Ο πρώτος που μου θυμίζει λίγο Ιμπαγάσα…

Τον Νάτχο λίγο πολύ όλοι τον ξέρουμε. Απλά το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μου, όταν τον ανακοίνωσε ο Ολυμπιακός, είναι ότι πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια θα έχει η ομάδα ένα μέσο που να θυμίζει λίγο τον μεγάλο Άριελ Ιμπαγάσα!

Γιατί ο Ισραηλινός είναι τέτοιο στιλάκι. Όχι ακριβώς Ιμπαγάσα, αλλά με αρκετά κοινά χαρακτηριστικά. Και περίπου ίδια κοψιά, αλλά κυρίως παίκτης που μπορεί να πάρει την μπάλα και να οργανώσει το παιχνίδι από πίσω, να αλλάξει το παιχνίδι στα πλάγια, να κάνει κάθετες πάσες κοντά στην αντίπαλη περιοχή και με ικανότητα με μία πάσα ακόμη και από το δικό του μισό γήπεδο να φτιάξει φάση στην άλλη εστία.

Ο Κάνιο νομίζω ότι ήταν πιο γρήγορος παίκτης (γενικά ο Νάτχο δεν έχει την ταχύτητα στα καλά του σημεία) και δεν είμαι σε θέση να τους συγκρίνω από πλευράς προσωπικότητας, γιατί τον Ισραηλινό δεν μπορώ να τον ξέρω από πλευράς χαρακτήρα, ενώ ο Αργεντίνος είχε όχι απλά ηγετικά προσόντα, αλλά και κότσια που δύσκολα έβρισκες σε άλλο παίκτη.

Λογικά, για να είναι αρχηγός της Εθνικής ομάδας της χώρας του και να τον έχουν κρατήσει τόσα χρόνια η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κι η Ρούμπιν, κι ο Νάτχο θα είναι παίκτης με καλή νοοτροπία, κάτι πολύ σημαντικό για μία μεγάλη ομάδα. Όταν βλέπεις ένα παίκτη 30 ετών να είναι τέσσερα χρόνια σε μία ομάδα (Χάποελ Τελ Αβίβ), τέσσερα χρόνια σε μία άλλη ομάδα (Ρούμπιν Καζάν) και τέσσερα χρόνια σε μία άλλη ομάδα (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), με μία διακοπή έξι μηνών στον ΠΑΟΚ, στο διάστημα της παρουσίας του μεταξύ των δύο ομάδων της Ρωσίας, σημαίνει ότι αν μη τι άλλο δεν είναι απλά ένας μισθοφόρος κι ότι κάθε κλαμπ που υπογράφει μαζί του συμβόλαιο τον εκτιμάει.

Ο μετά Ιμπαγάσα Ολυμπιακός είχε έξοχους παίκτες σαν δεκάρια, αλλά όχι με τα δικά του χαρακτηριστικά. Γιατί κι ο μέγας Τσόρι κι ο αρτίστας Φορτούνης δεν είναι ακριβώς πλέϊ μέϊκερ, αλλά κάτι μεταξύ πλέϊ μέϊκερ και μεσοκυνηγού, ψάχνουν άλλοτε την ασίστ κι άλλοτε το γκολ. Στιλ Ιμπαγάσα δεν είχε φέρει ο Ολυμπιακός. Ο Νάτχο είναι αυτό το κάτι σαν Τσάβι, που μπορεί δηλαδή να βοηθήσει κι ανασταλτικά, αλλά μπορεί ακόμη καλύτερα να βοηθήσει δημιουργικά.

Ο Νάτχο, βέβαια, έρχεται στα 30 plus (18.2.1988), έστω κι αν έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα στην καριέρα του-ενώ ο Ιμπαγάσα είχε έρθει λίγο πριν τα 34 χρόνια του…Και μπορεί ο Ισραηλινός να συνεισφέρει νομίζω περισσότερο στο θέμα γκολ. Γιατί σε αντίθεση με τον Κάνιο, ο Νάτχο έχει την τάση να χώνεται από πίσω από τον φορ ψάχνοντας το γκολ η, να περιμένει να πάρει το ριμπάουντ για να σουτάρει από τα 22-25 μέτρα. Έχει καλά στημένα (κόρνερ και φάουλ) για σέντρα, είναι μαχητής, θα τον δεις να κάνει και το τάκλιν του, κρατάει ωραία την μπάλα χάρη στην καλή τεχνική του και του αρέσει να βγάζει πάσες στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας.

