Αγάπη σε κουτάκι

Η RB Λειψίας έφτασε στην πρώτη νίκη στην ιστορία της στην Bundesliga και το FourFourTwo γράφει για την μεγαλύτερη ελπίδα του πρότζεκτ: τους οπαδούς της.

Μετά από 22 χρόνια η Λειψία γνώρισε ξανά πώς είναι να παίζεις στην Bundesliga. Πρώτο ματς εντός έδρας και πρώτη νίκη στην ιστορία της RB στην πρώτη κατηγορία. Ένας γλυκός θρίαμβος. Συνήθως, ο Ραλφ Ράνγκνικ είναι προσγειωμένος. Αυτή τη φορά δεν μπορούσε να κρύψει την χαρά του. «Για το θέσω με ποδοσφαιρικούς όρους: ήταν απλά απίθανο!».

Ο σκεπτικισμός ήταν μεγάλος πριν το ματς. Οι Ultras της Ντόρτμουντ ανεπίσημα μποϊκόταραν το ματς, όμως στο τέλος οι οπαδοί των Ταύρων τον μετέτρεψαν σε σιγουριά. Και τι δεν έχει ακούσει η RB τα τελευταία χρόνια. Δικαιολογημένα στις περισσότερες περιπτώσεις. Σε μία στιγμή πριν λήξει το ημίχρονο, όμως, φάνηκε ότι η αντιμετώπιση θα πρέπει να είναι διαφορετική.

Οι παίκτες ζήτησαν από τους οπαδούς να ξεσηκωθούν και εκείνοι άρχισαν να σφυρίζουν σε κάθε προσπάθεια των Βεστφαλών με όλη τους τη δύναμη. Η παρουσία της RB όχι μόνο στην Bundesliga, αλλά και στο γερμανικό ποδόσφαιρο, έχει οδηγήσει στο μεγαλύτερο και καλύτερο ντιμπέιτ. Οι διαφωνίες και τα επιχειρήματα των δύο πλευρών έχουν βάση. Οι 42.959 οπαδοί, όμως, που έδωσαν το παρών το Σάββατο (10/09) λένε μια άλλη ιστορία.

«Όχι, δεν φοβάμαι», είχε πει ο Τούχελ πριν το ματς, κάνοντας λόγο για «υψηλές φιλοδοξίες» στη Λειψία. Οι γηπεδούχοι είχαν κατοχή μόλις 35% και κατάφεραν να πάρουν μία τακτική νίκη απέναντι στην μεγάλη Ντόρτμουντ. «Θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το παιχνίδι μας στο μέλλον», παραδέχθηκε ο τεχνικός της Λειψίας, Χάζενχουτλ, που άφησε στον πάγκο παίκτες που κόστισαν 50 εκατ. ευρώ.

Ο Μπερκ, που στοίχισε 15 εκατ. ευρώ, μπήκε ως αλλαγή στο 69’, ο Κεϊτά, που στοίχισε άλλα τόσα, στο 84’ και ο Φόρσμπρεγκ, που πριν λίγα χρόνια είχε κοστίσει 4, στο 86’. Οι τρεις τους συνδυάστηκαν στο γκολ της Λειψίας με σκόρερ τον δεύτερο. Όλοι οι συμπαίκτες του, το προπονητικό τιμ και όποιος άλλος βρισκόταν στον πάγκο έτρεξαν πάνω του στη γωνία για να πανηγυρίσουν. Το πάρτι ξεκίνησε στις εξέδρες και κανένας δεν έκατσε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Ούτε καν μετά από αυτό.

«Τραγουδάμε και χορεύουμε σε κάθε γήπεδο, ένα σουτ, ένα γκολ, μία Λειψία», τραγουδούσαν οι οπαδοί. Είναι σύνθημα εκείνων της Μπάγερν. Δεν έχει καμία σημασία, όμως, όταν μιλάμε για οπαδούς που ακόμα βρίσκονται σε αναζήτηση της ταυτότητάς τους. Αντιπροσωπεύει, όμως, και το μονοπάτι που θέλει να ακολουθήσει ο σύλλογος; «Όχι». Ο άτυχος Λούκας Κλόστερμαν, που λίγες ώρες μετά το ματς υπέστη ρήξη χιαστών στην προπόνηση, ήταν ξεκάθαρος.

«Όλοι μπορούν να νιώσουν τη δύναμη του ποδοσφαίρου. Ακόμη και αν προέρχεται από ένα κουτάκι», έγραψε η FAZ. «Ευφορία σε κουτάκι», η Rheinische Post. Δύο παράγοντας αλλάζουν γρήγορα την αντίληψη για την RB: το αγωνιστικό κομμάτι και η συμπεριφορά των οπαδών. Οι οπαδοί των υπόλοιπων ομάδων έχουν κάθε δικαίωμα να την μισούν, καθώς εκπροσωπεί κάτι που απεχθάνονται. Πρέπει, όμως, να σεβαστούν και το δικαίωμα εκείνων που θέλουν να την αγαπήσουν.

Στο τέλος, οι αντιδράσεις μίσους κάνουν και τους ίδιους να μισούν την παράδοση. Δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ευτυχία. Στο τέλος «ο πιο μισητός σύλλογος στην Γερμανία», όπως τον χαρακτήρισε η WAZ έχει ήδη κάνει τα πρώτα δικά του βήματα αγάπης.