Για πάντα στο λιμάνι

Ο Διονύσης Δελλής γράφει μέσα από το blog του στο gazzetta για τους Φουστέρ και Ρομπέρτο, τους δύο αρχηγούς των «ερυθρολεύκων» που οι αριθμοί τους γράφτηκαν από εκείνο το... ανεξίτηλο μελάνι.

Για πάντα στο λιμάνι

Στο ΝΒΑ χρησιμοποιούν έναν όρο κάπως σαν... untradable για να περιγράψουν εκείνους τους παίκτες που τέλος πάντων δεν «ακουμπιούνται». Που δεν μπαίνουν ούτε σε υποθετική συζήτηση κάποιας «ανταλλαγής». Οι «κολώνες» στα οικοδομήματα των ομάδων. Και μιας και η διαδικασία είναι ίδια παντού για τους αρχιτέκτονες; Προφανώς σηκώνει μετάφραση και στην από εδώ μεριά του Ατλαντικού. Και βέβαια όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και στο ποδόσφαιρο. 

Για παράδειγμα πριν από μερικές ώρες, οι φίλοι του Ολυμπιακού πάνω στην «τούρλα» της μιας ακόμη όμορφης φιέστας-τίτλου, φώναξαν δύο τέτοια ονόματα στα συνθήματα τους. Φώναξαν για τον Φουστέρ και τον Ρομπέρτο. Τον Ρομπέρτο και τον Φουστέρ. Δύο Ισπανούς που έγιναν Δημότες Πειραιά πλέον. Και που η δημοφιλία τους θα μπορούσε μέχρι τον Δήμαρχο Γιάννη Μώραλη να «ανησυχήσει» εν όψει της επόμενης τετραετίας.

«Για πάντα στο λιμάνι» τραγούδησαν για χάρη τους, οι φίλαθλοι των Ερυθρόλευκων. Ίσως σε εκείνο το σύνθημα που σκαρώθηκε από την κερκίδα για να τα λέει όλα μέσα σε 4-5 λέξεις. Το σύνθημα που έχουν ακούσει λίγοι και εκλεκτοί όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά που πάντα προκαλεί την ίδια ανατριχίλα. Για πάντα. Όπως ακριβώς ο τελευταίος Θρύλος. Ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς. Που τον κοίταζες μέσα στο μπλε σακάκι του χθες βράδυ στο Φάληρο, και πίστευες ότι κάποια στιγμή θα το πετάξει για να φανεί από μέσα το αιώνιο «11» στην πλάτη του.

Από το ίδιο μελάνι γραμμένο και το 19 του Φουστέρ για τους φίλους του Ολυμπιακού. Από κοντά πια και το 16 του Ρομπέρτο. Οι αριθμοί στις φανέλες των δύο αρχηγών που σήκωσαν μαζί με τον Βαγγέλη Μαρινάκη ένα ακόμη τρόπαιο ως τον Φαληρικό ουρανό. Των αρχηγών που δεν είναι «συντονισμένοι» στο ίδιο μήκος αγωνιστικού κύματος, μιας και οι καριέρες τους είναι σε άλλη φάση. Αλλά που με κάποιο ιδιαίτερο τρόπο προκαλούν την τέλεια ισορροπία μέσα στην ομάδα.

Εξίσου καθοριστικοί. Πόσο μάλλον εν όψει το καλοκαιριού που έρχεται και που όπως φαίνεται φέρνει μαζί του, για πρώτη φορά στη «νέα εποχή» την πρόκληση των προκριματικών. Για μια θέση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Για μια πρόκριση που αυτομάτως θα βάλει στα ταμεία της ομάδας ένα ποσό κοντά στα 30 εκατ ευρώ. Που θα αποφασίσει τον παρανομαστή επιτυχία- αποτυχία, πριν καν οι περισσότεροι επιστρέψουν από τις διακοπές τους. Έχει πολύ μεγάλη σημασία ο Ολυμπιακός να βρεθεί τέλη Ιούλη όχι μόνο με την απαραίτητη αγωνιστική ετοιμότητα, αλλά κυρίως με την ομοιογένεια που επιβάλλεται.

Είναι πολύ καλό νέο ότι θα είναι εδώ όπως όλα δείχνουν ο Μάρκο Σίλβα. Είναι εξίσου καλό νέο ότι οι Πειραιώτες έχουν ήδη αποφασίσει ότι ποδοσφαιριστές όπως ο Φορτούνης και ο Μιλιβόγιεβιτς δεν υπάρχει περίπτωση να παραχωρηθούν. Θα είναι ιδανικό να είναι στις θέσεις τους και οι αρχηγοί. Εκείνοι που θα αποτελέσουν την βάση ΚΑΙ για την επόμενη ομάδα. Για τον Φουστέρ; Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει θέμα. Ας τελειώνει το συμβόλαιο του. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης που κάποτε τον ξεχώρισε ως αγαπημένο του ποδοσφαιριστή (και δικαιώθηκε πανηγυρικά) θα φροντίσει και πάλι. Για τον Ρομπέρτο όμως; Εδώ το πράγμα είναι λιγάκι μπερδεμένο.

Ο «Superman» δεν έχει κρύψει την φιλοδοξία να αγωνιστεί ξανά σε ένα top πρωτάθλημα. Όπως δεν είναι μυστικό ότι δεν του είναι εύκολο να ζει μακριά από τα παιδιά του, τα οποία έχουν επιστρέψει εδώ και ενάμιση χρόνο στη Μαδρίτη, μαζί με τη μητέρα τους. Δεν λέμε ότι θέλει να φύγει. Λέμε ότι υπάρχουν φορές που το σκέφτεται. Θα είναι πολύ μεγάλο επίτευγμα λοιπόν για τους Πειραιώτες να καταφέρουν να τον πείσουν. Να τον κρατήσουν εδώ. Και ας κάνει λιγάκι παραπάνω υπομονή ο Στέφανος Καπίνο, που έχοντας όλες τις προδιαγραφές περιμένει στη σειρά του. Η παραμονή Ρομπέρτο, θα είναι όπως και πέρσι η καλύτερη μεταγραφή καλοκαιριού για τον Ολυμπιακό. Και η υπόθεση αυτή αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, έπειτα από τον επίλογο της σεζόν...   

Best of internet