Milan legends: Vol.2 (vids)

Με έντονο το ιταλικό στοιχείο, η Μίλαν των δεκαετιών 1990-2000 είχε παίκτες που θα ήταν κάτι παραπάνω από βασικοί σε οπιαδήποτε ομάδα. Αμυντικοί που δεν ξαναβγαίνουν, μέσοι-σπάνιες ιδιοφυΐες και επιθετικοί-δολοφόνοι έφτιαξαν μία ομάδα που μόνο από θαύμα έχανε. Ακολουθεί η δεύτερη δεκάδα των θρύλων των Ροσονέρι...

Αλεσάντρο Κοστακούρτα (1986-2007)
Γεννήθηκε το 1966 και έγινε παίκτης της Μίλαν τη σεζόν 1986-87. Ο Billy, όπως τον φώναζαν, μαζί με τους Μπαρέζι, Μαλντίνι και Τασότι έφτιαξαν μία από τις κορυφαίες 4άδες που έχει δει ποτέ ο πλανήτης. Οπως και οι περισσότεροι σταρ της εποχής, ήταν εξαιρετικός στην τακτική και σε συνδυασμό με την τεχνική του δημιούργησε ένα τρομακτικό δίδυμο στο κέντρο της άμυνας με τον Μπαρέζι. Εκ των απόλυτων πρωταγωνιστών επί των ημερών του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, έπαιξε μόλις μία σεζόν μακριά από το «Σαν Σίρο» (δανεικός στην Μόντσα) και κατέκτησε τα πάντα στην τεράστια καριέρα του η οποία τελείωσε το 2006-07, όταν ήταν στα 41 του χρόνια. Πραγματοποίησε 663 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις με τη φανέλα των Ροσονέρι και κατέκτησε επτά πρωταθλήματα, ένα κύπελλο, πέντε ιταλικά super cup, πέντε Champions League, τέσσερα ευρωπαϊκά super cup και δύο διηπειρωτικά.

Πάολο Μαλντίνι (1985-2009)
Στις 26 Ιουνίου του 1968 γενήθηκε ο κορυφαίος αμυντικός που είδε ποτέ ο πλανήτης. Ο παίκτης-προϊόν των τμημάτων υποδομής έκανε ντεμπούτο σε ηλικία 16 ετών σε αγώνα της σεζόν 1984-85 κόντρα στην Ουντινέζε υπό τις οδηγίες του Νιλς Λίντχολμ και στα επόμενα 24 χρόνια έγινε το απόλυτο σύμβολο των Ροσονέρι. Με 7 Scudetti και 8 τελικούς Champions League (5 κατακτήσεις) έχει μόνος του μεγαλύτερες επιτυχίες από τα περισσότερα top clubs της Ευρώπης. Πρώτος όλων των εποχών σε συμμετοχές στην Serie A, ο Μαλντίνι έπαιξε με την Εθνική Ιταλίας σε τελικό Mundial (1994) και Euro (2000) και ένωσε τις θρυλικές ομάδες των 90's και 00's που έκανε τον σύλλογο τον πιο ετιτυχημένο στην Ευρώπη τα τελευταία 25 χρόνια. Μετά από περισσότερα από 1.000 παιχνίδια με Μίλαν και Σουάντρα Ατζούρα ο μεγάλος Πάολο έβαλε τέλος σε μία καριέρα που μπορεί να σταθεί δίπλα σε αυτές των Μαραντόνα, Ζιντάν, Ρονάλντο.

Αλεσάντρο Νέστα (2002-2012)
Ενας εκ των κορυφαίων αμυντικών της σύγχρονης εποχής, ο Νέστα έγινε Ροσονέρο το 2002 όταν τα οικονομικά προβλήματα στην Λάτσιο ανάγκασαν τον Σέρτζιο Κρανιότι να τον πουλήσει για μόνο 30 εκατ. ευρώ τον capitano των Λατσιάλι. Με ταχύτητα, τάκλιν, δύναμη στον αέρα, αρχοντικό στιλ και φοβερή τακτική προσύλωση, ο Ιταλός έγινε δίδυμο με τον Μαλντίνι και κατέκτησε τα πάντα με την Μίλαν. Οταν αποχώρησε ο Πάολο, ο Νέστα έπαιξε δίπλα στον Τιάγκο Σίλβα δημιουργώντας ένα ακόμα τρομερό ζευγάρι στο κέντρο της άμυνας. Με τους Ροσονέρι έπαιξε σε 326 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις και πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα, ένα Coppa Italia, δύο ιταλικά super cup, δύο Champions League, δύο ευρωπαϊκά super cup και ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων.

