Το χάρισμα της προσωπικότητας

O Θάνος Σαρρής γράφει για την προσωπικότητα στον πάγκο που μπορεί να μεταμορφώσει την ατομική και ομαδική συνεισφορά, με βάση το παράδειγμα του Γιργκεν Κλοπ.

Ήταν εμφανές από την πρώτη του ημέρα στο Μέλγουντ. Πιθανόν όχι σε όλους τους παρατηρητές, αλλά σε όσους insiders έτυχε να συναντήσω πέρυσι, στον τελικό του League Cup του Γουέμπλεϊ ανάμεσα στη Λίβερπουλ και την Μάντσεστερ Σίτι. Εκείνο που τόνιζαν ήταν πως από την πρώτη στιγμή του Γίργκεν Κλοπ στο προπονητικό κέντρο της Λίβερπουλ, το κλίμα ήταν πολύ διαφορετικό. Ο Γερμανός φρόντισε να δείξει ότι από την πρώτη του μέρα όλοι είναι σημαντικοί για τους στόχους της ομάδας. Όχι μόνο οι ποδοσφαιριστές. Από τον άνθρωπο στην υποδοχή, μέχρι τον φροντιστή, όλοι βάζουν το λιθαράκι τους στην πορεία της Λίβερπουλ. Αυτή η έννοια του ομαδικού πνεύματος, στα πρότυπα της φιλοσοφία του Μπιλ Σάνκλι, αποτελεί μια πολύ σημαντική σφραγίδα στη νέα εποχή των Ρεντς, η οποία είναι περισσότερο εμφανής φέτος. Κι αυτό γιατί ο Κλοπ είχε την δυνατότητα όχι μόνο να ηγηθεί της προετοιμασίας και του σχεδιασμού, με δεδομένο το ότι δεν υπάρχει Ευρώπη φέτος, αλλά και να εντάξει στο ρόστερ παίκτες όπως ο Μανέ, ο Βαϊνάλντουμ, ο Μάτιπ. Ποδοσφαιριστές με τα αγωνιστικά στοιχεία που θα τους κάνουν να πρωταγωνιστήσουν στην Kloppolution.

Αισθάνθηκα το πόσο ξεχωριστός είναι ο Κλοπ παρατηρώντας τον ξεχωριστό δεσμό που έχει χτίσει με τον κόσμο της Λίβερπουλ, χωρίς να τους έχει φέρει κούπα. Το Γουέμπλεϊ στον περσινό τελικό ήταν γεμάτο believers. Μια ιστορία του από την εποχή της Μάιντς δείχνει το πόσο ξεχωριστός είναι. Το Αμβούργο εξέταζε την προοπτική της πρόσληψής του, παρακολουθώντας τον κρυφά σε προπονήσεις και αγώνες, καθώς και εκτός ποδοσφαίρου. Ένα από τα στοιχεία που έκαναν τον σύλλογο να επιλέξει τον Μάρτιν Γιολ ήταν το ότι ο Κλόπο φορούσε συχνά σκισμένα τζιν, γεγονός που κατά τους διοικούντες υπονόμευε την εικόνα του.  Ποτέ δεν προσπάθησε να κρυφτεί σε κοστούμια και να μπει σε καλούπια. Δεν δίστασε να τσαλακώσει την εικόνα του. Η άμεση διαπροσωπική επικοινωνία και οι ισχυροί δεσμοί με τον σύλλογο είναι για εκείνον το ζητούμενο.

Αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις του Γερμανού γίνονται συχνά viral στα media. Την προηγούμενη Δευτέρα, ο Γίργκεν Κλοπ ήταν καλεσμένος στην εκπομπή Monday Night Football του Skysports. Κάντε στους εαυτούς σας τη χάρη και βρείτε το κομμάτι που κουβέντιαζε με τους παρουσιαστές, πριν το ματς της Μπέρνλι με τη Γουότφορντ. Ο Γερμανός ήταν απολαυστικός και έδειξε για μια ακόμα φορά το χάρισμά του να κερδίζει τον κόσμο. Είχε μια εξήγηση για όλα, χωρίς διάθεση να αποφύγει κάποια ερώτηση, με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και μάτια να λαμπυρίζουν από... όρεξη για το πρότζεκτ που δουλεύει παθιασμένα στους ρεντς. Χρησιμοποίησε πολλές φορές τη λέξη «situation» όταν ρωτούσαν για γενικευμένες αγωνιστικές συμπεριφορές της ομάδας του, θέλοντας να δείξει σε όλο τον κόσμο πως κάθε κατάσταση απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση από τους ποδοσφαιριστές του και ότι προσπαθεί να τους προετοιμάσει για να είναι επαρκείς σε όλες.

