«Μονιμάς» στα... μεγάλα σαλόνια!

ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ Α΄ΕΘΝΙΚΗ!

«Μονιμάς» στα... μεγάλα σαλόνια!

Ο ΠΑΟΚ έδωσε στην Τούμπα τον πρώτο επίσημο αγώνα του στην Α’ Εθνική κατηγορία και έχει να υπερηφανεύεται, ότι από εκείνο το μεσημέρι της 25ης Οκτωβρίου του 1959 δεν έχει λείψει ποτέ από τα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτός και οι δύο «αιώνιοι» της Αθήνας.

«Μονιμάς» στα... μεγάλα σαλόνια!

Στον πρώτο αγώνα του ο Δικέφαλος υποδέχτηκε και νίκησε με 3-2 τον Μέγα Αλέξανδρο Κατερίνης, «πρόγονο» του Πιερικού, τέσσερα χρόνια μετά έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα, που αποχώρησε από το γήπεδο (27 Νοεμβρίου 1963, Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια) γιατί δεν άντεχε στο πετσί του την αδικία.

Ο… σπόρος για τη δημιουργία της σπουδαίας ομάδας του ’70 θα πέσει στο χορτάρι της Τούμπας, κάπου στα τέλη του ’60. Κι έχει ονοματεπώνυμο: Γιώργος Παντελάκης. Ο ευφυής και διορατικός παράγοντας θα χτίσει μια εκ των κορυφαίων ελληνικών ομάδων όλων των εποχών. Ο ερχομός του Λες Σάνον, αλλάζει τα δεδομένα, που με τις προσθήκες των Γούναρη, Ματζουράκη, Μπέλλη, Ιωσηφίδη και την επιστροφή του Κούλη Αποστολίδη από τις ΗΠΑ, στην παρέα των Κούδα, Σαράφη, Φουντουκίδη, Παρίδη, Ασλανίδη, ενισχύουν σημαντικά τον Δικέφαλο.

Στις 20 Μαΐου 1970 έγινε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας στο γήπεδο της Τούμπας, με αντίπαλο την Μίλαν που είχε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης, ο Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϊ, χάνει μέσα σε ένα μήνα δύο φορές 3-2, αν και προηγήθηκε με 2-0, κι όλοι αρχίζουν να μιλάνε για τον μεγάλο ΠΑΟΚ της εποχής! Εκείνος ο ΠΑΟΚ με Κούδα, Σαράφη, Παρίδη, Ιωσηφίδη και τα άλλα παιδιά, λένε όσοι τους είδαν, ότι έπαιζε καλύτερη μπάλα από τον Παναθηναϊκό του Γουέμπλεϊ!

Κύπελλο 1972: Η κούπα του Κούδα

Ο ΠΑΟΚ αρχίζει να παίζει ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Το βλέπουν όλοι, το νιώθουν οι αντίπαλοι. Χαμένος τελικός από τον Άρη το 1970, ήττα και ένα χρόνο αργότερα από τον Ολυμπιακό στον τελικό του… Καραϊσκάκη. Οι παράγοντες και ο κόσμος αντιδρά και πάλι. Δεν ανέχεται να παίζει τους τελικούς του κυπέλλου, όπως είχε συμβεί και τη δεκαετία του ’50 στις φυσικές έδρες των αντιπάλων. Ετσι, οι επόμενοι τελικοί θα γίνουν σε διαφορετικά γήπεδα, πάντα επί αθηναϊκού εδάφους, με τον ΠΑΟΚ να στέφεται κυπελλούχος το1972 για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Χάρη σε δύο γκολ του Κούλη Αποστολίδη επικρατεί σ’ έναν επεισοδιακό αγώνα του Άρη με 1-2, για τα προημιτελικά της διοργάνωσης και αφού ξεπερνά και το εμπόδιο της Λαμίας φτάνει στον τελικό της 5ης Ιουλίου 1972 απέναντι στον Παναθηναϊκό στο στάδιο Καραϊσκάκη. Εκεί «μιλάει» ο Γιώργος Κούδας και με δύο γκολ οδηγεί τον Δικέφαλο στην κατάκτηση του κυπέλλου (2-1).

