Ο... Αφραγκούζος!

Οι παλιοί μέτοχοι του γύρισαν επιδεικτικά την πλάτη από την πρώτη στιγμή, καθώς ουδείς εξ' αυτών έβαλε το χέρι στην τσέπη. Οι συμβουλές καλές και άγιες, όπως και οι υποσχέσεις, αλλά το χρήμα είναι εκείνο που μετράει, ειδικά όταν το χρέος έφτανε στα 30 εκατομμύρια ευρώ και η χώρα έμπαινε στην πιο δύσκολη οικονομική συγκυρία των τελευταίων δεκαετιών. Η μεγάλη βάση των οπαδών αγνόησαν το πλάνο της «Παναθηναϊκής Συμμαχίας», με φωτεινή εξαίρεση την Θύρα 13 που είναι πάντα και παντού δίπλα στον σύλλογο και ακόμη 7-8.000 πιστούς. Το μεγαλόπνοο και ελπιδοφόρο σχέδιο της λαϊκής βάσης απέτυχε, τα έσοδα με βάση τις ανάγκες της ΠΑΕ ήταν και είναι απειροελάχιστα και κάπου εκεί εμφανίστηκε ο... μονόδρομος για τον Γιάννη Αλαφούζο.

Αν ήθελε να παραμείνει στο τιμόνι του Παναθηναϊκού, τον οποίο και έσωσε από το πρωτοδικείο και εν συνεχεία από τις επικές παπάτζες των Αράβων, θα έπρεπε να βάλει το χέρι στην τσέπη. Το έκανε και συνεχίζει να το κάνει. Χωρίς να το διαφημίζει, κάτι που του κάνει κακό, γεγονός που δεν επιτρέπει σε μεγάλο κομμάτι του κόσμου να καταλάβει το μέγεθος της προσφοράς του στον σύλλογο. Προσωπικά ζητήματα, συζήτηση κομμένη! «Διοικεί με τα λεφτά του κόσμου» ήταν το... ανέκδοτο της πρώτης διετίας. Ναι, φυσικά, η ΠΑΕ κατάφερε να κλείνει τις τρύπες και να πληρώνει τους παίκτες στην ώρα τους, με το 1.000.000 της «Συμμαχίας» και τα τηλεοπτικά της NOVA. Το ακριβές ποσό το γνωρίζει μόνο ο ίδιος και ο οικονομικός διευθυντής της ΠΑΕ αλλά δεδομένα είναι πολλά περισσότερα από όσα μπορεί να φανταστεί ή να υπολογίσει κανείς. Άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα του, αναφέρουν ένα ποσό κοντά στα 25 εκατομμύρια που μαζί με τα 5 που... έρχονται θα φτάσουν τα 30! Κανονικός Αφραγκούζος, δηλαδή...

Το «τριφύλλι» στην τριετία του Αλαφούζου(2012-2015) έχει καταφέρει να μειώσει στο μισό το χρέος, να ανεβάζει κάθε καλοκαίρι το μπάτζετ, να βελτιώνει το ρόστερ της ομάδας, να επιστρέψει στους τίτλους, να σώσει την Λεωφόρο από το γκρέμισμα και το σημαντικότερο όλων να αποκτήσει το πρώτο του περιουσιακό στοιχείο ως ΠΑΕ, το προπονητικό κέντρο στο Κορωπί, το οποίο ανήκει στον σύλλογο και όχι στην... οικογένεια του προέδρου.

Ο ισχυρός άνδρας του «τριφυλλιού» συνεχίζει στον μοναχικό του δρόμο αλλά η περίοδος χάριτος έχει περάσει και για εκείνον δίχως επιστροφή. Φυσικά και κανείς δεν μπορεί να του καταλογίσει ευθύνες για το φετινό ευρωπαϊκό κάζο, καθώς ο αποκλεισμός από την Καμπάλα είναι ξεκάθαρα «έγκλημα» πρώτα των παικτών και μετά του προπονητή. Αυτό το καλοκαίρι... εκτόξευσε το μπάτζετ, έφερε όποιον παίκτη του ζήτησαν οι Φύσσας-Βόκολος-Αναστασίου και μετά την αποτυχία, ετοιμάζεται να βάλει ένα «τάλιρο» από την τσέπη του για να βγει η χρονιά χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.

