Μπίλι Κετκεοφομφόνε: Μάθημα ζωής

Η ζωή του φέρθηκε πολύ σκληρά, όμως εκείνος βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει. Διαβάστε στο FourFourTwo του gazzetta.gr την ιστορία του Μπίλι Κετκεοφομφόνε.

Αν γράψεις το όνομά του στο scrubble, δύσκολα θα χάσεις την παρτίδα. Η Le Monde έκανε ολόκληρο αφιέρωμα στην Αζνέρ (χάριν συνήθειας, καθώς οι Γάλλοι την προφέρουν Ονζέ) και φυσικά είχε τίτλο «το θαύμα». Αν παίζεις, λοιπόν, στην μικρή Ανζέρ είναι δύσκολο να περάσεις απαρατήρητος. Τα βλέμματα είναι ακόμη πιο έντονα, όταν είσαι επιθετικός και έχεις ένα από τα πιο ασυνήθιστα επίθετα.

Ο Μπίλι Κετκεοφομφόνε, λοιπόν, κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να παίξει στην Ligue 1. Σε ένα από τα μεγάλα αουτσάιντερ, που κάνει την έκπληξη. Φυσικά, όλα έχουν την εξήγησή τους, καθώς η καταγωγή του είναι από το Λάος. Οι γονείς του ταξίδεψαν στη Γαλλία πριν από 30 χρόνια, ζητώντας πολιτικό άσυλο, και ο ίδιος γεννήθηκε στα προάστια του Παρισιού. Τίποτα δεν ήταν εύκολο και σίγουρα το όνομά του δεν βελτίωσε τα πράγματα.

«Οι άνθρωποι προσέχουν αμέσως το επίθετό μου. Ειδικά, όταν προσπαθούν να το προφέρουν για πρώτη φορά. Δεν πειράζει όμως. Έχω συνηθίσει. Στο σχολείο, όταν έπρεπε να συμπληρώσω κάποιο έντυπο, πάντα μου ζητούσαν να το προφέρω δυνατά». Οι αντίπαλοί του, όμως, δεν χρειάζεται να το ξέρουν. Απλά θα πρέπει να προσέχουν έναν παίκτη, που μπορεί να παίξει σε όλες τις θέσεις της επίθεσης. «Είναι καλύτερο να γελάς. Ποτέ δε θα το πάρω στα σοβαρά», όπως λέει τώρα.

Τα χρόνια, που οι περισσότεροι φίλοι του ονειρεύονταν μία επίσκεψη στην Disneyland, εκείνος σε ηλικία 8 ετών ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο Bussy-Saint-Geoges, που δεν ήταν μακριά από τη μαγευτική πολιτεία των παραμυθιών και της διασκέδασης. Ο πατέρας του, οδηγός ταξί, αναγκαζόταν να κάνει τον γύρο της μεγαλούπολης, προκειμένου ο Μπίλι να κρατήσει ζωντανό το όνειρό του.

Όχι μόνο τα κατέφερε, αλλά αρίστευσε. Έτσι, όταν ήταν 13 βρέθηκε στη διασημότερη σχολή ποδοσφαίρου στον κόσμο, στην Clairefontaine, όπου μεταξύ άλλων μαζί του ήταν οι Μπραχιμί και Κορσιά. Η συνέχεια, όμως, ήταν γεμάτη από ατυχίες και κακές επιλογές. Έγινε επαγγελματίας στην Στρασμπούρ, όπου τα πήγε εξαιρετικά, πριν ο σύλλογος πτωχεύσει. Τότε, αποφάσισε να αποδεχθεί την πρόταση της Σιόν.

«Με είχε κερδίσει ο πρόεδρος με τη συμπεριφορά του και πίστεψα στο πρότζεκτ», θα πει αργότερα. Το θέμα είναι ότι ο Κριστιάν Κονσταντάν (πρόεδρος) είχε βαλθεί να ταράξει τον κόσμο του ποδοσφαίρου και είχε προσφύγει κατά της FIFA στα πολιτικά δικαστήρια της Ελβετίας. Η Ομοσπονδία αρχικά είχε αρνηθεί να επιβάλλει κυρώσεις στη Σιόν, η οποία έκανε κανονικά μεταγραφές και χρησιμοποίησε τους νέους παίκτες.

Όταν, όμως, η FIFA βγήκε νικήτρια, ο σύλλογος τιμωρήθηκε με αφαίρεση 36 βαθμών και οι παίκτες, που είχαν πάρει μεταγραφή, ανάμεσά τους και ο Κετκεό (όπως γράφει η φανέλα του για πρακτικούς λόγους), βρέθηκαν ξεκρέμαστοι. Δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής και δεν μπορούσαν να φύγουν άμεσα. «Προπονούμασταν κανονικά, πληρωνόμασταν κανονικά, όμως δεν είχαμε δικαίωμα συμμετοχής. Περνούσαμε τα σαββατοκύριακα στην εξέδρα», αποκάλυψε ο 25χρονος επιθετικός.

