Aποκλεισμός με ευθύνες και χωρίς δικαιολογίες!

Ένα χρόνο μετά την ίδια ημέρα ίδιος αποκλεισμός με τα ίδια λάθη και το ίδιο μπλόκο σε λίγα λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο. Πέρυσι η Σταντάρ κέρδισε με 2-1 στην Λεωφόρο και πέρασε φέτος η Μπριζ από το πουθενά κέρδισε με 3-0 και έριξε ένα χαστούκι στον Παναθηναϊκό, που είναι σίγουρο, ότι θα μεγαλώσει την γκρίνια και την εσωστρέφεια στην ομάδα για 15 ημέρες και μέχρι να έρθει το επόμενο ευρωπαϊκό παιχνίδι, που είναι πλέον ζωή, η θάνατος. Προκρίνεσαι , αναπνέεις , αποκλείεσαι επιστρέφεις στο απόλυτο μηδέν και κάνεις δύο βήματα πίσω σε σχέση με πέρυσι.

Στο ποδόσφαιρο λένε, ότι κερδίζει συνήθως ο καλύτερος και αν όχι ο καλύτερος τουλάχιστον ο πιο ικανός, ο πιο έξυπνος στα δύο παιχνίδια. Και η Μπριζ ήταν και πιο ικανή και πιο έξυπνη ομάδα συνολικά. Ο Παναθηναϊκός έφαγε ένα γερό χαστούκι, που είναι πιο ισχυρό από το περσινό, διότι –φέτος-δικαιολογημένα υπάρχουν απαιτήσεις από όλους. Και από προπονητή και από παίκτες, που έχουν την ευθύνη, για τον φετινό αποκλεισμό. Ο Αναστασίου, διότι ένα χρόνο μετά η ομάδα σε ανάλογα παιχνίδια έκανε τα ίδια λάθη και είχε και πάλι νεκρές στιγμές και αποκλείστηκε. Και οι παίκτες, διότι στην πράξη αποδείχθηκαν λίγοι, για να προκριθούν σε βάρος μίας ομάδας, που φαινόταν στα μέτρα τους. Και όντως η Μπριζ δεν ήταν κάτι το φοβερό, αλλά στην πορεία του αγώνα φάνηκε, ότι αυτή πέρυσι έφθασε στους 8 του Europa League. Αφού πέρασε την μπόρα στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, όταν ο Παναθηναϊκός είχε δύο ευκαιρίες με Καρέλη και Μπέργκ και μία με Νίνη, για να σκοράρει. Και όταν πέρασε και το πρώτο πενταλεπτο του δευτέρου ημιχρόνου, όταν και πάλι ο Καρέλης με τον Μπέργκ έχασαν δύο ευκαιρίες , δεν πανικοβλήθηκε και χτύπησε σαν την κόμπρα. Εκεί, που κανείς δεν το περίμενε έγινε το 1-0 και μετά από λίγο να και το 2-0. Τετέλεσται. Εκείνη την στιγμή ουσιαστικά οι παίκτες του Παναθηναϊκού έφυγαν από... το γήπεδο. Ένα δοκάρι του Καρέλη και τέλος ο Παναθηναϊκός. Τρίτο γκολ από την Μπριζ σε ρυθμό προπόνησης και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Ο Πρεντόμ βοήθησε την ομάδα με το 3-5-2 του δευτέρου ημιχρόνου, ο Αναστασίου δεν τα κατάφερε και η ομάδα περισσότερο μπερδεύτηκε με τις αλλαγές και έγινε χειρότερη.

Όχι δεν θα πω άδικος αποκλεισμός, ούτε θα πω δεν του άξιζε. Διότι δεν είναι έτσι. Όταν σε τόσες ευκαιρίες δεν βάζεις ένα γκολ , σημαίνει, ότι δεν έμαθες και ότι σε τέτοιο επίπεδο αν βρεθεί σε κακή ημέρα ο Μπέργκ (όπως έγινε χθες) δεν υπάρχει άλλος , για να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά. Είχα πει πριν το ματς, ότι η πρόκριση θα κριθεί από την επίθεση. Και εκεί κρίθηκε. Δεν έβαλε γκολ ο Παναθηναϊκός στις ευκαιρίες και η πρόκριση χάθηκε. Κάποιο γκολ θα δεχόταν στη συνέχεια κι τελικά δέχθηκε τρία. Εβαζε το γκολ ο Παναθηναϊκός πρώτος πιθανότατα έπαιρνε και την πρόκριση. Οι αλλοι την μισή ευκαιρία την έκαναν γκολ και στο τέλος προκρίθηκαν, διότι πολύ απλά είναι πιο μεστωμένη ομάδα στην Ευρώπη από τον σημερινό Παναθηναϊκό.

