Ο αρχι-μηχανικός της… πόλης

Ο Γιώργος Καραμάνος εξηγεί γιατί ο Μάνουελ Πελεγκρίνι υπήρξε ο κορυφαίος προπονητής της Σίτι και πως μετάβαλε ιδανικά το DNA της, ώστε να υποδεχτεί το αύριο με τον Πεπ.

Αφού εξασφάλισε τα play off του Champions League για τον ακριβοθώρητο και ακριβοπληρωμένο αντικαταστάτη του, πήγε προς τους οπαδούς που είχαν ταξιδέψει στο «Λίμπερτι». Τους πέταξε το σακάκι του και άκουσε να τραγουδούν το όνομα του. Οι οπαδοί της Σίτι το είχαν κάνει και στα προηγούμενα ματς. Για ‘κείνους ο Μάνουελ Πελεγκρίνι είναι ο καλύτερος προπονητής που είδαν ποτέ τους. Και μπορεί να μην τα σάρωσε όλα στο πέρασμα του, μα κατάφερε αναμφίβολα να κάνει τους Πολίτες ακόμα πιο εκλεπτυσμένους και πιο μεγάλους απ’ ότι τους παρέλαβε. Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τις μέρες και τα έργα του σε αυτή την τριετία…

 

Η βασική επιδίωξη του Χιλιανού κόουτς υπήρξε ανέκαθεν το jogo bonito. Το πάλευε ακόμα και με την πιο ταπεινή Βιγιαρεάλ που στα χέρια του έπαιζε μπαλάρα. Και στη Ρεάλ μπορεί να τον κράτησαν μία σεζόν μόνο, αλλά παρόλο που είχε την ατυχία να πέσει πάνω στην κορυφαία περίοδο της Μπαρτσελόνα (2009-’10), το πάλεψε μέχρι την προτελευταία αγωνιστική και δημιούργησε ένα σωρό επιθετικά ρεκόρ. Και με τη Μάλαγα έκανε την υπέρβαση και εάν δεν τον έκλεβε η διαιτησία σε εκείνον τον προημιτελικό στο Ντόρτμουντ, θα έπαιζε μυθικό ημιτελικό με τους φτωχικούς Ανδαλουσιανούς.

Τούτο λοιπόν πάλεψε να εγκαθιδρύσει στο σύστημα και τη φιλοσοφία της γαλάζιας ομάδας του Μάντσεστερ. Και αυτόν τον σκοπό του τον έπιασε. Στην πρώτη χρονιά του στην Premier League (2013-’14) τα ισοπέδωσε όλα. Η Σίτι έβαλε 102 γκολ και πήρε το πρωτάθλημα και μαζί του League Cup. Η σεζόν ήταν μαγική, μα όχι και οι ακόλουθες. Και την επόμενη και τη φετινή, η ομάδα του Πελεγκρίνι άφησε τη μπάλα να κυλήσει πιο θεαματικά από κάθε άλλη στο Νησί (σ.σ.: τούτο είχε τις συνέπειες του στα μετόπισθεν). Κορυφαία παραγωγικότητα είχε και στις τρεις χρονιές (102, 83, 70), αλλά με εμφανή πτωτική συμπεριφορά σε γκολ και βαθμούς (86, 79, 65).

Γενικότερα όμως τα νούμερα και τα επιτεύγματα του πολιτικού μηχανικού από το Σαντιάγο τον καθιστούν ως κορυφαίο στην ιστορία του συλλόγου. Στο πρωτάθλημα σε 114 αγώνες είχε 70 νίκες, 21 ισοπαλίες και 23 ήττες, ενώ σε 167 ματς σε όλες τις διοργανώσεις 101 νίκες, 27 ισοπαλίες και 39 ήττες. Με 62% και 61% αντίστοιχα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι σε αυτά τα δύο χρόνια και 336 μέρες του στο τιμόνι της πέτυχε το κορυφαίο ποσοστό επιτυχίας όλων των εποχών για τη Σίτι. Μάλιστα με αυτές τις 1.066 μέρες έγινε ο τέταρτος μακροβιότερος πίσω μόνο από τους Τζο Ρόιλ, Ρομπέρτο Μαντσίνι και Κέβιν Κίγκαν. Εγινε επίσης ο δεύτερος καλύτερος σε τρόπαια, έχοντας τρία και μόνο τον Τζο Μέρσερ μπροστά του με τέσσερα αν και αυτός τα είχε πάρει σε διάστημα έξι ετών (1965-’71).

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο Πλεγκρίνι δεν τα πήγε καλά με δύο σημαντικά πράγματα. Δεν του βγήκαν οι μεταγραφές (σ.σ.: δεν τις έκανε όλες αυτός) και αντιμετώπισε πολλούς και σοβαρούς τραυματισμούς των πρωτοκλασάτων του και ειδικά των Αγουέρο, Κομπανί, Γιάγια Τουρέ, Σίλβα σε κρίσιμα σημεία. Καθώς λοιπόν η πορεία υπήρξε φθίνουσα, ήταν ξεκάθαρο ότι το club χρειαζόταν μία σοβαρή αλλαγή και σωστά έπραξε. Ωστόσο, το έκανε και με άκομψο και με λάθος τρόπο, στο λάθος timing.

Η ανακοίνωση του περασμένου Φεβρουαρίου για τη συμφωνία με τον Πεπ Γκουαρδιόλα επηρέασε αρνητικά στον υπερθετικό βαθμό. Το είπε ο ίδιος ο κόουτς on camera μετά το ματς με τη Σίτι, εξηγώντας πως το club δεν χειρίστηκε ιδανικά αυτό το καυτό ζήτημα που έκανε κακό σε εκείνον και στους παίκτες. Και αυτό το πιστοποιούν και οι αριθμοί. Όταν ανακοινώθηκε ο Γκουαρδιόλα, η Σίτι βρισκόταν τρεις βαθμούς από την κορυφή και τη Λέστερ και τώρα έκλεισε τη σεζόν στο -15.

Τελικά όμως αυτή η τριετία πόσο σημαντική υπήρξε για την ψυχοσύνθεση αυτού του συλλόγου που θέλει να γίνει μεγάλος; Εγιναν καλύτεροι, χειρότεροι ή παρέμειναν στάσιμοι;

Ο καθένας μπορεί να έχει την δική του άποψη επί τούτου. Προσωπικά πιστεύω ότι το σπουδαιότερο που έκανε ο εξαιρετικός αυτός προπονητής, ήταν ότι μετάλλαξε σε μεγάλο βαθμό το αγωνιστικό DNA της ομάδας. Και μάλιστα το έκανε ακριβώς όσο του έπρεπε, ώστε να μπορέσει να υποδεχτεί πιο απαλά την αλλαγή που έρχεται με τον Πεπ. Και σε όλα αυτά συνηγόρησε ο Γκρέιαμ Σούνες, μιλώντας στο «Sky Sports» αμέσως μετά τον αποκλεισμό από τη Ρεάλ στα ημιτελικά του Champions League, πορεία που από μόνη της αποτελεί μυθικό επίτευγμα για αυτούς τους πάλαι ποτέ… losers. «Τον συμπαθεί κανείς ή όχι, οφείλει να παραδεχτεί ότι ο Πελεγκρίνι ενέπνευσε και έπεισε αυτό το club πως μπορεί να γίνει σπουδαίο και να κατακτήσει οτιδήποτε επιθυμεί»!

Και τώρα είναι η σειρά του κορυφαίου Καταλανού να κάνει τα δικά του. Ο Πελεγκρίνι του έδωσε τη μπάλα...

Follow me: @jorgekaraman