Barça-City: Més que un partido

Με αφορμή την κλήρωση της Μπαρτσελόνα με την Μάντσεστερ Σίτι, ο Θάνος Σαρρής γράφει γιατί οι δύο αναμετρήσεις της φάσης των ομίλων του Champions League θα έχουν κάτι το πολύ ιδιαίτερο.  

 

Λίγες μέρες πριν την κλήρωση των ομίλων του Champions League, παρακολούθησα το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Sky Sports για τον Πεπ Γκουαρδιόλα, με αφορμή φυσικά την άφιξή του στο Νησί. Ο Καταλανός δημοσιογράφος Λουίς Κανούτ αποκαλύπτει πως η Σίτι ήθελε τον Πεπ αρκετό καιρό. Πριν πάει καν στη Μπάγερν Μονάχου. Πίσω από την συγκεκριμένη πληροφορία βρίσκεται και όλη η ιδιαίτερη σχέση που υπάρχει, σε αγωνιστικό-οργανωτικό πάντα επίπεδο, ανάμεσα στο σύλλογο της Βαρκελώνης και σε αυτόν του του Μάντσεστερ.

Δεν είναι μόνο ότι ο Πεπ θα επιστρέψει ως αντίπαλος εκεί όπου έδωσε σάρκα και οστά στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό του όραμα. Στο ραντεβού στους ομίλους του Champions League θα τεθούν αντιμέτωπες δύο ομάδες που τα τελευταία χρόνια έχουν αρκετά κοινά σε επίπεδο φιλοσοφίας, σρατηγικής και προσώπων.

Τον Σεπτέμβριο του 2012, ο Φεράν Σοριάνο προσελήφθη ως CEO της Μάντσεστερ Σίτι. Ο Καταλανός ήταν ο υπεύθυνος για την εκτόξευση των εσόδων της Μπαρτσελόνα και για την ολική αλλαγή στον ετήσιο κύκλο εργασιών της. Ο Σοριάνο δεν ήταν ο μοναδικός που προσέλαβε η Σίτι, στη νέα εποχή των εκατομμυρίων, από τους μπλαουγράνα. Ο Τσίκι Μπεγιριστάιν ήταν διευθυντής ποδοσφαίρου από το 2003 μέχρι το 2010 στη Μπάρτσα, ζώντας εκ των έσω όλη την επανάσταση του Πεπ και της θρυλικής φουρνιάς από τη Μασία. Από τον Οκτώβριο του 2012, ανέλαβε τον ίδιο ρόλο στους «Πολίτες». Πιθανόν να υπήρξαν κι άλλες βλέψεις, καθώς τον Ιανουάριο του 2013 ο Σάντρο Ροσέλ κατηγόρησε τη Σίτι για απόπειρα «κλοπής» στελεχών από το Καμπ Νόου.

Ο Σοριάνο μπορεί να έμπλεξε στην Ισπανία με αφορμή την Spanair, στην οποία είχε εμπλοκή, όμως βρίσκεται πίσω από όλο το πρότζεκτ της Σίτι. Την εκτόξευσε εμπορικά και έβαλε φρένο στις χωρίς προγραμματισμό σπατάλες που έφεραν την ομάδα στη δίνη του Financial Fair Play. Ο ίδιος είχε παραδεχθεί πως στη Μπάρτσα ακολούθησε τη λογική της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να κάνει την ομάδα εκτός από παντοδύναμη στα γήπεδα, τεράστιο brand και έχοντας με επιτυχία εφαρμόσει ένα επιχειρηματικό μοντέλο γύρω από συγκεκριμένες ποδοσφαιρικές αρχές, πήγε στην Αγγλία για να κάνει κάτι αντίστοιχο.

Ο Μπεγιριστάιν ήταν ο άνθρωπος που συνόδευσε τον Γκουαρδιόλα στα πρώτα του βήματα στην προπονητική, έστω κι αν στην αρχή, όταν ο Πεπ προσελήφθη στη Β' ομάδα της Μπαρτσελόνα, ο ίδιος έδειχνε να προτιμά τον Λουίς Ενρίκε, προαλείφοντας τον Γκουαρδιόλα για μια θέση επικεφαλής προπονητών σε όλο το οικοδόμημα της ομάδας. Ο Εβαρίστ  Μούρτρα, πρώην στέλεχος των Καταλανών, κατά δήλωσή του ήταν εκείνος που τον έπεισε να απευθυνθεί απευθείας στον πρώην αμυντικό χαφ της ομάδας, επειδή ο ίδιος λατρεύει να είναι προπονητής και τίποτε άλλο. Ο Τσίκι έπεισε στη συνέχεια τον Λαπόρτα να του δώσει τα κλειδιά της πρώτης ομάδας.

