Μιλώντας στην Ιταλία για τον Στραματσόνι

Η ζωή του άλλαξε μέσα σε μία εβδομάδα. Όλοι οι νεαροί συνάδελφοι του, θα ήθελαν να έχουν την δική του τύχη. Η κατάκτηση του Champions League με την ομάδα Νέων της Ίντερ, αποτέλεσε το «πιστοποιητικό» ικανότητας για να τον εμπιστευθεί ο Μοράτι ως υπηρεσιακό την άνοιξη του 2012 και εν συνεχεία να του δώσει την ευκαιρία να κάτσει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς πάγκους στην Serie A και να «φτιάξει» το όνομά του, μόλις στα 37 του. Το εκρηκτικό ξεκίνημα τον έβαλε από νωρίς στο «κοστούμι» του Ζοσέ Μουρίνιο από τους Ιταλούς δημοσιογράφους που βιάζονταν να βρουν στο πρόσωπο του, τον δικό τους «special one». Η συνέχεια ήταν απογοητευτική. Η Ίντερ από ματς σε ματς ήταν «όσα πάνε και όσα έρθουν», έχασε τα αποδυτήρια, με αποκορύφωμα τον τσαμπουκά με τον Κασάνο, τον πήρε η... κατηφόρα και η 9η θέση που άφησε το κλαμπ εκτός Ευρώπης έφερε και το τέλος. Ακολούθησε η Ουντινέζε, η 16η θέση και η σωτηρία επτά πόντους από την επικίνδυνη ζώνη του υποβιβασμού.

Δεύτερη σερί αποτυχία και το καλοκαίρι τον βρήκε χωρίς ομάδα μετά από τρία χρόνια. Ο Παναθηναϊκός, όμως, και ενώ το καλοκαίρι είχε φτάσει μια ανάσα από τον Ολυμπιακό, του δίνει την ευκαιρία να κάνει... restart στην καριέρα του, να βγάλει την «κάψα» για απαντήσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα, να ξαναπαρουσιαστεί στο ποδοσφαιρικό κοινό και να πετύχει. Συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις να βρίσκεις κάποιον πρώην ποδοσφαιριστή του, κάποιον παλιό συνεργάτη και 10 στις 10 φορές να παρουσιάζεται μια πολύ θετική εικόνα. Εξάλλου, δημόσια ποιος και γιατί να πει κάτι αρνητικό. Αν δεν «γουστάρει», δεν μιλάει. Την τελευταία εβδομάδα οι γραμμές... άνοιξαν με την γειτονική χώρα και πάμε να δούμε τι αναφέρουν σε γενικές γραμμές για τον Στραματσόνι, δημοσιογράφοι, παράγοντες, ποδοσφαιριστές που συνεργάστηκαν μαζί του. Σε ποια θετικά στέκονται αλλά και σε ποιο αρνητικα.

Πριν μπούμε στο... ψητό, να πούμε το αυτονόητο. Το παρελθόν στο ποδόσφαιρο ναι μεν είναι σημάδι αλλά δεν μπορεί να αποτελέσει και δεδομένο για το μέλλον. Γράφαμε και σε προηγούμενο ποστ πως το να πετύχει ή να απετύχει ένας προπονητής είναι ξεκάθαρα θέμα χημείας, άπειρων μικρών λεπτομερειών. Πέρα από την ικανότητα. Και κάτι ακόμη. Ο Ιταλός θα είναι λάθος να κριθεί μέχρι το τέλος της χρονιάς. Στα μέσα της περιόδου δεν μπορείς να «χτίσεις» από την αρχή, να διαλέξεις εσύ τα κομμάτια του παζλ. Μόνο να βελτιώσεις τις λεπτομέρειες κι αυτό την ώρα που κάθε Κυριακή υπάρχουν παιχνίδια με τεράστια βαθμολογική πίεση.

Πάμε τώρα στα όσα ανέφεραν οι φίλοι μας οι Ιταλοί...

+ΜΕΤΡ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Τόσο στην Ίντερ όσο και στην Ουντινέζε είχε το προφίλ του προπονητή που είναι πάντα δίπλα στους παίκτες του. Προσιτός, φιλικός, εκμεταλλεύθηκε το νεαρό της ηλικίας του και μέσα από την εξαιρετική σχέση με τους ποδοσφαιριστές του, συσπείρωνε τα αποδυτήρια. Ειδικά στο ξεκίνημα...

