Η ευλογία του Ρέτσου...

Η ευλογία του Ρέτσου...

O Διονύσης Δελλής γράφει για το φιλικό του Ολυμπιακού με τη Γάνδη και το πόσο διαφορετική είναι σήμερα η συζήτηση, έπειτα από μια ευκαιρία μισής ώρας

Η ευλογία του Ρέτσου...

Και τα λάθη του έκανε (με αποκορύφωμα ένα αψυχολόγητο τάκλιν στη... σέντρα που άνοιξε μονοπάτι τετ α τετ στον Ραμάν, για τη μοναδική ευκαιρία της Γάνδης στο δεύτερο ημίχρονο). Και από τον υψηλότατο –για την εποχή- ρυθμό παρασύρθηκε κανά δύο φορές και ξέχασε γραμμές και... ευθείες στο χορτάρι. Και τέλος πάντων σε αυτό το μισάωρο συμμετοχής του, στο πρώτο σοβαρό «καλοκαιρινό» τεστ του Ολυμπιακού ανάδειξε μια σειρά από αδυναμίες, που όμως στην δική του περίπτωση δεν είναι τίποτε άλλο παρά «παιδικές ασθένειες». Θεματάκια που με το καλό, θα τα διορθώσει ο ίδιος ο χρόνος. 

Αν όμως ο Ολυμπιακός εμφάνισε χθες στη «Ghelamco Arena» ένα κανονικό στόπερ, με προδιαγραφές υψηλού επιπέδου, αυτός ήταν ο Παναγιώτης Ρέτσος. Ούτε ο Μποτία, ούτε ο Ντα Κόστα, ούτε ο Σιόβας. Ούτε κάποια μεταγραφή. Ο Παναγιώτης Ρέτσος που ακόμη δεν έχει ούτε... δίπλωμα αυτοκινήτου, καθώς δεν έχει κλείσει τα 18. Αλλά που σε ένα μισάωρο συμμετοχής με αντίπαλο επιπέδου ευρωπαϊκών διοργανώσεων, δεν έβγαλε το πόδι από το γκάζι. Απόθεμα ενέργειας, αλλά και ποιότητας. Και αυτό το ωραίο, αθλητικό «θράσος» που αν το έχεις αλλάζει τα δεδομένα. Αυτό που σε γεμίζει με εμπιστοσύνη. Με άγνοια κινδύνου.  

Όχι, δεν χρειάζεται από μισή ώρα ποδόσφαιρο, από μια παρουσία σε φιλικό του Ιούλη να πέσουμε όλοι πάνω του. Δεν χρειάζονται όμως και εκείνα τα «κλισέ» της αντίπερα όχθης. Ότι είναι νωρίς. Ότι θέλει... προσοχή κλπ. Προφανώς και θέλει προσοχή. Και για τον Κυριάκο Παπαδόπουλο (που ήταν ακόμη μικρότερος) άλλωστε τα ίδια λέγαμε το καλοκαίρι του 2009 όταν ο Τιμούρ Κετσπάγια προσπάθησε να τον καθιερώσει. Ότι έτσι όπως το πάει θα τον...κάψει (μετά την 3-0 ήττα από την Τότεναμ στο Λονδίνο). Και τι έγινε τελικά; Ουσιαστικά έπρεπε να φύγει από τον Ολυμπιακό για να παίξει ποδόσφαιρο. Ήταν ρίσκο για τους Ερυθρόλευκους να του δώσουν χρόνο συμμετοχής. Όχι όμως και για την Σάλκε...

Έχει αλλάξει πολύ το επίπεδο των υποδομών, στην Ελλάδα. Ειδικά στο μεγάλο λιμάνι, όπου εξελίσσεται μια σπουδαία προσπάθεια. Υπάρχει ένα τεράστιο δίκτυο που πλέον απολαμβάνει καρπούς δεκαπενταετίας και βάλε. Σχολές σε όλη την Επικράτεια. Σκάουτινγκ σε χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο. Μια αυστηρή επιλογή για εκείνους που θα πατήσουν στον Ρέντη. Καταρτισμένοι προπονητές. Εξελιγμένα προγράμματα. Σπουδαίες εγκαταστάσεις. Συμμετοχή σε διοργανώσεις όπως το UEFA Youth League. Να θυμίσουμε ότι το προηγούμενο αφεντικό της ακαδημίας, έφτασε στα νοκ άουτ του Euro με την Ουγγαρία (Στορκ). Ότι πέρασαν από τον Ρέντη τα τελευταία δέκα χρόνια άνθρωποι σαν τον Σεγούρα (επί σειρά ετών διευθυντής στην ακαδημία της Λίβερπουλ) και τον (καλύτερο προπονητή 2013 στην Ελλάδα) Χριστόπουλο.

