως μια περίτεχνη ντρίμπλα, ή μια μακρινή μπαλιά ακριβείας, όμως τον κάνει πολύτιμο για κάθε κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ομάδα του. Η ικανότητά του στο διάβασμα του παιχνιδιού και στο τρανζίσιον είχε διαφανεί από τις ημέρες του στη Μπιλμπάο του Μπιέλσα. Το είχε δείξει και στο Old Trafford, στην πρώτη του χρονιά στο καμάρι των Βάσκων, όταν για 84' λεπτά έκοβε και έραβε στο 3-2 της ομάδας του επί της Γιουνάιτεντ για το Europa League τον Μάρτιο του 2012.

Παρότι έμεινε πάγκο στο ματς με τη Γουότφορντ, αμέσως μετά την καλή εμφάνιση απέναντι στη Σίτι, ήταν αναμενόμενο ότι σύντομα ο Μουρίνιο θα τον χρησιμοποιούσε στον ρόλο που του ταιριάζει. Φαινόταν, εκτός από την αγωνιστική ανάγκη, και στον τρόπο που τον προετοίμαζε. Πριν το παιχνίδι με τη Λίβερπουλ, κατά τη διάρκεια της διακοπής, όταν ο Ερέρα κλήθηκε στην Εθνική Ισπανίας για πρώτη φορά, τόνιζε: «Ο Μουρίνιο σου δίνει περισσότερη ελευθερία. Θέλει το ποδοσφαιρικό σου ένστικτο να βγει στο γήπεδο. Είναι αλήθεια ότι πρέπει να έχεις αμυντικές εντολές, όμως μας λέει να αφηνόμαστε σε αυτό το ένστικτο όταν μας καθοδηγεί στο τερέν. Με πιστεύει και μου δίνει τη δυνατότητα να παίζω συχνά σε μια κορυφαία ομάδα. Τώρα πρέπει να δείξω ότι αξίζω να μείνω στην 11άδα της Γιουνάιτεντ και αξίζω να καλούμαι στην Εθνική Ισπανίας». Λίγες μέρες μετά, έκλεψε την παράσταση απέναντι στους Ρεντς.

Η διαχείριση του Μουρίνιο λοιπόν στον Βάσκο μοιάζει να δικαιώνεται. Τον βοηθάει να εμπιστευτεί το αναπτυγμένο του ποδοσφαιρικό ένστικτο και να παίξει με άξονα την κίνηση χωρίς τη μπάλα, την ηρεμία στις μεταβιβάσεις, αλλά και την ενέργεια στις μονομαχίες. Τον βοήθησε να ξανακληθεί στην Εθνική, θέτοντας διαφορετικό πήχη, με βάση τα όσα δήλωσε ο ίδιος ο 27χρονος μέσος, στο κίνητρο και τη διάθεση για δουλειά. Είναι ο επόμενος που θα απογειωθεί ως «παίκτης Μουρίνιο;» Θα φανεί στη διάρκεια. Προς το παρόν, ωστόσο, μοιάζει σε ένα ρόστερ που χρειάζεται δουλειά και προσαρμογή για να φτάσει στα στάνταρ του Πορτογάλου, ως μία από τις βασικές σταθερές.