Φουριόζα γενιά

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για την απίθανη φουρνιά του Θελάδες στην Ισπανία, που έρχεται γεμάτη φούρια για να κερδίσει πολλά περισσότερα από το Euro Κ-21.

Είναι μαγεία τα τουρνουά αυτά. Η χαρά του να παρακολουθείς τα επόμενα αστέρια στην ηλικία της πρώτης ακμής τους και ομάδες που στο μέλλον μπορεί να γράψουν την δική τους ιστορία. Στα γήπεδα της Πολωνίας υπάρχουν αρκετές ομάδες με τέτοιες προοπτικές και ματς ήδη από τους ομίλους που υπόσχονται μεγάλες συγκινήσεις. Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει καλή ποδοσφαιρική διοργάνωση φέτος το καλοκαίρι; Πορτογαλία-Ισπανία και Γερμανία-Ιταλία στους ίδιους ομίλους, με μόνο την πρώτη θέση να εξασφαλίζει πρόκριση και την πιθανότητα του καλύτερου δεύτερου να προσφέρει κίνητρο για υψηλές αποδόσεις σε όλα τα ματς.

Η αναμέτρηση της Ισπανίας με την ΠΓΔΜ στο πρώτο παιχνίδι φυσικά δεν προσφέρεται για συμπεράσματα, όμως ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για να δει κανείς την απίθανη συγκέντρωση μονάδων που έχει στα χέρια του ο Άλμπερτ Θελάδες. Η «ροχίτα» έβαλε πέντε και θα μπορούσε να βάλει άλλα τόσα, ανοίγοντας με ωραίες κινήσεις την άμυνα των Βαλκάνιων και δημιουργώντας φάσεις. Σημείωσε επίσης γκολάρες. Όταν συστήνεσαι σε μια διοργάνωση με ανάποδο ψαλίδι από παίκτη ήδη βασικό στην Ατλέτικο Μαδρίτης και για όποιον δεν το χώνεψε παρουσιάζεσαι ξανά με σουτάρα στο πλαϊνό δίχτυ από παίκτη που ξεκίνησε βασικός στη φετινή κάτοχο του Champions League με τον Ρονάλντο τραυματία και ενεργό μέλος του rotation στη συνέχεια, σηκώνεις τον πήχη πολύ ψηλά.

Το ταλέντο δεν λείπει από την Ισπανία τα τελευταία χρόνια σε κάθε επίπεδο εθνικής ομάδας. Ειδικότερα στην Κ-21, η παρέα του Ντε Χέα, του Μοράτα, του Ίσκο και του Τιάγκο πήρε δύο σερί Euro το 2011 και το 2013. Το 2015 οι Ισπανοί αποκλείστηκαν στα πλέι οφ από την Σερβία και φέτος επέστρεψαν σε τελική φάση. Ο συνδυασμός μοιάζει εκρηκτικός. Ο Κέπα έγινε βασικός τερματοφύλακας στην Μπιλμπάο και τη βοήθησε να βγει Ευρώπη. Ο Μπεγιερίν είναι εδώ και χρόνια στο υψηλότερο επίπεδο με τη Άρσεναλ, ενώ ο Γκαγιά οργώνει καιρό τα γήπεδα της Primera από τα αριστερά και βρίσκεται στις λίστες αρκετών μεγάλων ομάδων, έχοντα εκτινάξει την αξία του. Πίσω του έρχεται ο Άλεξ Γκριμάλδο της Μπαρτσελόνα. 

Στα στόπερ, ο Χέσους Βαγιέχο επιβεβαιώθηκε πρόσφατα και από επίσημα χείλη ότι επιστρέφει στη Ρεάλ Μαδρίτης, αφού έπειτα από μία πολύ καλή χρονιά στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης ο Ζιντάν αποφάσισε να του δώσει το χρίσμα για να την κάλυψη του κενού του Πέπε. Ο παρτενέρ του, Χόρχε Μέρε, δεν αγωνίζεται σε κάποιο μεγάλο κλαμπ, όμως έκανε μια γεμάτη σεζόν με την Σπόρτινγκ Χιχόν, έδειξε πολύ καλά στοιχεία και είναι πιθανόν από φέτος να γίνει συμπαίκτης του Γκαγιά. 