Τελικά, τον Ιανουάριο του 2012 επέστρεψε στην Γαλλία για λογαριασμό της Τουρ. Εκεί, τα πράγματα σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους και το περασμένο καλοκαίρι ο τεχνικός της Ανζέρ, Μουλάν, τον έπεισε και υπέγραψε με ελεύθερη μεταγραφή. Άλλωστε, το όνειρό του ήταν πάντα να παίξει στην Ligue 1. Και λίγες εβδομάδες αργότερα, ήταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας.

Το πρώτο του γκολ ήρθε στο ματς με την Μπαστιά τον περασμένο Οκτώβριο και έφερε την πολύτιμη νίκη (1-0). Τότε, ο τίτλος της Angers Maville ήταν κάπως αινιγματικός: «Ο άνθρωπος-σκιά». Ο Μπίλι είχε καταφέρει να κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μία προσωπική τραγωδία, που τον άλλαξε, όμως στο τέλος, όπως παραδέχεται και ο ίδιος, τον βοήθησε.

Το καλοκαίρι του 2013 η γυναίκα του είχε φέρει στον κόσμο δίδυμα κοριτσάκια. Την Έλα και την Ρόουζ. «Τρεις-τέσσερις μέρες μετά την γέννηση της Έλα, παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα στον εγκέφαλο. Έπρεπε να εκμεταλλευτούμε όσες μέρες μας είχαν μείνει μαζί της, γιατί ξέραμε ότι σύντομα θα έρθει το τέλος», αποκάλυψε πριν λίγο καιρό στην Equipe ο 25χρονος.

Τελικά, είχαν όλες κι όλες 14 ημέρες μπροστά τους, πριν χάσουν την κόρη τους. Αυτή η τραγωδία τον επηρέασε τόσο, που ο γάμος δεν άντεξε, καθώς προβλήματα παρουσιάστηκαν και με την υγεία της Ρόουζ. Ο Μπίλι κλείστηκε στον εαυτό του. «Αυτή η ιστορία σε κάνει να δεις με διαφορετική προοπτική τη ζωή. Επηρέασε τον χαρακτήρα μου. Ξέρω ότι πρέπει να αγωνίζομαι κάθε μέρα. Πρέπει να πετύχω. Θέλω να είναι περήφανη για μένα (σ.σ. Έλα). Όλα για εκείνη. Είναι πραγματική έμπνευση για εμένα. Είμαι σίγουρος ότι είναι μαζί μου κάθε μέρα». Η εγκυμοσύνη αποδείχθηκε ευλογία και κατάρα. «Αρχικά, δεν μιλούσα καθόλου για αυτό στην αρχή. Πάντα τη σκεφτόμουν».

 

... Et tellement hâte de te retrouver petite !!

A photo posted by Billy Ketkeo (@billyketkeo14) on

Τελικά, κατάφερε να το ξεπεράσει, βλέποντας αλλιώς τα πράγματα. Στα χέρια του, θα δείτε τατουάζ με τα ονόματά τους. Το «Ε» για την Έλα, με τα φτερά αγγέλου. Η Ρόουζ ήταν εκεί και τον χρειαζόταν. «Έπρεπε να σηκωθώ για χάρη της. Δεν είχα άλλη επιλογή. Είναι η κόρη που με έσωσε. Παλεύω και για τις δύο», θα πει.

«Νομίζω ότι έχει βιώσει κάτι τόσο δυνατό, που σήμερα μπορεί να καταλάβει τη χαρά της ζωής», τόνισε ο προπονητής του. Και στο παιχνίδι με την Καέν τον περασμένο Ιανουάριο, η Ρόουζ βρισκόταν στην εξέδρα. Αφού, λοιπόν, έκανε το ένα όνειρό του πραγματικότητα και είδε τον κόσμο του να γκρεμίζεται, έστω και για λίγο, αποφάσισε να εκπροσωπήσει την εθνική ομάδα της πατρίδας των γονιών του. Κι ας μην έχει καταφέρει να βρεθεί ούτε μία φορά στο Λάος.

Και εκεί, όμως, υπήρχε πρόβλημα, καθώς στη χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας δεν δέχονται ποδοσφαιριστές με διπλή υπηκοότητα. Και ο Μπίλι αισθάνεται Γάλλος, οπότε δεν μπορεί να την απαρνηθεί. «Ρωτήσαμε με τον ατζέντη και τους γονείς μου το καλοκαίρι την Ομοσπονδία. Μας είπαν ότι θα το δούμε στο μέλλον. Ποτέ δεν ξέρεις», τόνισε στο Boursorama. «Αν δεν γίνει αποδεκτό, δεν πρόκειται να παίξω».

Το τατουάζ στην πλάτη του είναι ένας ελέφαντας, το ιερό ζώο και σύμβολο του Λάος, ενώ το επόμενο θα είναι ο Βούδας, για να τιμήσει το παππού του, που ήταν ιερέας. Ο Κετκεοφομφόνε δεν έχει φτάσει ακόμη στην κορυφή, όμως έχει βρει το κίνητρο να το παλέψει μέσα από μία ιστορία θλίψης, πένθους, αλλά και δύναμης. «Η ιστορία του Μπίλι είναι μάθημα ζωής», όπως έγραψε και ο Rémi Chevrot στο Francetvsport.