Το... «κάρμα» του Μίτσελ

O Διονύσης Δελλής γράφει μέσα από το blog του στο gazzetta.gr για την πορεία του Μίτσελ στην Μαρσέιγ και εξηγεί πως ο Μαδριλένος τεχνικός βλέπει το ίδιο λάθος μέσα σε 14 μήνες να τον στέλνει για δεύτερη φορά στην... ανεργία.  

Το... «κάρμα» του Μίτσελ

“Michel… le Real t΄attend!” έσταζε ειρωνεία –και φαρμάκι- το πανό των φίλων της Μαρσέιγ. Αυτό που «σηκώθηκε» πριν από λίγες ώρες στο Βελοντρόμ. Κάτι σαν «Μίτσελ η... Ρεάλ σε περιμένει» μιας και ο 53χρονος πρόλαβε και την έκανε και εκεί την γνωστή «δήλωση». Ότι νοιώθει έτοιμος για το «Σαντιάγκο Μπερναμπέου». Για την επιστροφή του στη Βασίλισσα. Τη φορά αυτή σαν προπονητής.

Η αρχή του τέλους έφτασε λοιπόν για τον Μαδριλένο τεχνικό στο επόμενο λιμάνι της καριέρας του, μετά από αυτό του Πειραιά. Μια δυστυχώς για εκείνον, ηχηρή αποτυχία στο βιογραφικό του, μετά την... επανόρθωση που του προσέφερε ο Ολυμπιακός. Η περιπέτεια του στη Μασσαλία που εξ αρχής ήταν δύσκολη, αλλά που μέσα σε λίγους μήνες μετατράπηκε σε «χάος». 

Πέντε γκολ η Ρεν μέσα στην έδρα της Μαρσέιγ (2-5). Μέσα από γήπεδο που κάποτε έμοιαζε με... τούνελ για κάθε επισκέπτη, και τώρα με λούνα παρκ για μικρά παιδιά. Έχουν οι Μασσαλοί να νικήσουν εντός, από τις 13 Σεπτεμβρίου για το Σαμπιονά. Τέσσερις ήττες και δέκα ισοπαλίες σε έξι μήνες. Ποδοσφαιρική καταδίκη. Με τον προπονητή λογικά να χρεώνεται μερίδιο της αποτυχίας. Πόσο μάλλον από εκείνους που ακόμη αναπολούν τον «τρελό» Μαρσέλο Μπιέλσα, που πέρσι τέτοια εποχή πάλευε ακόμη για την κατάκτηση του τίτλου.

Είναι «στριμωγμένη» η Μαρσέιγ, στην δέκατη θέση του βαθμολογικού πίνακα μόλις έξι βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Αποκλεισμένη ήδη από την Ευρώπη. Και το κυριότερο; Έχει τεράστια θέματα μέσα στα αποδυτήρια της. Μια ανοιχτή κόντρα ανάμεσα στον Μίτσελ και τους ποδοσφαιριστές που έχει πάρει διαστάσεις καιρό τώρα, ανάμεσα σε ήττες, κακές εμφανίσεις, γκρίνια, απογοήτευση. Κόντρα που απαγορεύει κάθε «απόπειρα» ανατροπής του σκηνικού.

Έχουν επαναστατήσει οι «παλιοί» απέναντι στον 53χρονο τεχνικό που μοιάζει πια απίθανο να τον βρουν τα γενέθλια του (την Τετάρτη) σε Γαλλικό έδαφος. Εκείνοι που παίζουν. Όχι όσοι μένουν απέξω.  Ας έλεγε λοιπόν ο ίδιος πριν από κανά μήνα ότι έχει σκοπό να εξαντλήσει το συμβόλαιο του, εκεί. Άρα δηλαδή να δουλέψει και του χρόνου στη Μαρσέιγ. Κάποιος που γνωρίζει καλά τι συμβαίνει αυτές τις μέρες στη Μασσαλία, υποστηρίζει ότι ο Μαδριλένος έκανε το ίδιο λάθος που του στοίχισε πέρσι την θέση του στον Ολυμπιακό.

Τα έβαλε με τους παίκτες. Προκαλώντας και το... αντίστροφο. Δράση-αντίδραση. Με δηλώσεις όπως «Την αυτοπεποίθηση δεν τη δίνει ο προπονητής. Ένας ποδοσφαιριστής που θέλει να θεωρείται ποιοτικός και ν' αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο, οφείλει να διαθέτει αυτοπεποίθηση και όχι να περιμένει να του τη δώσει κάποιος άλλος» που έχει ξεκινήσει να δημοσιοποιεί από τον περασμένο Οκτώβρη, ήταν θέμα χρόνου να γυρίσει η κατάσταση σε βάρος του.

Δεν είναι όμως μόνο τα λόγια. Με τη συμπεριφορά του τα έχουν. Ο ίδιος άνθρωπος που αποδεδειγμένα είναι σε θέση να ξέρει καλά και τι συνέβαινε στον Ολυμπιακό, αλλά κυρίως τι.. παίζει στη Μασσαλία μας έλεγε (και μας τα έλεγε είναι αλήθεια πριν ξεκινήσει το ματς με τη Ρεν) ότι αντιπροσωπεία των ποδοσφαιριστών πήγε προ ημερών στην διοίκηση της Μαρσέιγ. Και ζήτησε την απομάκρυνση του προπονητή. Τον... έδωσαν κανονικά. Όχι για τις γνώσεις του, και την ικανότητα του. Όσα είπαν στην διοίκηση είχαν να κάνουν με τον τρόπο του. Και εκείνου, αλλά και των βοηθών του! Και οι παίκτες είναι... συνδικάτο. Ο προπονητής είναι μόνος του. Και η μοίρα του γνωστή... 

