Απλό είναι: Feed the BEAST!

Απλό είναι: Feed the BEAST!

Ο Γιώργος Τσακίρης γράφει για την καψούρα του, το φορ και αναλύει ποδοσφαιρικά τον τρόπο που η ΑΕΚ θα βγει δεδομένα κερδισμένη από το νέο σημαντικό μεταγραφικό απόκτημά της...

Απλό είναι: Feed the BEAST!

Σίγουρα το ποδόσφαιρο πλέον δεν είναι όπως στο παρελθόν και πολύ περισσότερο όπως όταν εμείς ήμασταν παιδιά και παίζαμε στην αλάνα... Η επιστήμη έχει μπει στην καθημερινότητα της ζωής γύρω από την στρογγυλή «θεά» και παράλληλα οι τακτικές και το κομμάτι της δουλειάς στη φυσική κατάσταση με απίθανους τρόπους εκγύμνασης για τη δημιουργία καλύτερων, πληρέστερων (αν προτιμάτε) αθλητών, είναι τα δεδομένα της εποχής.

Ωστόσο στο τέλος της κουβέντας παραμένει η δική μας αγαπημένη αθλοπαιδιά... Το ποδόσφαιρο που η βάση του θα είναι πάντα η ίδια και δεν μπορεί να εξαρτάται από τα παραπάνω που σημειώνω και γι' αυτό μας επιτρέπει να μπορούμε να έχουμε και εμείς άποψη γύρω από κάθε τι δουλεύει ένας προπονητής, αλλά και σχετικά με την εικόνα ενός ποδοσφαιριστή και γενικά στο σύνολό της σε μία ποδοσφαιρική ομάδα...

'Ενας πρόλογος απαραίτητος για να επιχειρήσουμε την ανάλυσή μας σχετικά με τον Ούγκο Αλμέιδα και το πώς θα καταφέρει η ΑΕΚ να εκμεταλλευτεί και να βγει δεδομένα κερδισμένη από το νέο σημαντικό μεταγραφικό της απόκτημα. Και η αλήθεια είναι πως δεν θα είναι δύσκολο, τη στιγμή που δεν θα είναι και εύκολο, όσο οξύμωρο κι αν μοιάζει αυτό!

Ανήκω στην κατηγορία εκείνων των ποδοσφαιρόφιλων που λατρεύουν τους επιθετικούς που συνιστούν γνήσια 9άρια, τα κλασικά βαριά – δυνατά (και ικανά στο σκοράρισμα μέσα στο κουτί) φορ περιοχής, τους fuckin center forwards που λένε και στο αγαπημένο μου ποδοσφαιρικό Νησί, στην λατρεμένη μου Αγγλία. Είμαι αρρωστάκι με τον τύπο με τη φανέλα με το νούμερο «9»!

Έχω καψούρα γι' αυτή τη θέση και μανία-λύσσα με παίκτες όπως ο Ρονάλντο (το φαινόμενο), ή πιο παλιά ο Μπατιστούτα, ο Γκάρι Λίνεκερ, ο Άλαν Σίρερ, ο Ρουντ φαν Νίστερλοϊ, ο εξωπραγματικός-φορ Μάρκο φαν Μπάστεν, η απόλυτη λατρεία μου: ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς (και αν αρχίσω δεν θα τελειώσω) και από την Ελλάδα ο Βασίλης Δημητριάδης αφού είναι το φορ της εποχής μου στην πρωταθληματική ΑΕΚ.

Για τον λόγο αυτό έγινε το αγαπημένο μου νούμερο το «9» (από τη θέση του φορ και τον Δημητριάδη). Αυτή τη θέση έχω προσπαθήσει να μάθω όσο καμία άλλη όταν συνήθιζα να παίζω μπάλα και μετά έξω από τον αγωνιστικό χώρο για να διαβάζω το κάθε φορ.

Έπειτα από πολλά χρόνια -η αλήθεια είναι- στην ΑΕΚ έχουμε ένα τέτοιο φορ. Δυνατό, με τα θετικά του στοιχεία να είναι μέσα στο κουτί, στην εστία που το... θηρίο πρέπει να τελειώσει εύκολα το... θήραμά του. Βέβαια για να υπάρξει η δυνατότητα το «θηρίο» να φτάσει εύκολα στο θήραμα θα πρέπει να υπάρχει τέτοιο, διαφορετικά... Απλά δεν γίνεται!

