Η «αθόρυβη» δύναμη που λέγεται Γιακουμάκης

Στην μπάλα υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις παικτών που πολλές φορές και κατά έναν μαγικό τρόπο, βρίσκονται στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή. Δεν υπάρχει «πώς» και «γιατί». Απλά το καταφέρνουν. Κάτι ανάλογο φαίνεται πως ισχύει στην περίπτωση του Πέτρου Γιακουμάκη. Το παλικάρι βρήκε χθες ξανά στόχο και ήταν εκ των κορυφαίων στη νίκη του Λεβαδειακού επί της Κέρκυρας. Ετσι έφτασε τα 5 τέρματα στη σεζόν και είναι ο πρώτος σκόρερ των Βοιωτών, αν και ξεκίνησε βασικός μόνο στα 13 από τα 20 παιχνίδια της χρονιάς.

Μάλιστα «χτυπά» στις κρίσιμες στιγμές και όλα τα τέρματά του ουσιαστικά διαμορφώνουν αποτέλεσμα. Κάτι που είναι σημαντικό για έναν φορ. Οπως π.χ. συνέβη κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου στο 83' κέρδισε το πέναλτι που ισοφάρισε η ομάδα του και στις καθυστερήσεις σημείωσε ένα πανέμορφο τέρμα που της χάρισε τη νίκη. Ή στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο, όταν στο 77' διαμόρφωσε το μετέπειτα τελικό 2-1.

Τελικά εκ των υστέρων δικαιώνεται ο Βαγγέλης Μάντζιος, ο οποίος τον φώναζε «Κάσπερ» όταν ήταν συμπαίκτες στον Λεβαδειακό. Με αφορμή ότι σαν... φάντασμα εμφανίζονταν και έβαζε γκολ. Από το πουθενά και χωρίς να το περιμένει κανένας. Και ο νυν φορ του Αιγάλεω, ξέρει τη τέχνη του σκοραρίσματος.

Γεννημένος τον Ιούλιο του 1992 στο Ηράκλειο, από μικρός άρχισε να «κολλάει» το... μικρόβιο της μπάλας. Αλλωστε προέρχεται από ποδοσφαιρική οικογένεια. Ο παππούς του έχει παίξει, μεταξύ άλλων, στην Εθνική Ελλάδος, ενώ ο ξάδερφός του Γιώργος αγωνίζεται πλέον στην ΑΕΚ. Μάλιστα και οι 2 σκόραραν αυτή την αγωνιστική.

Ξεκίνησε λοιπόν από την ακαδημία Λίντο και σταδιακά άρχισε να ξεχωρίζει. Μάλιστα ως επιθετικός καθιερώθηκε στα 16 με 17 του χρόνια, αφού στα πρώτα του βήματα ήταν «κόφτης» και μετά κεντρικός χαφ. Αλλά επειδή η έφεση στο σκοράρισμα φαίνεται πως ήταν έμφυτη, τα... κόλλαγε από τότε. Ετσι οι προπονητές του άρχισαν να τον ξεκινούν στη γραμμή κρούσης. Πάντως ήταν κάτι που και ο ίδιος φαίνεται πως επιζητούσε. Οσοι τον γνωρίζουν λένε ότι από μικρός θαύμαζε τον Ρονάλντο και το «Φαινόμενο» αποτελεί το ποδοσφαιρικό του ίνδαλμα. Την ίδια στιγμή δέχθηκε πολλές επιρροές και από το στυλ παιχνιδιού του Ντέμη Νικολαϊδη.

Το 2010 έκανε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στον Ολυμπιακό Χερσονήσου και εκείνο το διάστημα έφτασε κοντά στον Παναθηναϊκό. Αλλά τελικά δεν έγινε κάτοικος Αθηνών. Παράλληλα όμως διακρίνονταν και εκτός των γηπέδων και περνά στο τμήμα Δομικών Εργων της Λάρισας. Αλλά λόγω μπάλας, δεν έχει καταφέρει να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ωστόσο δείχνει συγκροτημένο παιδί. Ακολούθησε ο ΠΟΑ, όπου ο θείος του έχει γράψει το όνομά του με «χρυσά γράμματα» στην ιστορία του συλλόγου και μάλιστα, για μία σεζόν (2011/12), τα 2 ξαδέρφια υπήρξαν κάτω από την ίδια ποδοσφαιρική στέγη.

Τη χρονιά 2013/14 κάνει... πλάκα στη Football League 2, όταν πέτυχε 18 γκολ σε 25 ματς. Πλέον το όνομά του «παίζει» για παντού. Πολλές ομάδες της μεγάλης κατηγορίας «κοιτάνε» τον μικρό που βγάζει μάτια και ο Λεβαδειακός κερδίζει τη σχετική κούρσα. Οπου στα 25 του δείχνει πιο ώριμος από ποτέ.

Ο ελεύθερος χρόνος σχετικά λίγος, αφού οι υποχρεώσεις πολλές. Αλλα όποτε μπορεί, θα κοντραριστεί με φίλους στο play station ή θα κολλήσει και με το manager που είναι η... μάστιγα της εποχής. Πριν ή μετά την προπόνηση θα υπάρξει ο καθιερωμένος καφές με τους συμπαίκτες του και πλέον, ο Γιακουμάκης δείχνει να έχει μπει για τα καλά στο ποδοσφαιρικό μας κάδρο.