Ο Μίτσελ όπως απέδειξε στην Ελλάδα είχε καλά και άσχημα σαν προπονητής. Δεν είναι φοβερός «κόουτς», δεν τον λες... Βαλβέρδε στον τρόπο που δουλεύει από την Δευτέρα ως το Σάββατο για το ματς της Κυριακής. Έχει όμως εκείνη  τη μαγική «αυτοπεποίθηση», αυτό το πελώριο «εγώ» που καμία φορά σε κάνει να πιστεύεις στα πάντα. Ότι είσαι ο Μήτρογλου, δηλαδή ένας από τους καλύτερους φορ στην Ευρώπη. Ότι είσαι ο Σάμαρης και ότι η θέση σου είναι στα κορυφαία πρωταθλήματα. Ότι σε λένε Ρομπέρτο και μπορείς να αγωνιστείς στην εθνική ομάδας της Ισπανίας. Ότι είσαι ο Ολυμπιακός και δεν σε... φοβίζει η όψη της Γιουναίτεντ, της Ατλέτικο, της Γιουβέντους, της Παρί. Ότι όλα είναι... επίθεση. Αληθινό χάρισμα εκεί που βρίσκει γόνιμο έδαφος.

Όσο ήταν μαζί του ο Βίκτορ (που μεταξύ μας έχει και εκείνος τα... δικά του σε θέματα συμπεριφοράς προς τους παίκτες, σαν πρώην «υπήκοος» του Μπερναμπέου) προέκυπτε μια ενδιαφέρουσα ισορροπία. Ο «κακός» ήταν ο Βίκτορ στα αποδυτήρια. Ο Μίτσελ ήταν ο «απόμακρος» μέχρι να έρθει η ώρα... μηδέν (θυμηθείτε πως έφυγαν από τον Ολυμπιακό παίκτες σαν τον Αμπντούν και τον Τζιμπούρ και θα καταλάβετε). Ο Βίκτορ ήταν και ο «προπονητής» στο αθλητικό κέντρο. Εκείνος που μπορεί να είχε τα «δικά» του άλλα κέρδιζε τους ποδοσφαιριστές με την δουλειά του. Όταν λοιπόν τα έσπασε με τον Μίτσελ και έφυγε, ο Μαδριλένος έχασε ένα πολύ μεγάλο μέρος της «δύναμης» του.

Θυμηθείτε για παράδειγμα καλοκαίρι του 2014 πως έφυγαν Σαβιόλα και κυρίως ο Αβραάμ. Κόστισε πάρα πολύ μέσα στα αποδυτήρια το «αντίο» του αρχηγού. Η ηρωική έξοδος ενός πραγματικά αγαπητού ανθρώπου μέσα στην ομάδα. Και από εκεί και κάτω πήραν το δρόμο τους όλα. Ο Ολυμπιακός είναι πολύ δυνατός οργανισμός. Ένα κλαμπ που πραγματικά ξέρει να προστατεύει και την εικόνα του, αλλά και εκείνη των ανθρώπων του. 

Στηρίχθηκε πάρα πολύ ο Μίτσελ από την διοίκηση. Σε ιστορίες που δεν έμαθαν ποτέ οι περισσότεροι. Παράλληλα ο ίδιος ο κόουτς, με την τόσο προσεγμένη δημόσια εικόνα του, μπορούσε να «μαγεύει» και τα πλήθη. Με το χαμόγελο του, με τις ατάκες, το χιούμορ του. Με τις ιστορίες από το φημισμένο παρελθόν του.  Με αυτό το «αρχοντικό» ελιτίστικο στιλ που παρέπεμπε στο... Hollywood, όπως έλεγε και μια «ψυχή» με γάντια, που είχε βρεθεί και εκείνος σε μια άλλη παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή. Και όσοι οι Ερυθρόλευκοι νικούσαν, τόσο όλο αυτό «μεγάλωνε».

Υπήρχαν αντιδράσεις τον περασμένο Γενάρη, όταν ανακοινώθηκε η απόλυση του Μαδριλένου. Παρότι ο Ολυμπιακός απειλούνταν πια ξεκάθαρα να χάσει το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ.  Και είναι λογικό. Τεράστια η δημοφιλία. Τεράστια η δημοφιλία ενός προπονητή που νίκησε την Ατλέτικο, την Γιουβέντους, τη Γιουνάιτεντ. Δεκατέσσερις μήνες μετά, μια ιστορία στη βάση της «ίδια» τον καταδιώκει κάπου μακριά. Και μένει να δούμε πόσο σύντομα θα εμφανιστεί ο Ντουρμάζ της Μαρσέιγ για να μάθουμε... λεπτομέρειες. 

«Ξαφνικά σταμάτησε να με χαιρετάει. Είμαι πολύ δυνατός για να μου φέρεται ο οποιοσδήποτε έτσι. Αν είχε κάνει κάτι πέρα από τα όρια θα είχα απαντήσει δέκα φορές χειρότερα. Δεν ήμουν ο μόνος. Ήταν περίπου δέκα παίκτες που είχαν προβλήματα. Ακόμη και οι βασικοί ένιωθαν άσχημα εξαιτίας του» είχε πει στην «Aftonbladet» τον περασμένο Σεπτέμβρη, ο Τζίμι. Μόλις ο Μίτσελ έφτανε στη Μασσαλία... 

 

Best of internet