Ντέγιαν Σαβίσεβιτς (1992-98)
Ο Μαυροβούνιος ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς ξένους που έπαιξαν ποτέ στην Μίλαν. Η τακτική παιδεία και το εξαιρετικό στιλ παιχνιδιού τον έκαναν ένα από τα κορυφαία 10άρια στην ιστορία των Ροσονέρι. Αποκτήθηκε τη σεζόν 1992-93 από τον Ερυθρό Αστέρα όταν προπονητής ήταν ο Φάμπιο Καπέλο και πολύ γρήγορα έγινε βασικός. Σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του στο Champions League, στον τελικό κόντρα στην Μπαρτσελόνα στην Αθήνα το 1994, σέρβιρε στον Μασάρο και πέτυχε ένα πραγματικά εκπληκτικό γκολ με λόμπα από πλάγια σε μία φάση που είναι μέχρι σήμερα στα highlights της διοργάνωσης. Με την Μίλαν κατέκτησε τρία πρωταθλήματα, τρία ιταλικά super cup, ένα Champions League και ένα ευρωπαϊκό super cup.

Αντρέα Πίρλο (2001-2011)
Τεράστιο κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας της Μίλαν την τελευταία δεκαετία, είναι ίσως ο κορυφαίος playmaker του calcio και ένας από τους καλύτερους που έχει δει ο πλανήτης. Με εκπληκτικό vision για το παιχνίδι, πάσες σε όποια εμβέλεια μπορεί θα διανοηθεί κανείς, σωστές αποφάσεις, τεχνική, εκτελέσεις φάουλ, ο Πίρλο από δεκάρι αναγκάστηκε να γίνει κεντρικό χαφ εξαιτίας της συνύπαρξής του με τον Μπάτζιο στην Μπρέσια. Το 2001 εντάχθηκε στην Μίλαν του Αντσελότι και του πήρε έναν χρόνο για να γίνει αναντικατάστατος. Ο Maestro έπαιξε μπροστά από την άμυνα δίπλα τους Ζέεντορφ και Γκατούζο και το 2002-03 κατέκτησε το Champions League με τους Ροσονέρι. Την επόμενη χρονιά έβαλε το πρώτο Scudetto στην τροπαιοθήκη του και έγινε βασικός στην Εθνική Ιταλίας, με την οποία πανηγύρισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας. Με την Μίλαν έπαιξε σε 401 αγώνες και πέτυχε 41 γκολ. Κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, ένα Coppa Italia, ένα ιταλικό Super Cup, δύο Champions League, δύο ευρωπαϊκά super cup και ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων.

Κλάρενς Ζέεντορφ (2002-2012)
Απλά ένας από τους καλύτερους χαφ όλων των εποχών, ο οποίος συνδύαζε εκπληκτική τεχνική με pshysical παρουσία και σουτ που έκαναν ελάχιστοι. Εγινε Ροσονέρο το 2002-03 ερχόμενος από την Ιντερ και στην πρώτη του σεζόν βοήθησε το κλαμπ να σηκώσει το Champions League. Για τον ίδιο ήταν η τρίτη κατάκτηση με τρίτη διαφορετική ομάδα αφού το είχε κάνει και με Αγιαξ (1995) και Ρεάλ Μαδρίτης (1998) και είναι ο μοναδικός που το έχει πετύχει. Ο Ζέεντορφ κατέκτησε το Scudetto του 2004 και ήταν παρών και σε δεύτερη κούπα με την Μίλαν το 2007 στην Αθήνα. Παρότι αποχώρησε το 2012 και συνέχισε την καριέρα του στην Βραζιλία, επέστρεψε στο «Σαν Σίρο» σαν προπονητής τον Ιανουάριο του 2014.

Ρικάρντο Κακά (2003-2009, 2013-2014)
Ηρθε από την Σάο Πάουλο το 2003 και μπήκε αμέσως στις καρδιές των Ροσονέρι. Με εκπληκτική ταχύτητά με τη μπάλα στα πόδια και σπάνια τεχνική, ο Ρίκι ήταν την ίδια στιγμή απόλυτα ταπεινός. Εκανε ντεμπούτο τον Σεπτέμβριο του 2003 σε ένα 0-2 κόντρα στην Ανκόνα και έπαιξε για πρώτη φορά στο Champions Leagye στις 16 Σεπτεμβρίου το 2003 στο «Σαν Σίρο» κόντρα στον Αγιαξ. Ο Κακά απέδειξε αμέσως την αξία του με 10 γκολ στην Serie A και 4 στο CL και βοήθησε στην κατάκτηση του Scudetto το 2004. Το 2006-07 μπήκε στην ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο CL με δέκα γκολ και κατάκτησε τον τίτλο στον τελικό της Αθήνας κόντρα στην Λίβερπουλ. Highlight της πορείας του τα δύο γκολ στον πρώτο ημιτελικό στο Μάντσεστερ όπου έβαλε δύο γκολ και έκανε τους παίκτες της Γιουνάιτεντ να τρακάρουν μεταξύ τους. Στη συνέχεια σήκωσε το ευρωπαϊκό super cup και το παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων, κάτι που του έδωσε την Χρυσή Μπάλα. Πραγματοποίησε 270 εμφανίσεις με τη φανέλα της Μίλαν και έβαλε 95 σε όλες τις διοργανώσεις. Πέρα από τις μαγικές ικανότητες και την ταχύτητά του, ο Κακά ξεχώρισε και για το κομμάτι του χαρακτήρα και του επαγγελαμτισμού του. Το 2009 πουλήθηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης αντί 67 εκατ. ευρώ.