«Δεν καταλαβαίνω καν τους αριθμούς. Τι σημαίνει αυτό;», απάντησε αφοπλιστικά όταν του έδειξαν τις πιθανότητες των στοιχηματικών και το ότι η ομάδα του είναι δεύτερο φαβορί για τον τίτλο, με 5/1 πιθανότητες. Πραγματικά, πόσο μπορεί να ενδιαφέρει τον προπονητή της Λίβερπουλ η πιθανότητα που δίνουν οι στοιχηματικές για την κατάκτηση του τίτλου; Τι θετικό μπορεί να επιφέρει πέραν του αποπροσανατολισμού;

Με το χαμόγελο να μην φεύγει από τα χείλη του, ο Κλοπ παραδέχθηκε ότι δεν την... πάλευε και τόσο ως ποδοσφαιριστής. «Πάντα απολάμβανα το ποδόσφαιρο, αλλά δεν ήμουν και τόσο καλός», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως η καλύτερη στιγμή στην καριέρα του ήταν όταν είπε πως δεν παίζω άλλο, για να να γίνω προπονητής. «Ακόμα και στα 26 μου αν μου έλεγαν "δεν είσαι τόσο καλός, δοκίμασε να γίνεις προπονητής, θα το έκανα», παραδέχθηκε. 

Ο Κλοπ δεν φοβήθηκε να εκθέσει σε δημόσια προβολή τις προπονητικές του ιδέες. Εξήγησε γιατί το gegenpressing, η εμμονή του για τη γρήγορη επανάκτηση της μπάλας είναι ο καλύτερος playmaker, καθώς "αντί να κάνεις πάσες και να βγάλεις το 10άρι σου έτοιμο για πάσα που θα φέρει επικίνδυνη κατάσταση, κερδίζεις τη μπάλα ψηλά στον αγωνιστικό χώρο και είσαι μια πάσα μακριά από μια καλή ευκαιρία. Κανείς  playmaker στον κόσμο δεν μπορεί να είναι τόσο καλός όσο το επιτυχημένo counter pressing και προσπαθώ να δείξω στους παίκτες πόσο σημαντικό είναι». Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της φαντασίας στο παιχνίδι των ποδοσφαιριστών στο παιχνίδι του προκειμένου να δημιουργηθούν οι καταστάσεις πίεσης που απαιτεί.

«Είναι ένα μικρό γκολ!», είπε για την αντίδρασή του σε ένα επιτυχημένο κλέψιμο της μπάλας της ομάδας του έπειτα από ανεξάντλητη πίεση, πανηγυρίζοντας σαν η ομάδα του να έχει πετύχει γκολ. Οι παρουσιαστές το απομόνωσαν, αλλά εκείνος δεν πτοήθηκε. «Αγαπώ τις καταστάσεις αυτές, γιατί ξέρω τι σημαίνουν για το παιχνίδι γενικά». Όταν ο συμπαρουσιαστής Τζέιμι Κάραγκερ του έβγαλε στην οθόνη ένα πίνακα τακτικής ζητώντας του τη γνώμη του για το «δεκάρι», εκείνος δεν αναφέρθηκε στον ρόλο του στη δημιουργία, αλλά σε αυτά που κάνει μαζί με τον φορ χωρίς τη μπάλα. «Ο επιθετικός και το δεκάρι χωρίζουν τον αγωνιστικό χώρο για την ομάδα που θα αμυνθεί. Για να αμυνθείς σαν ομάδα χρειάζεσαι κάποιον να σηματοδοτήσει το χώρο, να μην αφήσει π.χ το δικό σου δέκα το αντίπαλο έξι να κάνει παιχνίδι», είπε, δείχνοντας πως ανάλογα με την κατεύθυνση της αντίπαλης επίθεσης όλη η ομάδα πρέπει να ξέρει πως να κινείται και να πιέζει ως σύνολο, να κλείνει τα κενά. Σαν ομάδα. «Όλα έχουν να κάνουν με το τάιμινγκ», τόνισε. «Όσο μένεις ψηλά και πιέζεις σωστά, δεν τους αφήνεις να παίξουν».

Είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η κουβέντα όταν πέρασε στα συστήματα. Ο Κλοπ έδειξε ότι για εκείνον οι διατάξεις επί χάρτου παίζουν μικρό ρόλο. «Δεν σκεφτόμαστε τόσο πολύ το σύστημα. Το δίνουμε περισσότερο για τον τρόπο που πρέπει να αμυνθούν οι παίκτες. Σκεφτόμαστε τους ποδοσφαιριστές που έχουμε και το πως να τους φέρουμε στις κατάλληλες θέσεις, αυτό είναι το βασικό. Παίζουμε με τον δικό μας τρόπο. Οι παίκτες είναι γεμάτοι ενδιαφέρον, θέλουν να μάθουν, να αποδώσουν σε υψηλό επίπεδο. Γι' αυτό τους αγαπώ!», είπε χαρακτηριστικά. Όσον αφορά τις οδηγίες του προς τους παίκτες; «Να είναι πάντα μια επιλογή», είπε, εξηγώντας και τον ρόλο τον μπακ στο παιχνίδι της ομάδας του όπως επίσης και το λόγο της χρησιμοποίησης του Μίλνερ ως αριστερό αμυντικό. «Ένας ακραίος αμυντικός δεν πρέπει να είναι συχνά απομονωμένος στο ένας εναντίον ενός», απάντησε, όταν ρωτήθηκε για τις αμυντικές αδυναμίες του πρώην παίκτη της Μάντσεστερ Σίτι