Να αναφέρουμε ότι ο σπουδαιότερος μετά τον Φορτούνη, Έλληνας της προηγούμενης Σούπερ Λιγκ (Σιώπης) είναι παιδί αυτή της παραγωγικής διαδικασίας. Ότι ο Διαμαντάκος είναι στη Γερμανία με μεταγραφή. Ο Βέργος έπαιξε στην Ισπανία. Ο Λυκογιάννης στην Αυστρία. Ο Παναγόπουλος μετά την Ρουμανία στη Κύπρο. Ο  Φετφατζίδης μετά το Καμπιονάτο έχει ένα τεράστιο συμβόλαιο στη Σαουδική Αραβία. Ότι ο Ιωαννίδης είναι στον Αστέρα Τρίπολης. Ο Λαμπρόπουλος και ο Τζανετόπουλος στην ΑΕΚ. Ο Σοϊλέδης στην Ομόνοια. Ο Λάτσι πήγε στον ΑΠΟΕΛ.  Και άλλοι πολλοί σε μια λίστα για τον οποία οι Ερυθρόλευκοι μπορούν πραγματικά να καμαρώνουν. Παράγει ποδοσφαιριστές πλέον ο Ολυμπιακός. Επαγγελματίες. Παιδιά που δεν χάνονται στην μετάφραση. Που κάνουν καριέρα. Είτε αλλού. Είτε... εδώ.

Ενενήντα λεπτά σαν δεξιός μπακ χθες ο Βούρος. Και μια χαρά. Βασικός και ο Τσιμίκας που μας έχει συστηθεί από πέρσι. Επτά Έλληνες είχε στην 11άδα του συνολικά ο πρωταθλητής σε αυτό το φιλικό τεστ. Και εννέα όσοι έπαιξαν σε αυτό το φιλικό. Είδαμε και τον Μανθάτη που έκλεψε καρδιές στην Αυστρία. Και θα τους ξαναδούμε και στα επόμενα, όπως και τον Ανδρούτσο που χθες δεν πήρε χρόνο συμμετοχής. Διότι ο Βίκτορ –μεταξύ άλλων- για αυτή την πιτσιρικαρία «έκοψε» από το ρόστερ τον Γιαννιώτα, τον Γούτα, τον Μπέρτο, τον Ολαϊτάν.

Ο Βίκτορ που αναδείχθηκε ποδοσφαιρικά και εκείνος από ακαδημία. Από τα «σωθικά» της Ρεάλ Μαδρίτης. Έκανε «ντεμπούτο» στο Μπερναμπέου, σε ηλικία 19 χρονών.  Καταλαβαίνει μια χαρά λοιπόν όλες τις παραμέτρους ενός τέτοιου εγχειρήματος. Ευλογία λοιπόν ότι σήμερα συζητάμε για τον Ρέτσο. Ότι ο νεαρός είναι πρώτη... μούρη στα πρωτοσέλιδα. Καιρός ήταν με κάποιο τρόπο να ανοίξει αυτή η κουβέντα για την παραγωγική διαδικασία. Για τα παιδιά που μπορούν απευθείας από τα τμήματα υποδομής να υποστηρίξουν το επόμενο βήμα. Αρκεί να τα υποστηρίξουμε κάποια στιγμή και εμείς.

Και αυτό φυσικά δεν αφορά μόνο στον Ολυμπιακό. Αλλά σε όλες τις «top» ελληνικές ομάδες. Υπάρχουν παιδιά. Ευκαιρίες δεν υπάρχουν... 

Best of internet