Απέναντι στην ΠΓΔΜ η Ισπανία ξεκίνησε με αμυντικό χαφ τον εκπληκτικό φέτος Μάρκος Γιορέντε. Ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στη Ρεάλ Μαδρίτης, έκανε εξαιρετική σεζόν με την Αλαβές. Ψύχραιμος με τη μπάλα στα πόδια και με γρήγορη ανάγνωση του παιχνιδιού, έχει είδωλο τον Τσάβι Αλόνσο και είναι πιθανόν φέτος να επιστρέψει στη Μαδρίτη. Χωρίς να είναι βέβαιο αν θα είναι για τη Ρεάλ. 

Εσωτερικοί μέσοι στο πλάι του είναι δύο παίκτες έτοιμοι για σχεδόν κάθε 11άδα ομάδας ανδρών, ο Σαούλ Νίνγκεθ και ο Ντένις Σουάρεθ.  Και στην επίθεση; Από τη μία πλευρά ο Μάρκο Ασένσιο, που δεν είναι πια το best next thing της Ρεάλ Μαδρίτης αλλά έτοιμος παίκτης στα πλάνα του Ζιντάν. Ξεκίνησε τη διοργάνωση με χατ-τρικ. Από την άλλη ένας ακόμα παίκτης που σε μικρή ηλικία έχει παραστάσεις από πολλά μεγάλα πρωταθλήματα και ομάδες, ο Ζεράρ Ντεουλοφέου που από πέρυσι παίζει στη Μίλαν και ακούγεται ότι είναι πιθανόν να επιστρέψει Μπαρτσελόνα. 

Στην κορυφή ξεκίνησε ο Κανάριος Σάντρο Ραμίρεθ, που ανδρώθηκε στη Μασία και φέτος έβαλε 14 γκολ στην Πριμέρα με τη Μάλαγα. Πριν από λίγες μέρες έγινε μεταγραφή στην Έβερτον. Δυναμικός, σκοράρει και με τα δύο πόδια, κινητικός και επίμονος, πλήγωσε πέρυσι τη Μπαρτσελόνα και ο πανηγυρισμός του έδειξε ότι... δεν υπολογίζει τίποτα!

Και στον πάγκο; Από τον Ινιάκι Γουίλιαμς που ανέδειξε ο Βαλβέρδε στη Μπαρτσελόνα, μέχρι τον Μπόρχα Μαγιοράλ που γυρίζει μαζί με τον Βαγιέχο στο Μπερναμπέου και τον πολλά υποσχόμενο Ογιαρθάμπαλ, τον Μίκελ Μερίνο της Ντόρτμουντ για κάλυψη στα αμυντικά χαφ, τον εντυπωσιακό Τζόνι Κάστρο της Θέλτα που ίσως γίνει βασικός στα στόπερ στην πορεία, έχοντας καθιερωθεί εδώ και χρόνια στην ομάδα του Βίγο, ο Θελάδες έχει επιλογές για όλες τις θέσεις.

Επίπεδο, παραστάσεις, κίνητρο, θεωρητικά στοιχεία που ταιριάζουν στον παραδοσιακό τρόπο παιχνιδιού των Ισπανών. Παίκτες που θα ήταν εύκολα βασικοί σε πολλές εθνικές ομάδες ανδρών. Αρκετοί θα θεωρούνταν και παίκτες-κλειδιά. Κάποιοι θα χώραγαν σε εθνικές από το πάνω ράφι.

Με τον Θελάδες να έχει τη φήμη του απόλυτα σοβαρού σε όλους τους τομείς και τους παίκτες να το έχουν πάρει πολύ ζεστά, συγκεντρώνοντας ο καθένας για τους δικούς τους λόγους ένα δυνατό έξτρα κίνητρο (καθιέρωση, μεταγραφή, έξτρα πόντους για το νέο ξεκίνημα στις ομάδες, πέρασμα στους άνδρες ενόψει Μουντιάλ), η ομάδα αυτή είναι μια ακόμα απόδειξη για τον τρόπο που οι Ισπανοί έχουν φτάσει τα τελευταία χρόνια σε κορυφαίο επίπεδο τόσο σε συλλογικό, όσο και σε επίπεδο εθνικών. Προφανώς στην περίπτωση των δεύτερων μια εθνική δεν μπορεί μόνιμα να κατακτά τίτλους, όμως το νέο αίμα των υπόσχεται τουλάχιστον πολύ εύφορο έδαφος για τη συνέχεια.