. «Αν μιλάμε για συστήματα, υπάρχουν διαφορετικές γνώμες. Για παράδειγμα, ποια είναι η διαφορά του 4-1-4-1 με το 4-5-1; Εξαρτάται από την κατάσταση στην οποία καλείσαι να ανταπεξέλθεις. Το 4-3-3 για παράδειγμα, αν παίζεις  με κανονικούς εξτρέμ, είναι τελείως διαφορετικό. Έχουν διαφορετικές δουλειές να κάνουν στο χορτάρι, είναι καλοί στο ένας εναντίον ενός. Αν δεν έχεις κανονικούς .όπως στον δικό μας τρόπο παιχνιδιού, χρησιμοποιούσε τους δημιουργικούς εξτρέμ για να κάνουν τη δουλειά και αναζητάς τρόπο για να βάλεις την ικανότητά τους στο παιχνίδι. Χτίζω το σύστημα αποκλειστικά γύρω από τους παίικτες. Δεν σκέφτομαι αν έχουμε ψευδοεννιάρι ή όχι, ή επιθετικό, όλοι οι παίκτες πρέπει να είναι στην επίθεση σε όλες τις καταστάσεις. Δεν έχει σημασία ποιοι παίκτες είναι αυτοί», έλεγε δείχνοντας τους ποδοσφαιριστές του που μπορούν να βρεθούν κοντά στην περιοχή. «Χρειάζεται όμως χρόνος. Όταν χάσει τη μπάλα κάποιος κάποιος, μπορεί να κοιτάζει πίσω του και να πει "είμαι επιθετικός, δεν αμύνομαι". Αυτό λάτρεψα στο πρώτο ημίχρονο με τη Χαλ. Χάναμε τη μπάλα και ήταν πραγματικά... άγριοι».

Ο «Κλόπο» παραδέχθηκε χαλαρός ότι «η Λίβερπουλ νιώθει καλά και αυτό είναι σημαντικό», αλλά σημείωσε την ανάγκη βελτίωσης. «Δεν μου αρέσει να βλέπω τους αριθμούς και να ακούω "λαμπρά, λαμπρά. Είμαστε όσο καλοί πρέπει να είμαστε και πρέπει να βελτιωθούμε», σημείωσε όταν του έβγαλαν τις κάρτες με τους αριθμούς των Μέρσεϊσαϊντερς.

Η συνολική παρουσία του στην εκπομπή ήταν ένα θέαμα που οι ποδοσφαιρόφιλοι παρακαλούσαν να μην τελειώσει, δείχνοντας για μια ακόμα φορά το μεγάλο πλεονέκτημα της προσωπικότητας του. Κανένα είδος σνομπισμού, το χάρισμα του να συνεπαίρνει τους πάντες στη φιλοσοφία του.  Προφανώς, από μόνο του δεν αρκεί. Αρκετές περιπτώσει ισχυρών προσωπικοτήτων και πολύ συγκεκριμένης φιλοσοφίας ποδοσφαίρου έχουν αποτύχει στο παρελθόν, γιατί δεν υπήρχαν τα κατάλληλα υλικά στο σύλλογο. Ο Σάκνκλι, πριν φτάσει στους Ρεντς, είναι ένα καλό παράδειγμα. Σε έναν οργανισμό όπως η Λίβερπουλ, όμως, ο Κλοπ μοιάζει ιδανικός για να εξελίξει τον Λαλάνα σε έναν world class οκτάρι, τον Χέντερσον στο απόλυτα σύγχρονο εξάρι, τον Φιρμίνο στο στιλ επιθετικού που απαιτεί η ομάδα του με και χωρίς τη μπάλα.

Η χαρισματική του προσωπικότητα φαίνεται ότι έχει κάνει τον πυρήνα και όσους περιβάλλουν το σύλλογο να πιστέψουν στις ιδέες του, να αφοσιωθούν στην εφαρμογή τους και να παλέψουν και για τον προπονητή. Το αν αυτό θα μεταφραστεί σε τίτλους, θα φανεί στο μέλλον. Είναι δεδομένο πάντως πως, όπως είπε ο Γερμανός, η Λίβερπουλ είναι καλά...