Ζορζ Γουεά (1995-2000)
Αφού κατέκτησε πρωτάθλημα και League Cup Γαλλίας και αφού αναφδείχθηκε πρώτος σκόρερ (7 γκολ) στο Champions League και έφτασε στα ημιτελικά με την Παρί Σεν Ζερμέν, ο Ζορζ Γουέα έγινε παίκτης της Μίλαν. Με τους Ροσονέρι κατέκτησε τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην Serie A όπως και το 1999. Πήρε την Χρυσή Μπάλα το 1995, ενώ highlight της καριέρας του στο «Σαν Σίρο» έγινε η εξωπραγματική κούρσα κόντρα στην Ελλάς Βερόνα, πήρε τη μπάλα στην περιοχή της Μίλαν, πέρασε με απίστευτη ταχύτητα όποιον προσπάθησε να τον κόψει κα τελείωσε το τετ α τετ. Το 2000 ο Λιβεριανός επιθετικός με τον εκπληκτικό διασκελισμό, πήρε μεταγραφή στην Τσέλσι.

Αντρέι Σεβτσένκο (1999-2006)
Δεν υπήρχε καλύτερος επιθετικός στην Μίλαν μετά τον Φαν Μπάστεν από τον Αντρέι Σεβτσένκο, ο οποίος αποκτήθηκε από την Ντιναμό Κιέβου τη σεζόν 1999-2000 και έγινε ο απόλυτος επιθετικός. Στην πρώτη του χρονιά έβαλε 24 γκολ, εξωπραγματική επίδοση για κάποιον που κάνει ντεμπούτο στην Serie A. Υπερηχητικός με τη μπάλα, πολύ δύσκολα μπορούσε κανείς να τον σταματήσει, εκτελούσε ψυχρά και με τα δύο πόδια, πραγματικός δολοφόνος. Το 2003 κατέκτησε το Champions League ευστοχώντας στο τελευταίο πέναλτι στην ρουλέτα του μυθικού τελικού με την Γιουβέντους στο Μάντσεστερ, σε μία all-time-clasic φάση που χάραξε το όνομά του για πάντα στις μνήμες των τιφόζι. Την επόμενη χρονιά με δικό του γκολ κόντρα στην Ρόμα (1-0) οι Ροσονέρι εξασφάλισαν το Scudetto. Οι εκπληκτικές του εμφανίσεις του χάρισαν τη Χρυσή Μπάλα το 2004. Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του κλαμπ, πίσω από τον Νόρνταλ.

Πίπο Ιντζάγκι (2001-2012)
Ξεκίνησε να παίζει στην Πιατσέντζα, πέρασε από Λέφε, Πάρμα, Αταλάντα, έβαλε 89 γκολ σε 165 αγώνες με την Γιουβέντους και πωλήθηκε στην Μίλαν το 2001 αντί 31 εκατ. ευρώ. Με απίστευτο πάθος, δύναμη, ένταση και επιμονή, ο Superpippo βρέθηκε σε απίστευτο επίπεδο στην Ευρώπη. κατακτώντας πρώτα το Champions League το 2003. Με δύο δικά του γκολ στον τελικό της Αθήνας (2007) κόντρα στην Λίβερπουλ (2-1) η Μίλαν κατέκτησε ξανά το CL και λίγα χρόνια αργότερα με δύο τέρματα στην Ρεάλ του Μουρίνιο άφησε πίσω του τον Γκερντ Μίλερ στη λίστα των πρώτων σκόρερ όλων των εποχών στα κύπελλα Ευρώπης. Εκλεισε την εκτός των συνόρων πορεία του με 76 τεμάχια σε όλες τις διοργανώσεις και το 2006 είχε προσθέσει στο παλμαρέ του τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, έχοντας σκοράρει ο ίδιος στη φάση των ομίλων. Με τη φανέλα των Ροσονέρι έκλεισε με 300 αγώνες και 126 γκολ. Το παλμαρέ του γράφει δύο Scudetti, δύο Coppa Italia, δύο ιταλικά super cup, δύο Champions League, δύο ευρωπαϊκά super cup κα ένα παγκόσμιο συλλόων. Σήμερα, από τη θέση του αλενατόρε πλέον, εύχεται να μεγαλώσει στο άμεσο μέλλον την τροπαιοθήκη των Ροσονέρι. Ισως τότε ο Πίπο τρέξει ξανά στο κόρνερ με τα χέρια του να σκίζουν τον αέρα για να πανηγυρίσει τόσο πωρωτικά όσο κανένας άλλος…

Follow me: Giorgio_Oddo