Γιατί ο Βίκτορ ποντάρει πολύ στα άκρα

Γιατί ο Βίκτορ ποντάρει πολύ στα άκρα

Ο Βίκτορ έχοντας για τον άξονά του παίκτες όπως οι Κασάμι, Τσόρι και Φορτούνης θέλει να... ενισχύσει το παιχνίδι από τα άκρα και να παίρνει περισσότερα γκολ από εκεί αλλά και να έχει πιο καλή αμυντική τακτική.

Γιατί ο Βίκτορ ποντάρει πολύ στα άκρα

Το έχουμε τονίσει ξανά πως ο Βίκτορ έβλεπε Ολυμπιακό. Και προτού αναλάβει την ομάδα είχε εικόνα του τι είχε συμβεί και πέρυσι και πρόπερσι. Δεν είναι ένας προπονητής που δεν ήξερε το αγωνιστικό προφίλ των Πειραιωτών και τα αποτελέσματά τους. Πάνω σε αυτό το σκεπτικό λοιπόν έριξε το βάρος από την πρώτη στιγμή στους πλάγιους παίκτες. Με εξαίρεση τον Πάρντο και τον Ομάρ την χρονιά που μας πέρασε οι περισσότεροι ακραίοι δεν ήταν όσο αποδοτικοί θα έπρεπε. Μπορούμε να δούμε χαρακτηριστικά τις περιπτώσεις του Σεμπά που έμεινε και του Ερνάνι που δεν συνέχισε. Ή ακόμα και του Ντουρμάζ από τον οποίο ο Ολυμπιακός σίγουρα περίμενε περισσότερα. Ή τον Μαζουάκου που έκανε ίσως την πιο αρνητική του σεζόν στην ομάδα.

Ο Βίκτορ θέλει να το αλλάξει αυτό. Και δεν θέλει απλώς να παίρνει περισσότερα γκολ από τα άκρα. Θέλει και πιο καλή αμυντική αντιμετώπιση. Ζητάει από τα ακραία μπακ να μετέχουν πιο σωστά στο επιθετικό παιχνίδι. Με άλλα λόγια όταν το κέντρο... μπουκώνει και δεν μπορεί να δημιουργήσει να έχει τις επιλογές του για να... ανοίξει την αντίπαλη άμυνα και να βρει το γκολ που θέλει. Με σωστές αλλαγές κατεύθυνσης, εναλλαγές μπάλας και καλές τελικές μεταβιβάσεις. Και βεβαίως αξιώνει και πιο καλή αμυντική τακτική. Την σωστή κάλυψη των χώρων αλλά και τις επιστροφές των ακραίων εκεί που πρέπει και τις στιγμές που επιτίθεται ο αντίπαλος.

Θεωρεί πως με αυτήν του την κίνηση μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο το παιχνίδι της ομάδας. Να την κάνει πιο γρήγορη, πιο... απρόβλεπτη αλλά και πιο ουσιαστική. Για το κέντρο αυτήν την στιγμή στην προετοιμασία έχει διαθέσιμους παίκτες όπως οι Κασάμι, Φορτούνης και Τσόρι, στους οποίους ποντάρει πολλά.

Περιμένει παράλληλα και την έλευση των Μιλιβόγιεβιτς και Ζντιέλαρ. Πιθανότατα ένας αμυντικός χαφ (κυρίως για τα ματς της Ελλάδας) να είναι αρκετός για τον Βίκτορ που θέλει να έχει την καλύτερη δυνατή δημιουργία και από το κέντρο και από τα άκρα τα οποία δουλεύει τόσο πολύ. Δουλεύει όμως παράλληλα και στα τελειώματα. Ειδικά με ακραίους όπως ο Σεμπά που δείχνει και στην προετοιμασία να έχει δυστοκία στην τελική του προσπάθεια.

Best of internet