1974: «Χάπι εντ» στο θρίλερ της Νέας Φιλαδέλφειας

Ο ΠΑΟΚ θα παίξει, έστω και σε φιλικό, κόντρα στον σπουδαίο Αγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ, ο «μαθητής» του Γιώργος Κούδας, θα αφήσει εποχή με την ντρίπλα του πάνω στον Άνθιμο Καψή και το 1974 ο Δικέφαλος θα στεφθεί εκ νέου κυπελλούχος Ελλάδας.

Σε μια σπουδαία χρονιά, η οποία συνοδεύεται και από την πορεία της ομάδας ως τους «8» του Κυπέλλου Κυπελλούχων, οι ασπρόμαυροι στον τελικό της 17ης Ιουνίου 1974 στη Νέα Φιλαδέλφεια, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον Ολυμπιακό. Ηταν ο πρώτος στην ιστορία της διοργάνωσης, που κρίθηκε στα πέναλτι.

Ο Λες Σάνον είχε φροντίσει στο τελευταίο ταξίδι στην Αγγλία να πάρει ειδικές εμφανίσεις για τον τελικό και οι θριαμβευτές ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ ανέβηκαν στο θρόνο με τις μοναδικές φανέλες, που δεν φόρεσαν ποτέ ξανά. Το συναρπαστικό 2-2 της κανονικής διάρκειας, οδήγησε τον τελικό στην παράταση κι από εκεί στα πέναλτι, όπου ο Κούλης Αποστολίδης έδωσε τη χαριστική βολή (4-3) στους ερυθρόλευκους και έστειλε την κούπα στη Θεσσαλονίκη.

1976: Η δικαίωση 50 χρόνων υπομονής

Ο Σάνον θα αποτελέσει παρελθόν, ο Γκιούλα Λόραντ θα τον διαδεχθεί κι αφού το μεσημέρι της 4ης Ιανουαρίου 1976 θα αποδείξει με το εμφατικό 0-4 επί του Ολυμπιακού ότι ήρθε η ώρα του, ο ΠΑΟΚ θα στεφθεί πρωταθλητής Ελλάδας στο τέλος της σεζόν 1975-’76.

Ένα τελευταίο εμπόδιο υπήρχε στο δρόμο προς τον τίτλο, με τον Δικέφαλο να υποδέχεται την ΑΕΚ στις 2 Μαΐου 1976. Όταν ο Νέτο Γκουερίνο σκοράρει από κοντά, οι πανηγυρισμοί θα ακουστούν ως το Βαρδάρι! Αυτό ήταν ο ΠΑΟΚ κατακτούσε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα, σφραγίζοντας την πρωτοκαθεδρία του με το εντυπωσιακό 3-1 επί του Ηρακλή στο Καυτανζόγλειο.

Στο τιμόνι του συλλόγου ήταν ο Γιώργος Παντελάκης, στον πάγκο ο Μαγυάρος Λόραντ και στο χορτάρι οι: Φούρτουλα, Γούναρης, Ιωσηφίδης, Αποστολίδης, Πέλλιος, Τερζανίδης, Κερμανίδης, Αναστασιάδης, Γκουερίνο, Κούδας, Ασλανίδης, Φουντουκίδης, Ορφανός, Σαράφης, Καπουσούζης, Παρίδης, Βούλγαρης, Μουρατίδης.

1985: Γιορτάζει ο ΠΑΟΚ και η Θεσσαλονίκη

Είναι η χρονιά που η πόλη της Θεσσαλονίκης γιορτάζει τα 2.300 χρόνια ζωής. Η χρονιά που ο ΠΑΟΚ θα στεφθεί για δεύτερη φορά πρωταθλητής Ελλάδας. Με μια όχι και τόσο σπουδαία ομάδα, σαν αυτή της προηγούμενης δεκαετίας, αλλά με μια ομάδα, που υπό την καθοδήγηση του Αυστριακού Βάλτερ Σκότσικ, ήξερε τι ήθελε μέσα στο γήπεδο.

Το ξεκίνημα ήταν εντυπωσιακό, ο Δικέφαλος στις δώδεκα πρώτες αγωνιστικές δεν χάνει και στις 20 Ιανουαρίου 1985 επιβεβαιώνει με το «διπλό» επί του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ, ότι είναι ομάδα τίτλου. Για έναν περίεργο λόγο, ανεξήγητο αλλά πραγματικό, στη Θεσσαλονίκη πανηγυρίζουν λες και ο ΠΑΟΚ ήταν ήδη πρωταθλητής. Μαθηματικά ο τίτλος θα εξασφαλιστεί με 40 βαθμούς Κελσίου στο αληθινό καμίνι της Νέας Σμύρνης απέναντι στον Πανιώνιο (0-0).