+ΕΡΓΑΣΙΟΜΑΝΗΣ

Μπορεί να παρουσιάσει πριν το κάθε παιχνίδι, την κάθε πιθανή και απίθανη λεπτομέρεια για τον αντίπαλο. Το «ψάχνει» μέχρι και στο πιο ασήμαντο φαινομενικά στοιχείο που μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό στην εξέλιξη ενός ματς. Σχεδόν όλη την ημέρα βρισκόταν στο προπονητικό κέντρο της ομάδας που προπονούσε. Δεν είναι τυχαίο πως την Τρίτη, ζήτησε από τον Βόκολο να μεταβεί απευθείας στο «Γεώργιος Καλαφάτης» και όχι στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστεί από το ταξίδι.

+ΔΙΨΑΣΜΕΝΟΣ

Όσοι τον έζησαν το τελευταίο διάστημα στο κανάλι που σχολίαζε ποδοσφαιρικούς αγώνες, έχουν να λένε για την ευκαιρία που περίμενε να επιστρέψει στους πάγκους. Η διπλή αποτυχία τον πήγε πίσω και όσο δεν ερχόταν μια πρόταση για να τον βάλει στην... πρίζα, τρελαινόταν! Θέλει σαν τρελός να αποδείξει ότι τόσο στους «νερατζούρι» όσο και στους «φριουλιάνι» δεν έκανε την διαφορά λόγω συγκυριών, θέλει να αφήσει έργο στον Παναθηναϊκό, ώστε να επιστρέψει στο μέλλον ξανά σε έναν μεγάλο ιταλικό πάγκο.

-ΛΥΓΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΙΕΣΗ

Σε αυτό που στέκονται οι Ιταλοί είναι στο τι συμβαίνει όταν τα πράγματα«στραβώνουν», όταν οι ομάδες του διαγράφουν μια πορεία με αρνητικά αποτελέσματα. Όταν καλείται να βρει τρόπο να «γιατρέψει» καταστάσεις που οδηγούν προς την αποτυχία. Ο «Στράμα», σύμφωνα με τους συμπατριώτες του, δεν κατάφερε να στεριώσει στην Ίντερ και στην Ουντινέζε, γιατί δεν είχε τις «απαντήσεις», τις λύσεις για να γυρίσει το χαρτί και να βγάλει τις ομάδες του από το αδιέξοδο.

-ΕΛΕΙΨΕ Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

Στο καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι, γίνεται αναφορά στο dna των ομάδων που έφτιαξε και την ισορροπία που τους έλειπε κατά την διάρκεια των σεζόν. Για παράδειγμα έφτιαξε μια Ίντερ που μπροστά μπορούσε να βάλει δύο και τρία γκολ και πίσω να δεχθεί τέσσερα και πέντε. Μια ομάδα που την μία Κυριακή έπαιζε μπαλάρα και την άλλη δεν βλεπόταν! Στην Ουντινέζε έγινε ακριβώς το αντίθετο. Έφτιαξε μια ομάδα «βαρετή», ένα σύνολο που κοιτούσε μόνο να αμυνθεί και πολύ δύσκολα παρήγαγε ευκαιρίες.

Υ.Γ1: Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι ποιος θα «σφυρίξει» το ντέρμπι. Επειδή πολύ το κουράσαμε και μπήκε λανθασμένα και ο Παναθηναϊκός σε αυτό το «τριπάκι», το θέμα δεν είναι τι γίνεται στα ντέρμπι, εκεί όπου πέρυσι το «τριφύλλι» έκανε πάρτι στην Λεωφόρο και πρόπερσι στο Φάληρο. Το θέμα είναι τι γίνεται στις υπόλοιπες αγωνιστικές. Όταν ο ένας βάζει γκολ με το χέρι και ο άλλος δέχεται γκολ από πέναλτι έξω από την περιοχή. Όταν ο ένας

Υ.Γ2: Από Παρασκευή να θυμηθώ να γράψω για ένα από τα κορυφαία ελληνικά συγκροτήματα ever. Τους Active Member. Γιατί το τέλος είναι η μαγεία...