Με Ζιντάν και άμυνα

Με Ζιντάν και άμυνα

Ο Γιώργος Κοντογεώργης γράφει για την Ρεάλ που βρίσκεται στον τελικό του Champions League, σπάζοντας τα αμυντικά κοντέρ και τον Ζιντάν που χτυπά την πόρτα ενός κλειστού κλαμπ.

Μεταξύ σοβαρού και αστείου, στην αρχή της σεζόν δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι οι Merengues με τον Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο δεν πρόκειται να κατακτήσουν τον τίτλο στην La Liga, όμως θεωρούσαν ότι στο Champions League μπορούν να πάνε μακριά. Κυρίως λόγω του ότι ο Μαδριλένος, κάτοχος τριών ευρωπαϊκών τίτλων με τρεις διαφορετικές ομάδες (Βαλένθια, Λίβερπουλ, Τσέλσι), έχει τον τρόπο να κάνει τη δουλειά στα νοκ-άουτ. Τελικά η Ρεάλ, έφτασε μέχρι τον τελικό, όμως είναι ο Ζινεντίν Ζιντάν εκείνος που οδήγησε την Βασίλισσα στο San Siro και με έναν τρόπο που κατά κάποιο τρόπο είναι ‘αντίθετος’ στο πνεύμα και τη φιλοσοφία των Blancos…

Ο Ζιζού ανέλαβε τη δουλειά του πρώτου προπονητή στο Santiago Bernabeu μετά την απομάκρυση του Μπενίτεθ και ‘έπαιξε’ μόνο σε νοκ-αουτ αγώνες στην κορυφαία διοργάνωση. Εχοντας σαφώς πιο εύκολο έργο από Μπαρτσελόνα και Μπάγερν Μονάχου, που έπεσαν πάνω στην ατσάλινη, Ατλέτικο, έκανε όλη τη διαδρομή και θα διεκδικήσει το 11ο στο Μιλάνο, την πόλη που έχει όσα ευρωπαϊκά και η Μαδρίτη. Η Ρεάλ πήγε στον δεύτερο ημιτελικό έχοντας ήδη σπάσει το ρεκόρ της σε clean sheet στη διοργάνωση, που ήταν 8 από τη σεζόν 2010-11 όταν στον πάγκο βρισκόταν ο Ζοσέ Μουρίνιο. Στον όμιλο οι Blancos είδαν την εστία τους να παραβιάζεται μόνο στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Σαχτάρ Ντόνετσκ (3-4) και έμειναν καθαροί εντός με τους Ουκρανούς (4-0) και μέσα-έξω με Παρί Σεν Ζερμέν (1-0, 0-0) και Μάλμε (8-0, 0-2).

Ο Γάλλος συνέχισε το σερί του Μπενίτεθ και έφτασε μέχρι τον δεύτερο ημιτελικό με την Μάντσεστερ Σίτι έχοντας κρατήσει 4 φορές το «μηδέν» στα 5 νοκ-άουτ ματς, χωρίς να έχει δεχθεί από την Ρόμα (0-2, 2-0), την Βόλφσμπουργκ εντός (3-0) και τους Citizens εκτός (0-0). Μετά 1-0 της Τετάρτης (04/05) κόντρα στο αγγλικό κλαμπ, η Ρεάλ έφτασε τα 10 clean sheet στη φετινή διοργάνωση, επίδοση με την οποία ισοφάρισε εκείνη της Αρσεναλ του 2005-06, με την ομάδα του Βενγκέρ τότε να μην έχει δεθχεί ούτε γκολ μετά τη φάση των ομίλων!

Πλέον, οι Merengues έχουν τη δυνατότητα, αν καταφέρουν να μην δεχθούν γκολ από την Ατλέτικο στον τελικό, να φτάσουν τα 11 ματς με απαραβίαστη εστία και να κάνουν δικό τους ένα ρεκόρ που μοιάζει… περίεργο για τον σύλλογο. Αν και η εντύπωση που υπάρχει είναι ότι η Ρεάλ βασίζει τα πάντα στο επιθετικό κομμάτι, η άμυνα την έχει βοθήσει πολύ σε όλη αυτή τη διαδρομή που τη φέρνει 90 λεπτά από το 11ο. Μετά το 1-0 με την Σίτι η Ρεάλ πάτησε την κορυφή μιας λίστα που δύσκολα θα περίμενε κανείς να τη βρει εκεί, αφού με 84 έπιασε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην πρώτη θέση των ομάδων που έχουν κρατήσει περισσότερες φορές την εστία τους ανέπαφη.

Η Ρεάλ έφτασε στον τελικό χωρίς να έχει δεθχεί γκολ σε κανένα από τα 6 εντός έδρας παιχνίδια της και πέρα από την εξαιρετική αμυντική λειτουργία, μεγάλο credit πάει στον Κέιλορ Νάβας. Ο Κοσταρικανός, που είναι βασικός στην Μαδρίτη επειδή την τελευταία στιγμή χάλασε το deal για τον Νταβίδ Ντε Χέα, της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, έχει κρατήσει το «μηδέν» στα 9 από αυτά τα 10 ματς των Blancos, με το άλλο να ανήκει στον Κίκο Κασίγια. Ο πρώην Νο1 της Λεβάντε ισοφάρισε το ρεκόρ του Σάντι Κανιθάρες που το είχε κάνει με την Βαλένθια το 2000-01 και για να το καταφέρει χρειάστηκε να κάνει 30 επεμβάσεις σε 10 αγώνες.

Επειδή όμως σπάνια περνάς χωρίς να σκοράρεις (το έκανε και αυτό φέτος η Ατλέτικο με την PSV), η Ρεάλ συνέχισε το σερί που χτίζει από τον Απρίλιο του 2011 στο επιθετικό κομμάτι. Από την τελευταία φορά δηλαδή που δεν σκόραρε στο Champions League στο Santiago Bernabeu μετά το ματς με την Σίτι έφτασε τα 30 διαδοχικά που τα αστέρια της βρίσκουν δίχτυα (έστω με αυτογκόλ). Σε αυτή τη διαδρομή έφτασε τα 90 γκολ υπέρ και έμεινε στα 21 κατά με τον μέσ όσο να είναι 3 υπέρ και 0.70 κατά.

Συγκυρία ή ικανότητα, ο Ζιντάν πήγε την Ρεάλ όσο πιο μακριά γινόταν και θα είναι ο 14ος άνθρωπος που έχει παίξει στον τελικό της διοργάνωσης σαν παίκτης και προπονητής. Ο Ζιζού έχει πλέον στόχο να γίνει ο πρώτος Γάλλος που κατακτά τον τεράστιο τίτλο αφού όλοι οι προηγούμενοι συμπατριώτες του δεν τα κατάφεραν. Δύο φορές o Αλμπέρ Μπατό (Ρεμς, 1956, 1959), ο Ρομπέρ Ερμπέν (Σεντ Ετιέν, 1976), ο Ντιντιέ Ντεσάν (Μονακό, 2004) και ο Αρσέν Βενγκέρ (Αρσεναλ, 2006), όλοι έχασαν στον τελικό. Ο Ζιζού θέλει να γίνει όχι μόνο ο πρώτος Γάλλος αλλά και 7ος στην ιστορία του ποδοσφαίρου που παίρνει τον τίτλο σαν παίκτης και προπονητής μετά τους Μουνιόθ, Κρόιφ, Αντσελότι, Ράικαρντ, Γκουαρδιόλα…