Ο πόλεμος εν καιρώ ειρήνης (vid)

Ήταν Μεγάλη Τετάρτη του 1999, 7 Απριλίου για την ακρίβεια. Στην Γιουγκοσλαβία μαινόταν ένας από τους πιο αιμοτοκυλισμένους πολέμους της σύγχρονης ιστορίας στην Ευρώπη, που οδήγησε τελικά στη διάλυση της πρώην ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, με δεκάδες χιλιάδες πτώματα να μένουν σκοτεινοί φάροι των χειρότερων ανθρώπινων ενστίκτων.

Εκείνη την Μεγάλη Τετάρτη, όμως, έστω και για λίγες ώρες, ο πόλεμος έκανε πέρα. Κι αυτό γιατί μια ελληνική ομάδα, η ΑΕΚ, πήρε την μεγάλη απόφαση να πάει μέχρι το Βελιγράδι και να δώσει έναν φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν, προσπαθώντας έτσι να διαλαλήσει ένα μήνυμα αγάπης και αδερφοσύνης.

Οι δύο ομάδες μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο με ένα πανό που έγραφε: «ΝΑΤΟ σταμάτησε τον πόλεμο. Σταμάτησε τους βομβαρδισμούς». Οι Σέρβοι τραγούδησαν τον εθνικό μας ύμνο με δάκρυα στα μάτια, οι σημαίες των δύο χωρών ανέμιζαν η μία δίπλα στην άκρη, τα γκολ των Κέζμαν και Ζουμπούλη πανηγυρίστηκαν από όλο το γήπεδο. Έτσι κι αλλιώς, το αγωνιστικό κομμάτι προφανώς και δεν είχε καμία απολύτως σημασία.

Τα ρεπορτάζ της εποχής ανέφεραν: «Η συναισθηματική φόρτιση χαρακτήρισε όλο το ταξίδι της ΑΕΚ προς το Βελιγράδι. Το πούλμαν της ελληνικής αποστολής σταμάτησε δύο φορές στη διαδρομή από τα σύνορα προς την γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα. Πρώτα στο Νόβισαντ, πρωτεύουσα της Βοϊβοντίνας και αργότερα στην πόλη Σουμπότιτσα. Κάθε φορά, οι τοπικές αρχές αλλά και τα αθλητικά σωματεία των δύο πόλεων, καθώς και αρκετοί δακρυσμένοι πολίτες, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους για την ''ηρωϊκή'' πορεία της ελληνικής ομάδας προς το Βελιγράδι, κάτω από τα σύννεφα του πολέμου, προσφέροντας στα μέλη της αποστολής, συμβολικά, ψωμί και αλάτι…».

Πέρασαν είκοσι χρόνια από τότε. Όπως φαίνεται, όμως, αυτά τα είκοσι χρόνια ήταν αρκετά για να λησμονηθεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία των δύο λαών. Κι αυτό, γιατί κάποιοι κάφροι, κάποια κατακάθια, κάποιοι χούλιγκαν αποφάσισαν να ξαναγράψουν την ιστορία…

Ο Σέρβος πρέσβης στην Αθήνα, Ντούσαν Σπασόγιεβιτς, είχε μία ιδέα: να ξαναγίνει το φιλικό ανάμεσα στην Παρτιζάν και την ΑΕΚ, 20 χρόνια μετά. Να βρεθούν ξανά στο ίδιο γήπεδο οι ίδιοι πρωταγωνιστές, να στείλουν ξανά το ίδιο μήνυμα αγάπης και αδελφοσύνης, να μάθουν οι νεότεροι πώς ένας αγώνας ποδοσφαίρου κατάφερε έστω και για δύο ώρες να σταματήσει έναν πόλεμο.

Δεν υπολόγισε, όμως, ο άνθρωπος ότι… οι οπαδοί της Παρτιζάν έχουν αδελφοποιηθεί με αυτούς του ΠΑΟΚ! Κι εξαιτίας αυτού, οι οπαδοί της ΑΕΚ έχουν πλακωθεί με τους Σέρβους σε επεισόδια όπως αυτά της Λαμίας και του Βόλου. Κι έτσι, υπήρξαν «έντονες αντιδράσεις», όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ. Έντονες αντιδράσεις από ποιους; Απ’ τους χούλιγκαν!

Είκοσι χρόνια πριν, δύο ομάδες σταμάτησαν έναν ολόκληρο πόλεμο για ένα φιλικό, όπου αγκαλιασμένοι Σέρβοι κι Έλληνες έδιναν ένα από τα μεγαλύτερα μηνύματα ειρήνης. Και σήμερα, εν καιρώ ειρήνης, οι ίδιες ομάδες δεν μπορούν να διοργανώσουν ένα φιλικό, γιατί οι οπαδοί τους πλακώνονται -εν καιρώ ειρήνης, επαναλαμβάνω- στους δρόμους! Πόση παράνοια, αντέχετε;

Αυτό είναι ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο… υποδουλωμένες είναι πλέον οι ομάδες (σε Ελλάδα και Σερβία) στους οργανωμένους οπαδούς τους. Όταν φτάνουμε στο σημείο να λέμε «ευτυχώς» που δεν θα γίνει ένα τέτοιο φιλικό, γιατί μπορεί να είχαμε ακόμα και νεκρούς -εν καιρώ ειρήνης- στους δρόμους του Βελιγραδίου, τότε τι άλλο να πει κανείς;

Είναι πολύ πιθανό πολλοί απ’ αυτούς να μην ξέρουν καν για εκείνο το παιχνίδι. Μπορεί να είναι πιτσιρίκια. Μπορεί να μην πρόλαβαν τον πόλεμο. Αν ισχύει αυτό, τότε ας κάτσουν 5-6 μεγαλύτεροι να τους πουν μερικά πράγματα. Ή ας δουν το παρακάτω βίντεο, μπας και ξεστραβωθούν επιτέλους.