Τι δουλειά έχει... στα μέρη μας;

Τι δουλειά έχει... στα μέρη μας;

O Διονύσης Δελλής γράφει για τον Μάρκο Μάριν που μέσα σε μισή ώρα, φρόντισε να μας θυμίσει ολόκληρη την ποδοσφαιρική ιστορία του. Και το χθεσινό δεν ήταν παρά μόλις το εισαγωγικό σημείωμα

Τι δουλειά έχει... στα μέρη μας;

Φυσικά και είναι σε πτώση. Γιατί αν δεν ήταν σε πτώση, όχι τώρα αλλά τα επόμενα επτά-οκτώ χρόνια την Ελλάδα, αποκλείεται να την επέλεγε για άλλο λόγο, πέρα από τις καλοκαιρινές του διακοπές. 

Δεν του βγήκε όμως τίποτε, από την εποχή που αποφάσισε να αφήσει την Βρέμη,για την Λονδίνο. Μια λάθος μεταγραφή των 10 εκατ ευρώ, που πιθανότατα αν επέστρεφε στο καλοκαίρι του 2012 θα έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει. 

Και από τη στιγμή που σύντομα άρχισαν για εκείνον οι ατελείωτοι δανεισμοί καθώς το ρόστερ της Τσέλσι φάνηκε πολύ «σκληρό» για τα κυβικά του; Χάθηκε και ο ίδιος στη... μετάφραση. Τόσες «μεταθέσεις» ούτε στο διπλωματικό σώμα. 

Μια στη Σεβίλλη, μια στη Φλωρεντία, μετά στις Βρυξέλλες, πέρσι στην Τραπεζούντα. Δεν είναι τυχαίο ότι στην πρώτη του δήλωση σαν ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού είπε ότι επιτέλους υπέγραψε σε μια ομάδα για τρία χρόνια. Όσοι έχουν ζήσει άλλωστε την «εμπειρία» των συνεχόμενων δανεισμών την περιγράφουν με τη λογική να μην συμβεί ούτε στον εχθρό σου.  

Όπως δεν είναι και τυχαίο ότι στα... πρώτα χαράματα, μετά την αφετηρία της Σούπερ Λιγκ συζητάμε για την περίπτωση του. Εμείς, αλλά και κάθε φίλος του ποδοσφαίρου που τον είδε να αναλαμβάνει την ευθύνη σε αυτό τα 6-1 της πρεμιέρας κόντρα στη Βέροια.

Ναι, σίγουρα το εμπόδιο ήταν χαμηλό. Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως. Εδώ το 50% του πρωταθλήματος τέτοιο είναι. Ειδικά στα ματς μέσα στο Καραϊσκάκη. Ότι πρέπει δηλαδή, για να ξαναβρεί ο Μάρκο Μάριν και την αυτοπεποίθηση του, αλλά και τον ρόλο ενός «κάνω τη διαφορά» δημιουργού. 

Μόνο στο πρώτο ημίωρο, όταν και είχε δυνάμεις, έδωσε πέντε «πάρε-βάλε» μπάλες. Τις δύο για τα πρώτα γκολ του Ολυμπιακού. Εκείνες που ο Ιντέγιε σπατάλησε στο πρώτο δεκάλεπτο (5΄, 10΄) με μια κεφαλιά άουτ και ένα χαμένο τετ α τετ. Και τη συστημένη στο κεφάλι του Ταρίκ στη φάση όπου η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι. Πέντε ασίστ σε μισή ώρα που οι «εκτέλεστες» έδωσαν τον τίτλο που τους αρμόζει μόλις στο 40%.

Που να φτιάξει δηλαδή και την φυσική του κατάσταση (χθες ζήτησε μόνος του αλλαγή στο 70΄). Που να βρει τα πατήματα του. Και κυρίως; Που να του προκύψει και το αυτονόητο. Η διαπίστωση ότι βρίσκεται πια σε ένα ποδοσφαιρικό περιβάλλον όπου υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να γίνει εκείνο που κάποτε ξεκίνησε. Ένας αληθινός «ηγέτης».Και για όσους πιθανόν δεν το θυμούνται; Το διαβατήριο του λέει πλάι στην ημερομηνία γέννησης: 13 Μαρτίου 1989. Είναι μόλις 27 ετών. Στην ηλικία που για παράδειγμα βρήκε ο Παναθηναϊκός τον Μάρκους Μπεργκ και άλλαξε το επίπεδο του στη θέση του σέντερ φορ. 

Δεν είναι «βετεράνος» ο Μάριν. Ταλαιπωρημένος είναι από μια κακή επιλογή, που έφερε πολλές ακόμη στη συνέχεια. Δεν είναι το επίπεδο του, αλλά και η ηλικία του για... Σούπερ Λιγκ. Είναι όμως η φάση της καριέρας του. Και έχει τον Ολυμπιακό ο ίδιος περισσότερη ανάγκη από όσο τον έχουν οι Ερυθρόλευκοι. Ακόμη και σε μια από τις σπάνιες χρονιές την τελευταία 20ετία όπου δεν μπορούν να το προσφέρουν το προνόμιο της συμμετοχής στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. 

Δεν περιμένουμε βέβαια να είναι όλα τα ματς του σαν το χθεσινό. Έχει σημασία όμως ότι του βγήκε τόσο «γρήγορα» μια τέτοια «παράσταση». Και για την ψυχολογία του, αλλά και για την προσπάθεια που θα καταβάλει από σήμερα και όλας προκειμένου να φέρει το σώμα του σε μια «κατάσταση» που θα τον βοηθήσει να...πατήσει γκάζι. Είτε για να παίξει πίσω από τον φορ. Είτε για να πάει αριστερά προκειμένου να χωρέσει δίπλα του και ένας ποδοσφαιριστής σαν τον Φορτούνη. 

ΥΓ. Και με την ευκαιρία μιας και είπαμε Φορτούνης: Χθες στην ιδέα και μόνο ότι ο Καρντόσο ήρθε στο λιμάνι για να του πάρει τη φανέλα βασικού; Έπαθε... Καρντόσο ο Ιντέγιε και σκόραρε το πρώτο χατ-τρικ της καριέρας του. Κάπως έτσι και στην ιδέα Ρομάο, ο Μιλιβόγιεβιτς έκανε ένα από τα καλύτερα ματς του στην Ελλάδα. Άραγε θα είδε με τον ίδιο τρόπο και ο Φορτούνης το σόου του Μαρίν, στη θέση πίσω από τον σέντερ φορ; Θα το είδε και ο Τσόρι που πλέον μοιάζει να απειλείται ακόμη περισσότερο; Όχι τίποτε άλλο, αλλά αυτό λέγεται  ανταγωνισμός «εσωτερικού». Και όταν συμβαίνει; Ανεβάζει επίπεδο ολόκληρες ομάδες. 

Best of internet