Η αφετηρία του 12,5%!

Ο Διονύσης Δελλής γράφει για την πρόκληση της δεύτερης ευρωπαϊκής ευκαιρίας του Ολυμπιακού και το... λάθος του φαβορί. 

Η αφετηρία του 12,5%!

Μια πρόκριση από το 2008 και έπειτα, σε «ζευγάρια» που είχαν αφετηρία τον Φλεβάρη στα Κύπελλα Ευρώπης. Μια σε επτά διαφορετικές απόπειρες και συνολικά επί οκτώ διαφορετικών αντιπάλων.

Αυτή είναι η πραγματικότητα για τον Ολυμπιακό της Ευρώπης, αρχές του χρόνου.Και προφανώς αυτή πρέπει να είναι και η ρεαλιστική βάση της συζήτησης για την δεύτερη φετινή του απόπειρα στην Ευρώπη. Ούτε μεγάλα λόγια, ούτε υπερβολές. Όχι μόνο γιατί δεν χρειάζονται. Αλλά και γιατί οι αριθμοί περιγράφουν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μια ιστορία «αουτσάιντερ».

Οι Ερυθρόλευκοι έχουν σχεδόν «κατοχυρώσει» μια θέση στα νοκ άουτ, είτε του Τσάμπιονς ούτε το Γιουρόπα Λιγκ και αυτό συνιστά από μόνο του δείγμα πρόοδου. Το κάνουν με χαρακτηριστική συνέπεια τα τελευταία χρόνια. Προκρίνονται όμως με ποσοστό της τάξης 12.5%. Και αν αντίπαλοι σαν την Τσέλσι (2008) και την –έστω χειρότερη της 20ετίας- Γιουνάιτεντ (2014) προφανώς δεν άφηναν πολλά περιθώρια για συζήτηση; Κλαμπ σαν την Σεντ Ετιεν, τη Μπορντό, τη Ρούμπιν (η μοναδική που απέκλεισαν σε αυτό το διάστημα), τη Μέταλιστ, την Λεβάντε και τη Ντνίπρο δεν ήταν από το ίδιο ράφι.

Δεν είναι απλό όμως αυτό που προσπαθεί ο Ολυμπιακός. Και ειδικά σε μια περίοδο όπου η UEFA κατάφερε να μετατρέψει το Europa σε ένα μικρό Champions League. Οι Πειραιώτες είναι μια κατηγορία μόνοι τους για το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Είναι στο 21ο της κατάταξης των Ευρωπαϊκών Κυπέλλων, την τελευταία 5ετία. Δεν είναι όμως με βάση τη δυναμική τους στο top-10 των νοκ άουτ που ξεκίνησαν την Τρίτη το βράδυ. Μπορεί να είναι όντως καλύτερη ομάδα από την Άντερλεχτ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δείχνοντας τις... φανέλες θα περάσουν και όλας.

Για να πάνε τη βαλίτσα λοιπόν και μακρύτερα από τις Βρυξέλλες, θέλει την δική τους ικανότητα, θέλει όμως και μπόλικη τύχη (στις κληρώσεις, την κατάσταση του αντιπάλου κλπ). Πέρσι από τη μετέπειτα φιναλίστ Ντνίπρο αποκλείστηκαν σε... τέσσερα λεπτά. Σε μια αναμέτρηση «σούπα» στο Κίεβο είδαν το 0-0 του 49΄να είναι 2-0 υπέρ των Ουκρανών στο 54΄από δύο ολέθρια αμυντικά λάθη. Και εκεί κρίθηκαν όλα. Το 2013 στη Βαλένθια, ήταν ένα καταστροφικό μισάωρο. Με τον Αμπντούν να αποβάλλεται από το 29΄ και με το σκορ μέχρι τα 40΄να είναι και παλι στο ασφαλές 2-0 για τη γηπεδούχο Λεβάντε.

Με τη Μέταλιστ το 2012, ακριβώς δέκα λεπτά πριν από τη λήξη του δεύτερου ματς το 2-0 το είχε ο Ολυμπιακός στα χέρια του (0-1 εκτός, 1-0 εντός με το γκολ του Μαρκάνο). Και από το 81΄ως το 86΄είχαν έρθει τα πάνω κάτω. Για το εντός 1-2 που σήμανε έναν ακόμη αποκλεισμό.

Ποιο είναι το ιδιαίτερο σε αυτές τις ιστορίες; Ότι οι Ερυθρόλευκοι ένιωθαν φαβορί. Με της Λεβάντε από τη κλήρωση, με τη Ντνίπρο επίσης (ειδικά μιας και το Ουκρανικό πρωτάθλημα σταματά για ένα ολόκληρο δίμηνο Δεκέμβρη-Γενάρη). Με τη Μέταλιστ μετά τη νίκη εκτός. Και αυτό έπαιξε τον ρόλο του. Στην απώλεια της συγκέντρωσης. Στην ίδια την διαχείριση. Είναι το λάθος που ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να κάνει πατώντας σε λίγη ώρα το χορτάρι της... Άντερλεχτ

Best of internet