Τι σημαίνει αυτό; Μα φυσικά πως στην περίπτωσή μας και για τον Ούγκο Αλμέιδα το μόνο που απαιτείται από την ΑΕΚ και τους συμπαίκτες του είναι να τον... ταΐσουν στην αντίπαλη περιοχή και αυτός από κει και έπειτα (κι αφού δουλέψει για να φτάσει στο επίπεδο ετοιμότητας που ήταν νωρίτερα την άνοιξη) ξέρει. Μετά θα τη βρει η... πάπια τη λίμνη που συνηθίζει να λέει και ένας συνάδελφος σε ανάλογες περιπτώσεις και όχι μόνο.

Απλά και ποδοσφαιρικά αυτό που πρέπει να εμπεδώσουν (σίγουρα θα το γνωρίζουν και δεν περίμεναν την αφεντιά μου για να το καταλάβουν) άπαντες στο τεχνικό τιμ της ΑΕΚ αλλά και στην ομάδα (στο ρόστερ) σχετικά με τον Ούγκο Αλμέιδα είναι το πολύ απλό: Feed the Beast!!! Είναι θηρίο που ο τρόπος παιχνιδιού του είναι αποκλειστικά αυτός: να περιμένει το... τάισμα από τους ακραίους μεσοεποθετικούς και τους παίκτες του άξονα της μεσαίας γραμμής για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να στέλνει το τόπι στο πλεκτό!

Αυτό ακριβώς το φορ έψαχνε η ΑΕΚ και ο Τιμούρ Κετσπάγια αν κρίνουμε από τη δουλειά που έγινε (και είδα) στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας. Τον παίκτη στο κουτί που θα εκμεταλλευτεί τη δουλειά που έχει γίνει στην επιθετική ανάπτυξη και λειτουργία από τα άκρα με μπόλικη τροφοδότηση στο κλασικό 9άρι της περιοχής. Δεν τον είχε διαθέσιμο στην Πολωνία ο Γεωργιανός κόουτς της Ένωσης, όμως είναι εδώ τώρα και θαρρώ πως ο Κετσπάγια ξέρει καλά τι πρέπει να γίνει και πώς να αξιοποιηθεί ο Αλμέιδα, το έκανε σαν παίκτης άλλωστε ο Γεωργιανός με τον εξαιρετικό φορ που λεγόταν (πλέον ασκεί την προπονητική, ή το προσπαθεί τέλος πάντων) Άλαν Σίρερ.

Ο Ούγκο Αλμέιδα δεν μας είναι άγνωστος ούτε βέβαια και τα αγωνιστικά του πλεονεκτήματα. Πρόκειται για ένα φορ το παιχνίδι του οποίου διέκρινε η σωματική δύναμη που ξέρει να παίξει με πλάτη όσο και με μέτωπο στην εστία. Δεν είναι το δυνατό του στοιχείο το ένας εναντίον ενός και δεν αποτελεί προσόν η ταχύτητα στο κάθετο παιχνίδι. Έχει το απαραίτητο... μπαμ των 5-8 μέτρων στην γρήγορη κάθετη και είναι απόλυτα ικανός στο ψηλό παιχνίδι. Στα υπέρ του τα τελειώματά του (κυρίως και βασικά) με το αριστερό του πόδι, αρκεί το... σερβίρισμα να είναι αυτό που πρέπει, αν είναι τότε το πλεκτό, το δίχτυ ντε, θα κουνηθεί και ο ΑΕΚτσής θα σηκωθεί πολλές φορές από τη θέση του για να πανηγυρίσει τα γκολ του.

Με δεδομένα τα παραπάνω αγωνιστικά χαρακτηριστικά (και ότι δεν έχει τη ντρίμπλα όπως προαναφέραμε) καταλήγουμε εύκολα και αβίαστα στο συμπέρασμα που σας έγραφα νωρίτερα. Απλό είναι το θέμα αξιοποίησης της σημαντικής αυτής μεταγραφής για την ΑΕΚ: Just feed the Beast...

Όλο το κείμενο είναι αφιερωμένο στη μεγάλη μου καψούρα, στο 9άρι ντε και φυσικά στον Ούγκο Αλμέιδα, γι' αυτό μην περιμένετε υστερόγραφα...

Best of internet