Το δόγμα του Δέλλα…

Η ολοκλήρωση του βασικού σταδίου προετοιμασίας της εκάστοτε ομάδας αποφέρει αγωνιστικά συμπεράσματα και κυρίως μέσα από την παρατήρηση της καθημερινότητάς της σου δείχνει και την αγωνιστική της ταυτότητα…

Αυτό ισχύει και με την ΑΕΚ του Τραϊανού Δέλλα. Μέσα από τη κοινή και παράλληλη παρουσία μας με την ομάδα διαπιστώσαμε πως τα αγωνιστικά ζητούμενα, τα… θέλω του «Τράι» για την Ένωση που οραματίζεται να δει στην Σούπερ Λίγκα εκφράζονται μέσα από συγκεκριμένα αγωνιστικά (εννοείται) χαρακτηριστικά.

Ξεφυλλίζοντας με γοργό ρυθμό τις σημειώσεις και των 17 ημερών που έμεινε η ΑΕΚ στην Οπαλένιτσα έρχεται εύκολα και αυτόματα το συμπέρασμα για το αγωνιστικό δόγμα του Έλληνα τεχνικού το οποίο λίγο πολύ όλοι όσοι είχαμε παρακολουθήσει και τις προηγούμενες δυο προετοιμασίες του γνωρίζαμε καλά.

Ασφυκτικό πρέσινγκ και οφέλη…

Αρχή με το ασφυκτικό πρέσινγκ και τις δεύτερες μπάλες… Πρόκειται για κάτι που ο Δέλλας δούλευε σε καθημερινή βάση με τους ποδοσφαιριστές του. Η ΑΕΚ και πάλι θα τρέχει πολύ στο γήπεδο, θα έχει σα στόχο και σκοπό την εξόντωση της φυσικής κατάστασης του αντιπάλου της, την κούρασή του που θα έχει ως αποτέλεσμα η εκάστοτε αντίπαλη ομάδα να μην έχει καθαρό μυαλό και σκέψη.

Οι «κιτρινόμαυροι» θα αποτελούν έναν αντίπαλο για όλες τις ομάδες που δύσκολα θα τον κερδίζεις στο τρέξιμο εντός αγωνιστικού χώρου. Το ασφυκτικό πρέσινγκ όταν λειτουργεί σωστά αποφέρει κέρδος σε δεύτερες μπάλες στο πρώτο και δεύτερο τρίτο του γηπέδου και ταυτόχρονα πολλές δυνατότητες για εκδήλωση αντεπίθεσης με άριστες συνθήκες…

Από την πρώτη μέρα στην Οπαλένιτσα της Πολωνίας ο «Τράι» εστίασε και αφιέρωσε αρκετό χρόνο στη συγκεκριμένη δουλειά, στο πρέσινγκ, με κάθε τρόπο και σε κάθε άσκηση. Το πάντρεμα της δουλειάς στο πρέσινγκ με την άμεση εκδήλωση αντεπίθεσης απλά αυτονόητο και αποδοτικό (στις προπονήσεις).

Κατοχή, κυκλοφορία και υπομονή

Το μενού όπως πάντα περιελάμβανε ώρες (πολλές όμως) αφιερωμένες στην κατοχή της μπάλας και τη σωστή κυκλοφορία αυτής ειδικά σε μικρό χώρο με γρήγορη κίνηση, με δυο βαριά επαφές κάθε παίκτης με την μπάλα και στήριγμα στον ποδοσφαιριστή που έχει την κατοχή.

Κατοχή εκνευριστική και κουραστική για τον αντίπαλο. Με μπόλικη υπομονή. Μία λέξη που δεν σταμάτησε να βγαίνει από το στόμα του Έλληνα κόουτς στη διάρκεια των αγώνων αλλά και στις προπονήσεις… Υπομονή σε τέτοιο βαθμό που κουράζει τον αντίπαλο και όχι μόνο. Όμως αποφέρει καρπούς όταν λειτουργεί σωστά.

Εννοείται πως όλο αυτό το διάστημα είδαμε στις προπονήσεις τη δουλειά να αποδίδει. Είδαμε ουσία και αποτέλεσμα στο συγκεκριμένο έργο στο ματς με την Χαποέλ τελ Αβίβ, δεν τα είδαμε στο ματς με την Ανόρθωση και εκεί έκαναν μπαμ πολλές αγωνιστικές αδυναμίες που δικαιολογημένα προκάλεσαν γκρίνια…

Η σωστή κατοχή πρέπει να συνυπάρχει με την καλή κυκλοφορία. Θέλει δουλειά ακόμη σ’ αυτό το κομμάτι η ομάδα, είναι δεδομένο. Και δη περισσότερο όταν θα προστεθούν στο ρόστερ δυο μεσοεπιθετικοί, το αριστερό μπακ και ένας ίσως στόπερ ακόμη αφού δεν βρίσκονταν στην Πολωνία το προηγούμενο διάστημα.

Πρόβλημα στην τελική πάσα

Για να αποφέρει καρπούς το ασφυκτικό πρέσινγκ, η καλή κυκλοφορία της μπάλας και η υπομονετική κατοχή για να αποδώσουν καρπούς θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος της λειτουργίας τους σαν αγωνιστικά στοιχεία της ομάδας και την καλή τελική πάσα…

Εδώ λοιπόν υφίσταται πρόβλημα! Χωρίς την τελική πάσα όλα τα παραπάνω στοιχεία εξελίσσονται στο παιχνίδι: άχρηστα… Διότι μπορεί όλα τα υπόλοιπα κομμάτια δουλειάς να γίνουν σωστά, αν στο τέλος η πάσα είναι κακή, τότε όλα όσα έγιναν σωστά απλά δεν θα ‘χουν καμία απολύτως αξία!

Με τον Βάργκας στην ενδεκάδα σε δυο φιλικά, είδαμε τη σωστή τελική πάσα και αναγνωρίσαμε την αξία του πρέσινγκ και της υπομονής στην κυκλοφορία της μπάλας χάρη στην ικανότητα του διεθνούς Βενεζουελάνου μεσοεπιθετικού. Κι εδώ έρχεται η αξία της παρουσίας ενός ποιοτικού και δεδομένα ικανού (και σε τεχνική κατάρτιση) ποδοσφαιριστή…

Απαιτείται λοιπόν πολύ προσπάθεια και δουλειά για να αποδώσει το πλάνο, το αγωνιστικό δόγμα του Τραϊανού Δέλλα διότι διαφορετικά θα έχουμε να κάνουμε με… όλο μέλι, μέλι και από τηγανίτα τίποτα, που λέει και ο θυμόσοφος λαό μας…