Ποια αποχή; Το 50-50 φταίει!

Ποια αποχή; Το 50-50 φταίει!

Ποια αποχή; Το 50-50 φταίει!

bet365

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει την άποψή του για τον χθεσινό τελικό κυπέλλου Ελλάδας και το 50-50 που δεν το αντέχει με τίποτα ο Ολυμπιακός, ενώ αναφέρεται και στα μηνύματα του τελικού.

H νίκη της ΑΕΚ στον χθεσινό τελικό κυπέλλου με τον Ολυμπιακό ήταν απόλυτα δίκαιη, πεντακάθαρη και εύκολη. Το 2-1 δεν δείχνει την πραγματική διαφορά των δύο ομάδων στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Σαν ουδέτερος αυτά, που είδα εγώ είναι τα εξής:

*Η ΑΕΚ το ήθελε πιο πολύ το παιχνίδι και φάνηκε από το πρώτο λεπτό, από την πρώτη μονομαχία. Οι παίκτες της ΑΕΚ το είδαν σαν «ζωή, η θάνατο», οι παίκτες του Ολυμπιακού το είδαν σαν μία υποχρέωση «πάμε να το παίξουμε να φύγουμε για διακοπές»

*Η ΑΕΚ ήξερε τι ήθελε από την πρώτη στιγμή. Να αμυνθεί καλά και να χτυπήσει στον χώρο. Το έκανε δύο φορές και σκόραρε και είχε τις στιγμές της και για άλλα γκολ.

*Ο Ολυμπιακός φάνηκε μπερδεμένος εκτός του ότι έδειξε ανόρεκτος. Οι δύο μοναδικοί παίκτες του με τεράστια προσωπικότητά του όπως ο Τσόρι και ο Καμπιάσο έμειναν εκτός 11αδας και αυτό βαρύνει τον προπονητή του Σίλβα.

 

*Η διαιτησία ήταν τόσο άψογη, που κανένας δεν ασχολήθηκε μετά το τέλος του αγώνα. Εκτός από τον Ολυμπιακό και τον γραφικό του παράγοντα, που έχουν απαίτηση να τους παίζουν 90-10 και δεν αντέχουν το 50-50, όπως έχω ξαναγράψει.

*Φυσικά το ότι είχε να δώσει ένα μήνα επίσημο παιχνίδι ο Ολυμπιακός μπορεί να έπαιξε έναν ρόλο, αλλά για μένα μεγαλύτερο ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα έπαιξε ότι αυτό είχε μπει στο μυαλό των παικτών του Ολυμπιακού (που είχαν ξεκινήσει τα μπάνια ) ως το καλύτερο άλλοθι σε περίπτωση ήττας. Πράγμα που αποδεικνύεται από τις δηλώσεις τους μετά το ματς, ότι για άλλο έφταιγε η αποχή.

*Επίσης σοβαρό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα έχει παίξει και το γεγονός, ότι οι παίκτες του Ολυμπιακού έχουν συνηθίσει χρόνια τώρα όταν τα βρίσκουν σκούρα να παίρνουν τα σφυρίγματα από τον διαιτητή και τους βοηθούς και να κερδίζουν παιχνίδια και τίτλους , που δεν δικαιούνται(π.χ το πέναλτι του Μανιάτη στον τελικό με τον Αστέρα που έβγαζε μάτια και δεν δόθηκε). Όταν, λοιπόν, συνηθίζεις στο 90-10 το 50-50 σε χαλάει και θέλεις πολύ χρόνο για να προσαρμοστείς!

Σαν ένα γενικό συμπέρασμα τώρα. Αλλάζει εποχή το ελληνικό ποδόσφαιρο και περνάμε στην εποχή, που θα υπάρχει ισονομία και αξιοκρατία, ώστε να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα και να έχουν το δικαίωμα όλες οι ομάδες να διεκδικήσουν τίτλους; Δύσκολο να απαντήσω ναι με σιγουριά. Αυτό, που μου φάνηκε , όμως, είναι ότι κάτι πάει να γίνει. Το αν θα γίνει θα το δούμε του χρόνου. Αυτό, που θέλω εγώ και φαντάζομαι οι περισσότεροι φίλοι του ποδοσφαίρου και των ομάδων είναι ο καλύτερος να κερδίζει στο γήπεδο και να παίρνει το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Το να έχει το σύστημα άλλο αφεντικό και άλλη ομάδα μόνιμα ευνοημένη φυσικά δεν αλλάζει τίποτα. Το να φύγουν τα λαμόγια από το ποδόσφαιρο και τα αρμόδια όργανα και να υπάρχει αξιοκρατία εντός και εκτός γηπέδου είναι αυτό, που θέλουμε και το ιδανικό!

*Η φωτογραφία που δείχνει την φάτσα του Γκιρτζίκη λίγο πριν την απονομή είναι όλα τα λεφτά. Φαίνεται στο πρόσωπο του προέδρου της ΕΠΟ η θλίψη του, που το κύπελλο δεν το πήρε ο …αγαπημένος του ιδιοκτήτης ομάδας, αλλά αυτός, που μαζί με κάποιους άλλους παράγοντες θέλουν να βάλουν τέρμα στα όργια που έχει κάνει ο Γκιρτζίκης με ευνοούμενη μία ομάδα. Και απότι φαίνεται το τέλος του είναι κοντά!

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Τάσος Νικολογιάννης
Τάσος Νικολογιάννης

Το σαράκι της δημοσιογραφίας του μπήκε από πιτσιρικάς, όταν γύρναγε από το σχολείο και άκουγε τις περιγραφές αγώνων στο ραδιόφωνο έλεγε ότι ήθελε να ασχοληθεί με την αθλητική δημοσιογραφία. Άρρωστος Παναθηναϊκός έγινε από τον πατέρα του και αρχισε από μικρός να πηγαίνει στα γήπεδα. Όταν τελείωσε την φοίτησή του στο εργαστήρι επαγγελματικής δημοσιογραφίας το όνειρό του ήταν κάποια μέρα να ασχοληθεί με το ρεπορτάζ της αγαπημένης του ομάδας. Η αρχή της καριέρας του έγινε από τα χαμηλά ρεπορτάζ στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» το 1984. Τότε μεγάλο σχολείο, θυμάται πλέον με θλίψη αυτή την εφημερίδα και πως την οδήγησαν στον αφανισμό αυτοί που την διοικούσαν. Αφού πέρασε από ρεπορτάζ Πειραϊκών, Β' Εθνικής, διαιτησίας το καλοκαίρι του 1986 έγινε το όνειρό του πραγματικότητα και ανέλαβε το ρεπορτάζ Παναθηναϊκού. Το 2003 έφυγε από τον «ΦΙΛΑΘΛΟ» , πήγε στο SPORTIME και μετά στην SPORTDAY όπου δουλεύει μέχρι σήμερα.

Σταθμός για την καριέρα του ήταν η συνεργασία του με τον Novasport fm από το 2000. Όπως λέει χαρακτηριστικά , μέχρι τότε δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του, από τότε τον έμαθε σταδιακά πολύς κόσμος. Είναι άρρωστος με την δημοσιογραφία και δεν μπορεί να σκεφτεί τον εαυτό του χωρίς να ψάχνει το ρεπορτάζ.