Είναι σημαντικό ότι προέρχεται από μία γεμάτη από συμμετοχές (άρα χωρίς κανένα τραυματισμό) σεζόν (και δη με αρκετά γκολ κι ασίστ), ότι έχει πάρει τίτλους με όλες τις ομάδες του (πρωταθλημα με την ΤΣΣΚΑ, κύπελλο με τη Ρούμπιν και Κύπελλο και με τη Χάποελ) κι ότι έχει στην πλάτη του 99 (!) ευρωπαϊκά παιχνίδια: 24 στο Τσάμπιονς Λιγκ, 50 στο Γιουρόπα Λιγκ+ΟΥΕΦΑ, 11 στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και 14 στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ κι ΟΥΕΦΑ. Στο Γιουρόπα Λιγκ έχει φτάσει δύο φορές στους «8», μία με τη Ρούμπιν και μία με την ΤΣΣΚΑ, με αποκλεισμούς από Τσέλσι κι Άρσεναλ αντίστοιχα.

Είχε παίξει με τη Ρούμπιν κι εναντίον του Παναθηναϊκού το φθινόπωρο του 2010 σε ολόκληρα τα 90λεπτα στα δύο 0-0 στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά κι εναντίον του ΠΑΟΚ επίσης σε ολόκληρα τα 90λεπτα στις δύο ισοπαλίες (2-2 κι 1-1) το φθινόπωρο του 2011 στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ.

Το δε τελευταίο του ευρωπαϊκό γκολ ήταν σε αγώνα κατά της…ΑΕΚ, στο 74^ο λεπτό του 1-0 της ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα τον περασμένο Αύγουστο. Είχε μπει αλλαγή ένα λεπτό νωρίτερα, στο 73’…Όπως είχε μπει αλλαγή στα τελευταία λεπτά και στο πρώτο ματς, το ΑΕΚ-ΤΣΣΚΑ 0-2. Σε οκτώ ματς εναντίον ελληνικών ομάδων έχει τρεις νίκες, τρεις ισοπαλίες και δύο ήττες, 0-1 κι οι δύο, από τον…Ολυμπιακό, αρχές άνοιξης του 2012 στα νοκ άουτ του Γιουρόπα Λιγκ, με υπεύθυνο για την πρώτη μέσα στη Ρωσία τον ίδιο (!), αφού τον είχε νικήσει σε εκτέλεση πέναλτι ο Κάρολ.

Από εκεί και πέρα, για να επανέλθουμε στο σήμερα, είναι ένα θέμα ότι δεν έχει κάνει προετοιμασία όλο το καλοκαίρι, καθότι ήταν ελεύθερος παίκτης, όπως το ίδιο ισχύει και με τον Τοροσίδη. Θα πρέπει η ομάδα να τον «περιμένει», να βρει την καλή του φυσική κατάσταση και παράλληλα σιγά σιγά να «δένει» με τους καινούργιους συμπαίκτες του. Θα χρειαστεί λοιπόν διαχείριση και χρόνο για να βγάλει την ποιότητα του.

Σε ποια θέση; Με την ίδια ευκολία παίζει εξάρι κι οκτάρι, ενώ παίζει χωρίς προβλήματα και σαν 10άρι. Αλλά νομίζω ότι ο Ολυμπιακός μοιάζει να τον έχει περισσότερο ανάγκη σαν Νο 8.

Άσχετο: Ο σέντερ φορ που κυνηγάει να πάρει ο Ολυμπιακός είναι ξεκάθαρα ο Αιγύπτιος Αχμέτ Χασάν Κούκα της Μπράγκα-δεν υπάρχει καμία περίπτωση για τον Μήτρογλου. Αναφορικά με τον Γκιγέρμε, ο Ολυμπιακός έκανε την τελική του πρόταση στην Ντεπορτίβο για την αγορά (κι όχι τον δανεισμό) του Βραζιλιάνου κι οι Ισπανοί καλούνται να απαντήσουν σήμερα. Λογικά, θα είναι θετικοί. Αν όχι, ίσως το επόμενο βήμα να είναι ο Νιγηριανός Μίκελ Αγκου της Πόρτο.