Η «ασχήμια» της παραμονής

Η «ασχήμια» της παραμονής

Ο Λευτέρης Ντανοβασίλης γράφει για την επική μάχη παραμονής στην τελευταία αγωνιστική της Bundesliga.

Υποβιβασμός, υποβιβασμός ή... υποβιβασμός; Μία εκ των Άιντραχτ, Βέρντερ και Στουτγκάρδης θα βρεθεί στη δεύτερη κατηγορία, μία θα αντιμετωπίσει τη Νυρεμβέργη στα μπαράζ και μόνο μία θα πανηγυρίζει την παραμονή της. Ένας πραγματικός τελικός παραμονής στην Βρέμη και η ύσταση προσπάθεια στο Βόλφσμπουργκ. Η τελευταία αγωνιστική της Bundesliga θα μας κρατήσει σε αγωνία μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Η Άιντραχτ είναι εκείνη, που πραγματικά κρατάει την τύχη στα χέρια της. Με ισοπαλία στον γερμανικό βορρά, θα μείνει στην Bundesliga, ολοκληρώνοντας ένα μικρό θαύμα. Με νίκη, θα τα καταφέρει με... στυλ. Όπως το 1999, όταν 4 αγωνιστικές πριν το τέλος ήταν στο -6 από τη σωτηρία. Κι όμως, με 4 στα 4 είχε κάνει την μεγάλη αντεπίθεση. Όπως αυτήν, που κάνουν τώρα οι παίκτες του Κόβατς.

Ο Κροάτης αποφάσισε να αναβιώσει το πνεύμα εκείνης της εποχής. Έδειξε στους παίκτες του φωτογραφίες από το μουσείο, τους θύμισε την ουσία του θαύματος και τους έδειξε αρκετά βίντεο. «Βαδίζουμε στα βήματα της ομάδας του '99», τόνισε ο τεχνικός των Αετών. «Είμαστε οι κυνηγοί, όχι οι κυνηγημένοι», θα πει ο χρυσός σκόρερ Άιγκνερ μετά τη νίκη επί της Ντόρτμουντ. Πριν λίγες εβδομάδες ολόκληρη η πόλη ήταν σε κατάθλιψη. Κανένας δεν είχε ρεαλιστικές ελπίδες για την παραμονή.

«Πείτε μου έναν λόγο, που αυτή η ομάδα πέρυσι ήταν 9η και τώρα 17η. Δεν μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι τέτοιο», είχε πει πριν λίγες ημέρες ο CEO, Μπρουχάγκεν, που μετά από 13 χρόνια στο τιμόνι αποχωρεί και θέλει να το κάνει με το κεφάλι ψηλά (στη θέση του θα αναλάβει ο Φρέντι Μπόμπιτς). Ο κόσμος της Bundesliga είναι λίγο τρελός και αυτό φάνηκε με την Άιντραχτ. Ξαφνικά, τα διθυραμβικά πρωτοσέλιδα πήραν τη θέση της απόγνωσης. «Παραμύθι», έγραψε η Frankfurter Rundschau, ως «απόλυτη τρέλα» χαρακτήρισε αυτό που γίνεται η Frankfurter Neue Presse.

«Είχα πει ότι μπορούμε να κερδίσουμε 10 ματς στη σειρά», θύμισε ο Κόβατς. «Βγάζω το καπέλο στους παίκτες μου». Η Άιντραχτ δεν εντυπωσίασε (εκτός από το ξεκίνημα), είχε την τύχη με το μέρος της, καθώς το γκολ του Χούμελς ακυρώθηκε λανθασμένα για οφσάιντ, όμως εδώ που φτάσαμε αυτό δεν έχει καμία σημασία. «Πριν από τέσσερις εβδομάδες όλοι μας είχαν ξεγράψει. Ας έρθουν οι νίκες με κάθε τρόπο», είπε ο Άιγκνερ.

Οι Αετοί είχαν μόλις 134 πάσες, η χειρότερη απόδοση εδώ και 12 χρόνια. Για σύγκριση ο Χούμελς είναι 119 και βγήκε στο 65'! Το ποσοστό επιτυχημένων μεταβιβάσεων, μάλιστα, στο 49,3% ήταν το χειρότερο στην ιστορία του συλλόγου στην Bundesliga. «Θα μπορούσαμε να πέσουμε, παίζοντας επιθετικά. Πρέπει να παίζουμε με αυτόν τον τρόπο», τόνισε ο Κόβατς. Και έχει δίκαιο. Αυτή τη στιγμή η «ασχήμια» της παραμονής είναι το πιο σημαντικό για τους Αετούς. Τα υπόλοιπα είναι για το μέλλον. Και ευτυχώς στην ύστατη μάχη ο Κροάτης θα έχει στη διάθεσή του και τον «Θεό του ποδοσφαίρου», Άλεξ Μάιερ. Οι προπονήσεις τις τελευταίες ημέρες ήταν κλειστές, όμως η ηρεμία εμφανής μετά από πάρα πολύ καιρό.

Οι πράσινοι από την άλλη με νίκη μένουν στην κατηγορία, ενώ με ισοπαλία θα πάνε στα μπαράζ (πολύ καλύτερη διαφορά τερμάτων από τη Στουτγκάρδη, -16 έναντι -23). Η ομάδα του Σκρίπνικ έχει εδώ και κάποιες εβδομάδες κάνει μεγάλα βήματα προόδου, έχοντας ενώσει ολόκληρη την πόλη. Στις καμπάνιες «greenwhitewonderwall» και «Mors Hoch!» ήρθε και προστεθεί και η «ThisIsOsterdeich‬!».