Η συμπεριφορά του προς την ενίσχυση της ομάδας ήταν άριστη. Εκεί, όμως, που θα κριθεί είναι στην συμπεριφορά των διαιτητών, των σάπιων ποδοσφαιρικών θεσμών προς τον Παναθηναϊκό, προς την δική του επένδυση. Ναι, είναι πρωταγωνιστής στις εξελίξεις της «εγκληματικής οργάνωσης», ναι αν δεν υπήρχε εκείνος και ο ΣΚΑΪ τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχαν δει το φως της δημοσιότητας και δεν θα είχαν πιεστεί καταστάσεις. Δίνει καθημερινό αγώνα για την κάθαρση του ποδοσφαίρου αλλά αυτό πρέπει να μεταφραστεί και σε «50-50» μέσα στο γήπεδο. Αλλιώς, για ακόμη μια χρονιά, ένα πολύ καλό σύνολο θα πέσει θύμα του παρασκηνίου. Όπως ακριβώς έγινε και πέρυσι με την αφαίρεση βαθμών και τα υπόλοιπα ωραία. Είναι η τέταρτη σεζόν στον προεδρικό θώκο του Παναθηναϊκού και αν η ομάδα συνεχίσει να είναι «απροστάτευτη», η ευθύνη θα είναι δική του. Και ας μην ευθύνεται εκείνος για τις «αρρώστιες» του ελληνικού ποδοσφαίρου...

Ο Αλαφούζος, λοιπόν, ως το απόλυτο αφεντικό της ΠΑΕ, συνεχίζει στον δικό του δρόμο, ο οποίος είναι αυτονόητος αλλά και δύσκολος στην Ελλάδα του 2015. Δηλαδή το χέρι στην τσέπη και... έχει ο Θεός. Και για όσους γκρινιάζουν και ζητούν υπερβάσεις, κι άλλα εκατομμύρια, κι άλλους παικταράδες, να τους θυμίσουμε πως αυτή την στιγμή, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ που να θέλει να βάλει λεφτά, προσωπικό κόστος και τρέλα στον Παναθηναϊκό. Παράξενο, ανεπίτρεπτο για ένα μαγαζί γωνία πλέον, αλλά πέρα για πέρα αληθινό...

Υ.Γ: Θυμάμαι το 2007 έναν πιτσιρικά 14χρονο, δύο μέτρα παλικάρι, μέσα στον Κορυδαλλό να κυκλοφορεί με φανέλα του Παναθηναϊκού και με καμάρι να έρχεται για συνέντευξη στην «Αθλητική Ηχώ». Θυμάμαι έναν πορτιέρο να βγάζει τα... άπιαστα στο Καραϊσκάκη, να τα «δείχνει» στην κερκίδα και να πιάνει το τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς, ρίχνοντας και κάτι «γαλλικά»! Θυμάμαι έναν τύπο στον «Κεντρικό» να κάνει την αρχή για το «χόρτο μαγικό» και στην συνέχεια να λέει τα... δικά του για τον «θρύλο και τον Πειραιά». Αυτόν τον έλεγαν Στέφανο Καπίνο και δήλωνε ''Θύρα 13 και Παναθηναϊκός''. Απλή συνωνυμία με τον νέο τερματοφύλακα του Ολυμπιακού, ο οποίος έκανε το όνειρο πραγματικότητα και από το... άλμα στην Ευρώπη, γύρισε στην Αθήνα για να κάνει τα ρεπό του Ρομπέρτο και να πουλάει οπαδιλίκι πριν καν εμφανιστεί σε επίσημο παιχνίδι κάτω από την εστία της νέας του ομάδας...