Έχει χαθεί η μπάλα...

Ο Νίκος Αθανασίου σχολιάζει τις σκέψεις του Παναθηναϊκού να παραχωρηθεί ο Σωτήρης Νίνης δανεικός.  

Έχει χαθεί η μπάλα...

Είναι κάποια πράγματα που όταν τα μαθαίνεις, λες να τα γράψω να μην τα γράψω, δεν σου φαίνονται να έχουν και πολύ μεγάλη δόση αλήθειας, περισσότερο μοιάζουν με ανέκδοτο. Σαν την σκέψη του Παναθηναϊκού να παραχωρηθεί δανεικός ο Σωτήρης Νίνης, επειδή «δεν κάνει για τακτικούς λόγους» στον Αντρέα Στραματσόνι.

Για να είμαστε ξεκάθαροι. Ο προπονητής πρέπει να είναι το αφεντικό σε κάθε σύλλογο, όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, όμως, πάνω από αυτόν υπάρχει ο διευθυντής ποδοσφαίρου και ο τεχνικός διευθυντής, οι οποίοι πρέπει να προστατεύουν τα συμφέροντα του κλαμπ και να έχουν τον τελευταίο λόγο στις σημαντικές αποφάσεις. Δηλαδή για παράδειγμα, αν ο Ιταλός ζητούσε να παραχωρηθεί ο Μπεργκ τον Ιανουάριο, θα συμφωνούσε η διοίκηση; Αν για παράδειγμα στην έκθεση του κόουτς δεν του έκανε ο Σάντσεθ, ο Φύσσας και ο Βόκολος θα συμφωνούσαν στην απομάκρυνση του Ισπανού στόπερ; Φυσικά και όχι. Σε καμία των περιπτώσεων.

Αυτή την στιγμή, ο Νίνης είναι ο μοναδικός Έλληνας παίκτης του ρόστερ με δημιουργικές αρετές, ο μόνος που μπορεί να κάνει το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό στην ανάπτυξη του «τριφυλλιού». Είναι μαζί με τον Νίκο Καρέλη οι μοναδικοί που καλούνται το τελευταίο διάστημα στην Εθνική Ελλάδος και υπό φυσιολογικές ποδοσφαιρικές συνθήκες θα αποτελούσε ένα από τα πιο σημαντικά γρανάζια του ελληνικου κορμού, για τον οποίο μίλησε ο Στραματσόνι στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου ως προπονητής του Παναθηναϊκού, δίνοντας το στίγμα του για όσα θα ήθελε να εφαρμόσει στο «τριφύλλι».

Ο Νίνης είναι ανάμεσα στους πιο ποιοτικούς του ρόστερ και επειδή γίνεται μεγάλη κουβέντα γύρω από «τις ευκαιρίες που πήρε και δεν έκανε τίποτα», ας ρίξουμε μια ματιά στους αριθμούς που τις περισσότερες φορές μπορούν να πουν την αλήθεια. Ανάμεσα στους παίκτες της μεσαίας γραμμής, ο Έλληνας χαφ είναι εκείνος με τον μικρότερο χρόνο συμμετοχής! Είναι εκείνος με τις λιγότερες συμμετοχές ανάμεσα σε ποδοσφαιριστές που δεν έχουν δικαιώσει ούτε στο ελάχιστο τον μεγάλο χρόνο που έχουν πάρει σε μια χρονιά που έχει πάρει την κατηφόρα από τον Αύγουστο, δίχως επιστροφή!

Ο Πράνιτς έχει 970 λεπτά στο πρωτάθλημα με 12 παιχνίδια

Ο Αμπέντ 754' με 12 ματς

ο Ατζαγκούν 545' με 10 αγώνες στα πόδια του...

Και ο Νίνης έχει τον... τρομακτικό αριθμό των 331 λεπτών στην Σούπερ Λίγκα, με 4 ματς ως βασικός και 3 ως αλλαγή! Αυτά φέτος και όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό δεν ευσταθεί το επιχείρημα περί πεταμένων ευκαιρίων.

Για να θυμηθούμε τι έγινε και πέρυσι. Ο Νίνης όταν πήρε συνεχόμενα ματς από τον Αναστασίου, όταν βρήκε ρυθμό, έβγαλε γούστα στο χορτάρι και για όσους το έχουν ξεχάσει ήταν κατά γενική ομολογία ο κορυφαίος του Παναθηναϊκού στο μίνι πρωτάθλημα των πλέι-οφ, δείχνοντας ένα κομμάτι των ικανοτήτών του. Αυτός ο... παλαίμαχος των 25 ετών, ο ίδιος που δεν έχει φυσική κατάσταση όπως διαβάζουμε δεξιά και αριστερά, λες και οι παίκτες του ΠΑΟΚ, του Ατρομήτου και του Αστέρα ήταν οι βετεράνοι και όχι οι κανονικοί.

Όλα είναι θέμα διαχείρισης. Το δύσκολο είναι να πάρεις πράγματα από τον Νίνη και τον κάθε Νίνη που στην πρώτη... ματιά δεν σου «κάνουν». Να τους δουλέψεις, να τους βάλεις στο δικό σου καλούπι και να βγεις κερδισμένος. Ειδικά όταν έχουν έναν background αξιόλογο. Ούτε ο Αναστασίου τρελαινόταν για τον μικρό αλλά πήρε πράγματα και μαγκιά του. Κερδισμένος βγήκε. Το εύκολο είναι να πεις «ας περάσει ο επόμενος» και αυτόν διαλέγει ο Ιταλός για τον Νίνη, αν και καλό θα ήταν να κρατήσουμε μια... πισινή για το μέλλον του «Ελ Νίνιο».

Και να πεις ότι έχει και κανένα «βαρύ» συμβόλαιο, να καταλάβεις ότι χρειάζεται χώρος στο... ταμείο για να ενισχυθεί σε άλλους τομείς το ρόστερ. Τώρα, τι παίκτη και πόσο καλύτερο από τον Νίνη μπορείς να πάρεις με 80 χιλιάρικα ετησίως είναι μια άλλη συζήτηση...

Best of internet