Η ατμόσφαιρα στο Weser Stadion αναμένεται και αυτή τη φορά να θυμίσει τις εποχές της δόξας. «Χαίρομαι, που τα πάντα είναι στα χέρια μας», τόνισε ο Βίκτορ Σκρίπνικ, που δε θα έχει στη διάθεσή του τον φορμαρισμένο Μπάρτελς, που συμπλήρωσε κάρτες. Αν χάσει και κερδίσει η Στουτγκάρδη, τότε θα έρθει η καταστροφή. Κανένας, όμως, δε θέλει να το σκέφτεται και αυτό ίσως να είναι η μοναδική αδυναμία της Βέρντερ... Και 3 σερί εντός έδρας νίκες οι πράσινοι έχουν να κάνουν από τα μέσα της σεζόν 2014-15.

Στη χειρότερη θέση είναι σαφώς η Στουτγκάρδη. Με το τελευταίο σφύριγμα στην ήττα από την Μάιντς (1-2), περισσότεροι από 500 οπαδοί βρέθηκαν στον αγωνιστικό χώρο, στήνοντας λαϊκά δικαστήρια για τους παίκτες. Ο Βέρνερ έβαλε τα κλάματα, ο Γκέντνερ προσπάθησε να τους ηρεμήσει και τουλάχιστον τα πράγματα δεν ξέφυγαν. Οι εικόνες ήταν πρωτοφανείς. Οι παίκτες αποχώρησαν με σκυμμένα κεφάλια. «Εξαιτίας σας πέφτουμε», «εσείς φταίτε», «υποκριτές», «μισθοφόροι» και άλλα πολλά ακούστηκαν. Αν Βέρντερ και Άιντραχτ κατάφεραν να συσπειρώσουν τον κόσμο γύρω τους, η Στουτγκάρδη έχει σπείρει τη διχόνια.

«33 εκατ. ευρώ σε μεταγραφές, 6 προπονητές σε 5 χρόνια, υπερβολική αυτοπεποίθηση και άρνηση πραγματικότητας έφεραν εδώ τον σύλλογο», ήταν το πανό, που ξεχώριζε πριν το ματς. Ο σύλλογος κινδυνεύει να υποβιβαστεί ξανά μετά από 41 χρόνια και η τελευταία αγωνιστική παίρνει ιστορικές διαστάσεις. Τα συναισθήματα που επικρατούσαν ήταν οργή και αγανάκτηση, με τον τεχνικό διευθυντή, Ρόμπιν Ντουτ, να δέχεται σκληρή κριτική. Σύμφωνα με το Kicker, μάλιστα, όποια και αν είναι η κατάληξη στη σεζόν είναι ήδη τελειωμένος...

«Γνωρίζω το επίπεδο της ευθύνης μου», αρκέστηκε να πει ο τελευταίος και είναι η πρώτη φορά, που δεν κατηγόρησε κανέναν άλλο για αυτή την κατάσταση. Οι 18 ήττες φέτος είναι νέο αρνητικό ρεκόρ, ενώ 72+ γκολ παθητικό οι Σουηβοί είχαν για τελευταία φορά στη σεζόν του υποβιβασμού... Η Στουτγκάρδη ψάχνει ένα θαύμα, καθώς η τελευταία φορά που κέρδισε στο Βόλφσμπουργκ ήταν το 2005, και αυτό είναι το σύνθημα της καμπάνιας: «Das Wunder von Wolfsburg», «το θαύμα του Βόλφμπουργκ».

«Το ποδόσφαιρο γράφει τις πιο τρελές ιστορίες», θα πει ο πρόεδρος Βάλερ. «Υπάρχει ακόμα ελπίδα». Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η Στουτγκάρδη παραμένει ασθενής για πολύ καιρό. Η θεραπεία χρειάζεται χρόνο, όμως πρέπει να επιλέξεις την κατάλληλη. Αν αλλάζεις θεραπεία κάθε λίγο και λιγάκι ή επιμένεις στον λάθος τρόπο, τότε τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.

Το Spiegel θυμήθηκε όχι μόνο τη σεζόν του υποβιβασμού, αλλά και όσα ακολούθησαν. Ο Günter Rüber μέχρι και βιβλίο έγραψε για όσα έζησαν οι Σουηβοί τη σεζόν 1976-77, όταν κατάφεραν να επιστρέψουν στην Bundesliga με τους Χίτσφελντ και Ντίτερ Χένες στην επίθεση. Η Στουτγκάρδη στα 2 χρόνια, που μεσολάβησαν μέχρι να βρεθεί και πάλι στην πρώτη κατηγορία βρήκε τον εαυτό της και τη σύνδεση με τον κόσμο της.

Στο τέλος, από τις 3 που δίνουν την μάχη επιβίωσης, ίσως να είναι εκείνη που χρειάζεται περισσότερο το σοκ, ώστε να ξεκινήσει από το μηδέν. Τρεις ομάδες με πλούσια παράδοση και μόλις μία νικήτρια. Τελικά, όμως, φαίνεται ότι την παράδοση την θυμόμαστε μόνο όταν κάποια ομάδα βρίσκεται κοντά στον υποβιβασμό. Και στο τέλος, μάλλον αυτή η αίσθηση είναι που την έχει φέρει να κρέμεται από μία κλωστή...