Ο Ιβάν «έκοψε» την πρόσβαση

Το πάθος δεν έλειπε. Το αντίθετο. Ούτε και τα συνθήματα, με τον Ολυμπιακό άλλωστε έπαιζαν, αλλά ήταν εμφανές ότι κάτι είχε αλλάξει στην ατμόσφαιρα πέριξ του γηπέδου, η οποία πολλές φορές σου δείχνει και τι μπορεί να συμβεί και εντός των τειχών.

Ισως, να έπαιξε ρόλο και η ημέρα, 4/10, τα 16 χρόνια που πέρασαν από τον άδικο χαμό των έξι αετόπουλων, ίσως τελικά να άρχισαν να πιάνουν τόπο τα λόγια του Ιβάν Σαββίδη.

Προσεγγίζοντας το γήπεδο, μιάμιση ώρα πριν από την σέντρα, από την πλευρά της θύρας 4 δεν διέκρινες ουρές έξω από τις πόρτες εισόδου! Ο κόσμος έμπαινε, χωρίς εντάσεις και φωνές, αφού έδειχνε το εισιτήριο ή το διαρκείας του στον πρώτο έλεγχο, τον οποίο είχαν αναλάβει μέλη (staff) της ασπρόμαυρης
ασφάλειας.

Λίγο πιο πέρα άκουγες πιτσιρικάδες να συζητούν χαμηλόφωνα, «τι θα κάνουμε τώρα», με τους πιο… έμπειρους να συμφωνούν, ότι «έχουν αλλάξει τα πράγματα», καθώς στις περισσότερες (όχι όλες…) των περιπτώσεων είχε «κοπεί» η πρόσβαση «δυο-δύο με ένα εισιτήριο». Κάτι που ο Ιβάν το γνώριζε, προ πολλού, γι’ αυτό ζήτησε να κοπεί μαχαίρι η –«σαν τους Χιώτες»- είσοδος στο γήπεδο.

Σε προηγούμενα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, την ίδια ώρα, επικρατούσε πανικός στο συγκεκριμένο κομμάτι περιμετρικά του γηπέδου. Η άφιξη των Πειραιωτών στην Τούμπα ανέβαζε πάντα την αδρεναλίνη στα ύψη. Τώρα, πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Οι αστυνομικές δυνάμεις, λίγο πιο κάτω, δεν χρειάστηκαν καν να μπουν στη λογική της επέμβασης. Δεν υπήρχε ούτε λόγος, ούτε αφορμή. Πίσω από τους φραγμούς υπήρχαν άνθρωποι της ΠΑΕ προκειμένου, αν χρειαστεί, να παρέμβουν.

Γενικότερα φαινόταν να υπάρχει ένα σχέδιο, ένα πλάνο, που μέχρι ενός σημείου λειτούργησε. Κάποια στιγμή χάθηκε ο έλεγχος. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν αρκετοί φίλαθλοι με εισιτήριο ή διαρκείας στη Θύρα 4, αιτία για το κομφούζιο που παρατηρήθηκε στις εισόδους της θύρας 4, αποτέλεσε η απόφαση να κλείσουν οι μισές πόρτες εισόδου, προκειμένου να περιοριστούν οι ευκαιρίες παράνομης πρόσβασης, να γίνεται καλύτερα και αποτελεσματικότερα ο έλεγχος, αλλά με όσους βρέθηκαν μετά τις 19:30 εκεί να υποστηρίζουν, ότι υπήρξε απίστευτος συνωστισμός, καθώς δεν λειτουργούσαν τα περισσότερα τουρνικέ.

Εκείνη την ώρα δημιουργήθηκε ένταση. Είναι αλήθεια, ότι υπήρξαν άνθρωποι που σκαρφάλωσαν πάλι για να μπουν στο γήπεδο, θέλοντας να αποφύγουν το στρίμωγμα, υπήρξαν πάντως αρκετοί κολλημένοι για μεγάλο διάστημα στα σίδερα και τα σύρματα του χώρου των τουρνικέ. Ευτυχώς, όλοι μπήκαν στο γήπεδο, έστω και με σημαντική καθυστέρηση, χωρίς να υπάρξουν χειρότερα…

Δυστυχώς, είναι κι αυτές κάποιες από τις χρόνιες παθογένειες ενός υπέργηρου γηπέδου, που όσες μα όσες παρεμβάσεις κι αν γίνουν, δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να προσφέρει πλήρη ασφάλεια σε κάθε φίλαθλο. Μόνο ένα ολοκαίνουργιο γήπεδο ευρωπαϊκών προδιαγραφών θα είναι η σωτήρια λύση σε πολλά προβλήματα κάτι που επίσης γνωρίζει ο Ιβάν Σαββίδης.

Ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ζητάει κάτι απλό και λογικό. Να μην υπάρχουν ακραίες καταστάσεις, που «πληγώνουν» την ομάδα και κρατούν πολύ κόσμο μακριά από το γήπεδο. Ακόμη και η λειτουργία της οικογενειακής κερκίδας, σε ένα ντέρμπι ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός, φανερώνει την αλλαγή φιλοσοφίας και προσέγγισης των πραγμάτων από την ασπρόμαυρη ΠΑΕ.

Σχολώντας ο… γάμος, η ατμόσφαιρα όλως παραδόξως, κι αν σκεφτεί κανείς τι είχε προηγηθεί, παρέμενε ήρεμη. Σε έκανε να παραξενευτείς. Λες και δεν είχε χάσει ο ΠΑΟΚ από τον «αιώνιο εχθρό» με 2-0. Κάποιοι συνέχιζαν, μισή ώρα μετά τη λήξη, να μένουν στις κερκίδες της «4» και να τραγουδούν, ενώ οι παρέες που αποχωρούσαν από το γήπεδο δεν συζητούσαν για επεισόδια, φασαρίες, ούτε καν για το διαιτητή. Μέχρι κι ο Γιάχος περνούσε απαρατήρητος…

Ένας υψηλόσωμος ΠΑΟΚτσής, είχε το κουράγιο να σχολιάσει με φίλους του για την απόδοση της ομάδας. Να κάνει καλόπιστη κριτική. «Ο Τζαβέλλας ήταν ο καλύτερος μας παίκτης», έλεγε δείχνοντας πως σε αντίστοιχες στιγμές, στο ίδιο πάλι στενό πίσω από τη Θύρα 4, θα έλεγε άλλες κουβέντες, προφανώς, για τον αμυντικό της ομάδας του.

Όλα, τελικά, θέλουν τον χρόνο τους για να αλλάξουν…