Θα πρέπει να καταλάβουν, πάντως, όλοι στην ομάδα, ότι ο κόσμος την στήριξη που έχει προσφέρει σε αυτή την ομάδα δεν την έχει προσφέρει κανένας άλλος κόσμος σε καμία άλλη ομάδα. Αρα φέτος πρέπει να ξέρουν, ότι θα κριθούν ΑΥΣΤΗΡΑ όλοι. Και ο Αναστασίου και οι παίκτες και φυσικά η διοίκηση. Φέτος υπάρχουν απαιτήσεις και η χρονιά ξεκίνησε πάλι με ένα μεγάλο χαστούκι. Η ομάδα ένα χρόνο μετά βρίσκεται εκεί που ήταν και πέρυσι τέτοια ημέρα. Στα play offs του Europa League. Nα ξέρουν όλοι , ότι η υπομονή του κόσμου εξαντλείται. Ηδη αυτός ο αποκλεισμός είναι πληγή στο πρεστίζ του Παναθηναϊκού. Οικονομικά χάνει τουλάχιστον 3 εκ. ευρώ, αν τελικά περάσει στους ομίλους του Europa League. Φέτος θα κριθεί τελικά ποιοι κάνουν και ποιοι δεν κάνουν για αυτή την ομάδα, που θέλει να αλλάξει επίπεδο. Αυτοί που θα κάνουν θα μείνουν, οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν αλλού. Διότι είναι φανερό, ότι η ομάδα έχει έλειμμα προσωπικοτήτων τουλάχιστον μέχρι να δούμε τον Εσιέν στο γήπεδο και τον Σάντσεθ μόλις προσαρμοστεί. Το γεγονός, βέβαια, ότι οι δύο πιο ακριβές σου μεταγραφές δεν βοήθησαν σε αυτά τα δύο παιχνίδια πέταξαν στα σκουπίδια την προσπάθεια, που έγινε, για να έρθουν αυτοί οι παίκτες στην ομάδα έγκαιρα. Αυτή είναι ή αλήθεια. Όπως αλήθεια είναι ότι φέτος θα φανεί ποιοι αντέχουν στην πίεση. Και στην κριτική. Διότι δεν γίνεται να είσαι στον Παναθηναϊκό προπονητής, η παίκτης να αποκλείεσαι και φέτος με τον ίδιο και με χειρότερο-ίσως-τρόπο σε σχέση με πέρυσι από τα play offs του Champions League και να μην φταις. Δεν γίνεται, πολύ απλά δεν γίνεται.

Λοιπόν ας καταλάβουν όλοι πόσο ξενέρωσαν τον κόσμο της ομάδας με αυτό τον αποκλεισμό, ας βάλουν κάτω το κεφάλι και να κοιτάξουν να τους ξαναφέρουν κοντά τους. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού διαχρονικά μεγάλωσε με τις ευρωπαϊκές διακρίσεις και δεν ανέχεται κάθε χρόνο τέτοια εποχή να μην παίρνει μία χαρά από μία πρόκριση. Είτε ο αντίπαλος λέγεται Σταντάρ Λιέγης, είτε λέγεται Μπριζ. Στην Ευρώπη δυστυχώς ο σημερινός Παναθηναϊκός παραμένει λίγος σύμφωνα με τις απαιτήσεις της φανέλας του και της ιστορίας, που κουβαλάει. Και θέλει και πολλή δουλειά και πολλή ποιότητα, για να κάνει βήματα... Και δικαιολογίες για το 3-0 από την Μπριζ απλά ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΟΥΝ. Aπό δικαιολογίες χορτάσαμε φτάνει πιά…