Η φιέστα με 40.000 ΠΑΟΚτσήδες μια εβδομάδα αργότερα, 16 του Ιούνη, με τη Θεσσαλονίκη να φοράει τα καλά της και να γλεντάει ως τις πρώτες πρωινές ώρες τον πρωταθλητή της.

2001: Όταν ο διάολος έσπασε το ποδάρι του…

Δεκαέξι χρόνια πέρασαν μέχρι την επόμενη (πέμπτη) κούπα του ΠΑΟΚ. Στα χρόνια πριν τον τελικό του 2001 απέναντι στον Ολυμπιακό, οι φίλοι της ομάδας έχουν να θυμούνται επιβλητικό 6-1 (η μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία του Ολυμπιακού) ανήμερα του Αγίου Νικολάου, 6 Δεκεμβρίου 1987 στις Σέρρες, κάποιες αναλαμπές με καλές πορείες, όπως το 1988, αλλά η έξοδος στην Ευρώπη ήταν το μοναδικό έπαθλο. Αντε και τον χαμένο (διπλό) τελικό του 1992.

Το βράδυ της 12ης Μαΐου 2001, ασπρόμαυροι και ερυθρόλευκοι θα έλυναν εκ νέου τις πολλές διαφορές τους, με έπαθλο το κύπελλο Ελλάδας. Στο ίδιο μέρος, όπως το 1974, το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Εκείνο το βράδυ όντως «έσπασε ο διάολος το ποδάρι του», όπως απείλησε να συμβεί ο Σωκράτης Κόκκαλης λίγες μέρες νωρίτερα, με τον διαλυμένο κατ’ άλλα ΠΑΟΚ του Μπατατούδη να συντρίβει με 4-2 τον πρωταθλητή Ολυμπιακό.

2003: «Σήκωσε το, το γ@#^νο, δεν μπορώ να περιμένω…»

Ο Γιώργος Μπατατούδης έμεινε στην ιστορία ως ο μεγαλομέτοχος, που δεν πανηγύρισε ούτε έναν από τους (δύο) τίτλους, που κατέκτησε η ομάδα επί δικής του εποχής! Απών το 2001, το ίδιο και το 2003 στην Τούμπα, με τον ΠΑΟΚ να περιμένει 33 χρόνια για να πάρει τη ρεβάνς της ήττας του στο Καυτανζόγλειο από τον Άρη.

Ο Γιώργος Γεωργιάδης βρήκε δίχτυα στο 25ο λεπτό του τελικού της 17ης Μαΐου 2003, αλλά ώρες πριν οι ευφυείς ΠΑΟΚτσήδες θα βγάλουν το σύνθημα, που θα γίνει εθνικό χιτ ένα χρόνο μετά στα γήπεδα της Πορτογαλίας: «Σήκωσε το, το γ@#^νο, δεν μπορώ να περιμένω…»!

2010: Η παρέα του Γκαρσία και του «Μούσλι»

Ο ΠΑΟΚ έκλεισε την πρώτη δεκαετία του 2000 με την παρέα του Πάμπλο Γκαρσία, του Ζλάταν Μουσλίμοβιτς, του Βλάνταν Ίβιτς, του Πάμπλο Κοντρέρας, του Αντρέ Βιεϊρίνια, του Λίνο, του Κώστα Χαλκιά και των άλλων παιδιών, να γεμίζουν την Τούμπα, να προσφέρουν όραμα και ελπίδα στον κόσμο της ομάδας, που την είδε να φτάνει μια ανάσα από τον τίτλο, αλλά να συμβιβάζεται με το εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Για την ομάδα του Φερνάντο Σάντος πολλά κρίθηκαν στο τοπικό ντέρμπι με τον Άρη, όπου η διαιτησία του Ηλία Σπάθα ακόμη και σήμερα αποτελεί αιτία κουβέντας και διαμάχης στην ποδοσφαιρική Θεσσαλονίκη. Πάντως, εκείνος ο ΠΑΟΚ έφτασε άνετα στην πρωτιά των πλέι οφ, κάτι που επανέλαβε την πρώτη χρονιά του Ιβάν Σαββίδη στην ομάδα, την περίοδο 2012-’13.

 

Best of internet