Χάπι για την όρεξη

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την ποιοτική απόσταση που χωρίζει τον Άρη από τη συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων της Football League και διαπιστώνει ότι μόνο μια... συνομωσία μπορεί να του στερήσει την επιστροφή στη Super League.

Χάπι για την όρεξη

Στοιχειοθετεί μέγιστη αδικία η ενασχόληση με τους ποδοσφαιριστές που δεν συμμετείχαν στον αγώνα, ταυτόχρονα όμως είναι και ενδεικτική της ποιοτικής διαφοράς του Άρη από τις υπόλοιπες ομάδες της Football League. Κρίνοντας από τα αναγραφόμενα των «οργανισμών» που εκτιμούν την τρέχουσα (οικονομική) αξία κάθε ποδοσφαιριστή, ο Άρης αγωνίστηκε δίχως τους δύο ακριβότερους παίκτες του. Στη σχετική λίστρα, στην πρώτη θέση είναι ο Ματζίντ Μπουγκερά και ακολουθεί ο Ράφικ Τζιμπούρ. Προσθέστε και τους Μπράνα Ίλιτς, Ντάρσι Νέτο οι οποίοι επίσης δεν αγωνίστηκαν λόγω των κανονισμών του Κυπέλλου Ελλάδος και καταλήγετε στο συμπέρασμα ότι έλειπαν τρεις παίκτες 11αδας. Παρόλο αυτά οι «κίτρινοι» πέρασαν με χαρακτηριστική άνεση από την (ουδέτερη) έδρα του Αιγινιακού διότι πολύ απλά διαθέτουν κάτι που στερείται σχεδόν το σύνολο των ομάδων της κατηγορίας. Την ποιότητα. Γι’ αυτόν τον λόγο, η σημερινή (25/10) νίκη δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα απλό… χάπι για την όρεξη.

Είναι προφανές ότι ο Άρης θα βασιστεί στην ποιότητά του στον αγωνιστικό μαραθώνιο της Football League, όταν κι εφόσον αρχίσει. Και η αποτελεσματικότητά του θα εξαρτηθεί από την εσωτερική ηρεμία και το επίπεδο διαχείρισης των 1-2 αρνητικών αποτελεσμάτων που πάντα υπολογίζονται στο πρόγραμμα κάθε ομάδας. Τόσο απλά. Γιατί στο… χορτάρι έχει ένα σωρό πλεονεκτήματα. Όπως για παράδειγμα την παρουσία παικτών οι οποίοι με μία ενέργεια προκαλούν κίνδυνο στις αντίπαλες άμυνες. Αυτό αποδείχθηκε στην περίπτωση του 2ου γκολ όπου στην πρώτη επαφή του με την μπάλα ο Μπαργκάν τροφοδότησε τον Μιλούνοβιτς.

Ο Νίκος Αναστόπουλος έδειξε επίσης ότι σκοπεύει να πορευτεί με ένα σύστημα 4-3-3. Φάνηκε από τις εντολές προς τον Ανδρέα Τάτο. Η επιθετική ανάπτυξη ξεκινάει από τη γραμμή του κέντρου, καθόλου τυχαία ο έμπειρος μέσος έχει πιο ενεργό ρόλο καλύπτοντας περισσότερα μέτρα στο γήπεδο σε σχέση με την περσινή σεζόν καθώς εισέπραττε την μπάλα από χαμηλά. Είναι εξίσου ευδιάκριτο πως τον εμπιστεύεται περισσότερο από κάθε άλλον για τον συγκεκριμένο ρόλο. Αυτό συνδυάζεται με την παροχή αγωνιστικών ελευθεριών γιατί αποτελεί τον μοναδικό τρόπο ούτως ώστε ο παίκτης να προσφέρει το 100%. Με εξαίρεση βέβαια την τεχνική κατάρτιση του Τάτου, απέναντι τον Αιγινιακό, ο Άρης βασίστηκε κυρίως στην έντονη δραστηριότητα των ακραίων παικτών του προεξέχοντος του Μιλούνοβιτς. Η συντριπτική πλειοψηφία των φάσεων που δημιουργήθηκαν ξεκίνησαν από τους ακραίους ποδοσφαιριστές.

Σε επίπεδο κατοχής, οι «κίτρινοι» - στη μεγαλύτερη διάρκεια - είχαν σχεδόν το διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με τους αντιπάλους τους, τούτο όμως δεν έκρυψε τη δυσλειτουργία στη μεσοαμυντική γραμμή. Είναι φανερό ότι στην παρούσα φάση εκεί εντοπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Σε φάσεις οι οποίες θα πρέπει να είναι… ψωμοτύρι για το επίπεδο της τετράδας της άμυνας αλλά και των αμυντικών χαφ, άπαντες έδειχναν να πνίγονται σε μια κουταλιά νερό με συνέπεια τη δημιουργία επικίνδυνων φάσεων οι οποίες κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Άξιο καταγραφής είναι και το μήνυμα που έστειλε ο Νίκος Αναστόπουλος. Κατέστη σαφές ότι ο έμπειρος τεχνικός δεν σκοπεύει να βάλει σε μια ζυγαριά τον στόχο της διάκρισης στο Κύπελλο Ελλάδος με τον αντικειμενικό στόχο της ανόδου στη Super League. Πιο ξεκάθαρα δεν θα μπορούσε να το πει. Έχει την απαίτηση από τους ποδοσφαιριστές του να κυνηγήσουν και τις δύο βασικές επιδιώξεις διότι θεωρεί ότι δημιουργήθηκε το ρόστερ και μπορεί να αντέξει το βάρος των δύο… καρπουζιών. Και δεν έχει άδικο.

Best of internet