Ρόδα, Μπάρτσα και Clasico

Στο Σαν Σαλβαδόρ, την ώρα του ισπανικού ντέρμπι, κάποιος κυκλοφορεί πάντα με αυτοκίνητο βαμμένο... Μπαρτσελόνα και οι συμμορίες αφήνουν για λίγο τα όπλα.

Το Σάββατο, πριν από δύο βδομάδες, το μεσημέρι στο Σαν Σαλβαδόρ ήταν το ένα από τα δύο πιο ήσυχα του χρόνου. Τέτοια μέρα, όταν δηλαδή έχει Clasico στην Ισπανία (σε «Καμπ Νόου» και «Σαντιάγο Μπερναμπέου» αντίστοιχα), δεν κυκλοφορεί ψυχή στο δρόμο. Η πλειονότητα των περίπου 800.000 κατοίκων του είναι οπαδοί της ομάδας της Βαρκελώνης (εκείνοι της Ρεάλ υπολογίζεται πως αποτελούν μόλις το 10%) και εκεί οι Μπλαουγκράνα έχουν τους πιο φανατικούς υποστηρικτές τους, πιο παθιασμένους με την ομάδα ακόμα και από τους ίδιους τους Καταλανούς.

Λίγο πριν την έναρξη του ντέρμπι, στη γειτονιά του Ελ Ματασάνο, στα νότια της πόλης, άπαντες προσμένουν να ακούσουν αρχικά το χαρμόσυνο κορνάρισμα και εν συνεχεία να αντικρίσουν το αγαπημένο τους όχημα, αυτό με την 11άδα της Μπάρτσα. Μοναδική διαφορά με την κανονική είναι πως στο τιμόνι της δεν κάθεται ο Λουίς Ενρίκε, αλλά ο Μάριο Ερνάντες Νικάρα.

Όχι, δεν πρόκειται για τον νέο προπονητή των Μπλαουγκράνα. Απλά ο 52χρονος εστιάτορας έχει τέτοια τρέλα που έχει βάψει το αυτοκίνητο του με τα χρώματα της ομάδας και στα πλάγια έχει τοποθετήσει με αερογραφία τους 11 εκλεκτούς του. «Εδώ, στο Ελ Σαλβαδόρ μπορεί να μην μπορούμε να παρακολουθήσουμε από κοντά το ντέρμπι, αλλά να είστε σίγουροι πως το ζούμε ποιο έντονα και απ’ ότι στη Βαρκελώνη και τη Μαδρίτη», υποστηρίζει ο Ερνάντες, ο οποίος έχει διακοσμήσει ανάλογα και το εστιατόριο του που είχε κλείσει κατά τη διάρκεια του αγώνα:

«Για λίγες ώρες υπάρχουν μόνο φίλοι και όχι πελάτες. Το αστείο είναι πως δεν μαγειρεύω, αλλά βάζουμε στο φούρνο έτοιμες πίτσες. Βλέπετε ούτε διανομέας υπάρχει εκείνη την ώρα. Για την ακρίβεια τα πάντα σταματούν. Ακόμα και ο πόλεμος των συμμοριών», πρόσθεσε για να εξηγήσει καλύτερα αυτή την τελευταία κουβέντα: «Οι μεγάλες παρίες της πόλης δεν παύουν ποτέ να σκοτώνονται μεταξύ τους. Μονάχα όταν παίζει η Μπαρτσελόνα με τη Ρεάλ.

Δεν έχουν υπογράψει κάποιο συμβόλαιο, αλλά πρόκειται για μία συμφωνία τιμής που τηρούν όλες οι “μάρας και παντάγιας” (έτσι αποκαλούν οι ντόπιοι τις συμμορίες). Ακόμα και οι “Μάρα Σαλβατρούτσα” και “Μπάριο 18” που είναι οι ισχυρότερες όλων αφήνουν για λίγο τα όπλα. Ωστόσο, μετά ακολουθεί κάτι απίστευτα λυπηρό. Όταν λήγει το παιχνίδι, χάνουν την ζωή τους στο πιστολίδι μικρά παιδιά που μόλις το είχαν παρακολουθήσει και βρίσκονταν για λίγο στο ίδιο στρατόπεδο, φορώντας τη φανέλα της Μπάρτσα!»


Αλλοι φτιάχνουν τα αυτοκίνητα τους για κόντρες και άλλοι για την ποδοσφαιρική αγάπη τους. Ο Μάριο Ερνάντες και ο σκύλος του ο Λιονέλ ποζάρουν με το δημιούργημα του πρώτου. Ο Μάριο υπερηφανεύεται πως έστω και για λίγο βρίσκεται στο τιμόνι των 11 της Μπάρτσα. Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά είναι οι ζάντες.


Ακόμα και στις φυλακές ανηλίκων του Ελ Σαλβαδόρ, οι νεαροί τρόφιμοι μαθαίνουν να σχεδιάζουν το έμβλημα της Μπάρτσα.


Με το που λήγουν οι κόντρες στο clasico, ξεκινάει το πιστολίδι στο δρόμο. Στα αντιμαχόμενα στρατόπεδα των συμμοριών όμως όλοι φορούν την ίδια εμφάνιση. Οσοι επιζούν, καταλήγουν αργά ή γρήγορα στη… στενή.
 


«Το όνειρο μου είναι να αγκαλιαστώ με τον Μέσι», λέει ο Μάριο. Τουλάχιστον στο καπό του αυτοκινήτου του αυτό έχει ήδη συμβεί.


Το εστιατόριο του κοσμεί ένας καναπές της Μπαρτσελόνα. Το ίδιο ισχύει και με τα τραπέζια και τις καρέκλες τους μαγαζιού.

Follow me: @jorgekaraman