Το ποδόσφαιρο εκδικείται την Ρεάλ...

Δεν είναι τυχαία ο Φλορεντίνο Πέρεθ στο στόχαστρο των οπαδών της Ρεάλ Μαδρίτης. Κι' ας λέει ο ίδιος ότι αυτοί που τα έχουν μαζί του είναι κάτι λίγοι που προάγουν τη βία... Μόνο λίγοι δεν είναι αυτοί που καταλαβαίνουν ότι ο πρόεδρος της Ρεάλ εδώ και τουλάχιστον μία διετία τα κάνει όλα λάθος.

Καμία ποδοσφαιρική λογική. Κανένα προβάδισμα στις ανάγκες της ομάδας και του ποδοσφαίρου, προβάδισμα μόνο στο μάρκετινγκ, στο star system... Οταν δεν υπάρχει ίχνος ποδοσφαιρικής λογικής, φυσιολογικά, το ποδόσφαιρο, το οποίο ενίοτε είναι δίκαιο, τιμωρεί αυτή την Ρεάλ του Φλορεντίνο Πέρεθ. Μία ομάδα που φτιάχνεται σε γραφεία και όχι σε προπονητικά κέντρα, μία ομάδα που ο προπονητής παίζει διακοσμητικό ρόλο και είναι εκεί για να εξυπηρετεί τα χατίρια των παικτών και τα θέλω του προέδρου.

Πάντα την είχε αυτή την τάση η Ρεάλ, ειδικά τις περιόδους προεδρίας του Πέρεθ, μόνο που τώρα το έχει παρακάνει. Τώρα ο προπονητής είναι ένα καπρίτσιο του προέδρου, το οποίο το στηρίζει, επειδή ξέρει ότι μπορεί και να τον καθοδηγεί.

Μα να διώξεις τον Αντσελότι για να πάρεις τον Μπενίτεθ; Δεν αναρωτιέμαι τώρα, όπως μπορείτε να δείτε εδώ, αναρωτιέμαι από την πρώτη ημέρα που το έκανε και φυσικά δεν ανακάλυψα την Αμερική. Μαζί μου αναρωτιέται κάθε ένας που παρακολουθεί ποδόσφαιρο.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι γενικά η συμπεριφορά του club απέναντι στον ρόλο του προπονητή. Πρώτα πήραν τον Μπενίτεθ, που ήξεραν τι είναι και πως είναι, όπως λέει και μία ψυχή και μετά αποφάσισαν να τον κάνουν και ότι θέλουν. Με χαρτάκι του έδωσαν την ενδεκάδα πριν από το ντέρμπι με την Μπάρτσα. “Το ήθελαν οι παίκτες...” λέει να παίξουν πιο επιθετικά. Κυρίως το ήθελε ο Πέρεθ που δεν άντεχε την γκρίνια, ότι η Ρεάλ παίζει αμυντικά. Οτι και να είναι ο Μπενίτεθ, δούλευε με ένα σχέδιο και ξαφνικά τον πίεσαν και το δέχτηκε, να το εγκαταλείψει παραμονή του πιο δύσκολου αγώνα της χρονιάς. Τέσσερα και λίγα ήταν, το τελικό αποτέλεσμα. Τέσσερα γιατί στον πάγκο κάθεται προπονητής χωρίς ίχνος προσωπικότητας, ο οποίος επί της ουσίας αποδέχεται δημόσια ότι ο πρόεδρος και οι παίκτες αποφασίζουν για την ενδεκάδα...

Και πλέον στις τάξεις των οπαδών της Ρεάλ δεν υπάρχει απλώς γκρίνια, αλλά αγανάκτηση, η οποία είναι πολύ εύκολο να μετατραπεί σε τσουνάμι που θα παρασύρει τα πάντα.

Διότι ο οπαδός της Ρεάλ βαρέθηκε να βλέπει μεγάλα ονόματα που δεν ξέρει τι να τα κάνει στο χόρτο η ομάδα. Πρώτα να δώσουν 100 εκατ. ευρώ για να πάρουν τον Μπέιλ και μετά να αναρωτιούνται όλοι μαζί τι να τον κάνουν και που να τον χωρέσουν. “Εφαγαν” τον Οζίλ για να χωρέσει και τώρα ο Ουαλός ... παριστάνει τον παίκτη που μπορεί να παίξει πίσω από τον φορ.

Το επόμενο καλοκαίρι πάλι το μάρκετινγκ έπαιξε μεγαλύτερο ρόλο από την ίδια την ομάδα. Οσα με κόπο έφτιαξε ο Αντσελότι μετατρέποντας τον Ντι Μαρία σε έναν εξαιρετικό εσωτερικό μέσο που τον οδήγησε μέχρι την κατάκτηση του 10ου Τσάμπιονς Λιγκ, του τα γκρέμισαν σε ένα καλοκαίρι για να πάρουν τον Χάμες που έλαμψε στο Μουντιάλ. Και φυσικά για να βρουν τα 80 εκατ. ευρώ για τον Κολομβιανό, θυσίασαν τον Ντι Μαρία. Φτου και από την αρχή ο Αντσελότι να φτιάξει μία άλλη λειτουργική ομάδα που θα έχει μέσα και Κριστιάνο και Χάμες και Μπέιλ και σέντερ φορ...

Το πάλεψε, του πήρε χρόνο πολύ και πάνω που έμοιαζε ότι κάτι είχε βρει, καταργώντας το ροτέισον για να τους έχει όλους χαρούμενους, ήρθε ο σοβαρός τραυματισμός του Μόντριτς και η Ρεάλ κόπηκε στα δύο. Ο Πέρεθ έμεινε στο ότι “ο Αντσελότι δεν πήρε τίτλο και η μοίρα του προπονητή της Ρεάλ που μένει άτιτλος είναι να φεύγει...” και τον απέλυσε. Και στη θέση του πήρε τον Μπενίτεθ. Ε, πόσα να αντέξει αυτό το ρημάδι το ποδόσφαιρο. Πόσα λάθη στη σειρά; Η Ρεάλ εδώ και δύο χρόνια κάνει μόνο λάθη, για την ακρίβεια ο Φλορεντίνο Πέρεθ, εδώ και δύο χρόνια κάνει μόνο λάθη, όσα προανέφερα είναι μόλις μερικά από αυτά και το... ποδόσφαιρο, η λογική του οποίου καταργείται με βάναυσο τρόπο στην Μαδρίτη, παίρνει την εκδίκηση του...