Η επανένωσή και των δύο στελεχών με τον Γκουαρδιόλα ήταν πάντα στο τραπέζι. «Πιστεύουμε ότι μπορεί να πάρει αυτό που έχουμε και να το πάει στο επόμενο επίπεδο. Και λέγοντας επόμενο επίπεδο, εννοώ σε τακτική επιτήδευση και ένταση. Αυτό είναι που θέλουμε από αυτόν και νομίζω αυτό θέλει και ο ίδιος να φέρει στο σύλλογο», τονίζει στο ντοκιμαντέρ του Sky Sports ο Σοριάνο. Μαζί, κατέκτησαν τα πάντα. 

Ο Γκουαρδιόλα μοιάζει να είναι ο βασικός συνδετικός κρίκος της Μπαρτσελόνα με την Σίτι. Θα είναι σίγουρα το πρόσωπο των ημερών τόσο στο Etihad, όσο και στο Καμπ Νόου. Όμως τις δύο ομάδες συνδέουν περισσότερα πράγματα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Sport, αυτό που προσπαθεί να δημιουργήσει η Σίτι είναι ένα είδος «φόρου τιμής» στη Μπάρτσα που κατέκτησε τα πάντα. Όχι μια πιστή αντιγραφή του μοντέλου των Ισπανών. Κάτι τέτοιο, θα ήταν υπερβολικό. Είναι όμως ξεκάθαρο όμως πως η έμπνευση της Μπάρτσα ήταν από την αρχή παρούσα στις προσπάθειες μετά την εξαγορά από τον Σεΐχη Μανσούρ, ακόμα κι αν δεν υπήρχε Γκουαρδιόλα. 

Φέτος τα κοινά στοιχεία είναι περισσότερα. Ο Μπράβο που αποκτήθηκε για να κάνει αυτό που τόσο πολύ θέλει ο Πεπ, το ξεκίνημα της ανάπτυξης από την άμυνα, η προσαρμογή ποδοσφαιριστών σε ρόλους που θριάμβευσαν στη Μπαρτσελόνα (όπως π.χ του Μπούσκετς ή του Πικέ), ακόμα και ο Γιάγια  Τουρέ που δεν έκανε στον Πεπ στη Μπάρτσα, δεν κάνει ούτε στη Σίτι. Όπως και η τεράστια επένδυση της Σίτι στις ακαδημίες, προκειμένου να δημιουργήσει τη δική της μεγάλη γενιά και ο τρόπος που κινείται εδώ και χρόνια εμπορικά.

Περισσότερο όμως είναι αυτό το πνεύμα του Γιόχαν Κρόιφ, το ποδοσφαιρικό δόγμα που κουβαλούν μαζί τους όλοι όσοι έζησαν την Μπαρτσελόνα του Γκουαρδιόλα από το ένα ή το άλλο πόστο. Η αγωνιστική φιλοσοφία και η τακτική προσέγγιση που ξεπερνά διατάξεις, πρόσωπα και πρωταθλήματα. Και κάνει όσους την υπηρέτησαν πιστά να την ερωτεύονται παράφορα. «Ο Γκουαρδιόλα θέλει να κάνει το ποδόσφαιρο καλύτερο», είχε πει ο μεγάλος Ολλανδός και αυτό ακριβώς το επόμενο στάδιο, προσαρμοσμένο στο αγγλικό ποδόσφαιρο και εμποτισμένο από τις τελευταίες εμπειρίες και πειραματισμούς του Πεπ, οραματίστηκαν στο Etihad.

Η μάχη λοιπόν στους ομίλους δεν έχει να κάνει μόνο με το ότι «Ο Πεπ επιστρέφει σπίτι». Είναι περισσότερο μια σύγκρουση των ανθρώπων που ηγήθηκαν της επανάστασης στο ποδόσφαιρο, με εκείνους που θέλουν να γίνουν μέρος της σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, το οποίο έχει καιρό να βιώσει κάτι αντίστοιχο βασισμένο σε «κροϊφικές» αρχές. Είναι δύο αγώνες για χειροκρότημα, προσεκτική θέαση, θαυμασμό, ποδοσφαιρική απόλαυση ανεξαρτήτως σκορ. Στο κάτω-κάτω, δεν είναι καν νοκ-άουτ...