Ταξίδια στον πόλεμο και στην Πόλη!

Είναι στιγμές στην ιστορία ενός αθλητικού συλλόγου που δεν ταυτίζονται με το καθαρά αγωνιστικό, μπορεί να μην αφορούν καν το λόγο ύπαρξής τους, όμως να αφορούν ιστορικές στιγμές που όμοιες τους δεν υπάρχουν πολύ απλά λόγω της δυσκολίας του εγχειρήματος...

Φυσικά η αναφορά γίνεται για το ταξίδι της ΑΕΚ στο Βελιγράδι τη διάρκεια του πολέμου, τον Απρίλιο του 1999, όταν το ΝΑΤΟ έριχνε σαν... βροχή τις βόμβες και η Ένωση οργάνωσε ένα φιλικό παιχνίδι με την Παρτιζάν Βελιγραδίου με σκοπό να στηρίξουν τον δοκιμαζόμενο λαό και ταυτόχρονα να στείλουν το ειρηνευτικό τους μήνυμα σε ολόκληρο τον πλανήτη, να φωνάξουν με την παρουσία τους: NATO stop the bombing...

Υπάρχει άλλο ένα ταξίδι όμως της ΑΕΚ, όχι σίγουρα ίδιας αξίας και σημασίας (αφού ένα ταξίδι τον πόλεμο ισοδυναμεί με όλους τους τίτλους μιας σεζόν) ωστόσο τεράστιας -επίσης- συγκίνησης αφού αφορά την επίσκεψη στην γενέτειρά της.

Αψηφώντας τον πόλεμο...

Πόσα τρόπαια να συγκριθούν με ένα τέτοιο ταξίδι; Ποιος τίτλος μπορεί να σταθεί μεγαλύτερος από το γεγονός ότι μία ομάδα όπως η ΑΕΚ πέταξε στον πόλεμο για να δείξει τη συμπαράστασή της και να φωνάξει όχι άλλο πόλεμο, όχι άλλο βομβαρδισμοί, όχι άλλοι θάνατοι άμαχων, γονιών, ηλικιωμένων και φυσικά παιδιών...

Αυτό το ταξίδι αποτελεί για άλλη μία φορά την απόδειξη πως η Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως είναι πολλά περισσότερα από ένας απλός σύλλογος.

Τα λόγια του Δημήτρη Μελισσανίδη για το συγκεκριμένο ταξίδι εξηγούν πραγματικά τα πάντα:

«Είμαι συγκινημένος... Αυτά που ζω είναι δύσκολο να περιγραφούν με ακρίβεια. Όλη η Γιουγκοσλαβία άνοιξε την αγκαλιά της και μας υποδέχθηκε με τη φράση, είσαστε αδέλφια μας. Έκλαιγαν στους δρόμους ανεμίζοντας ελληνικές σημαίες. Μου έκαναν εντύπωση τα παιδιά. Βγήκαν από τα καταφύγια και ήρθαν στο γήπεδο. Μας ζητούσαν σημαίες της ΑΕΚ, μας έσφιγγαν τα χέρια, έκλαιγαν, μας έλεγαν ότι έγιναν οπαδοί της ΑΕΚ. Σίγουρα η ΑΕΚ έδωσε την ψυχή της, ένωσε τους χτύπους της καρδιάς της με τους δοκιμαζόμενους φίλους μας Γιουγκοσλάβους. Ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε».

Το ίδιο ισχύει και με τον Μανώλη Γλέζο που έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι ΑΕΚ, ότι την αγάπησε και έγινε και μέλος της Original 21 έπειτα από το ταξίδι στο Βελιγράδι: «Στο ταξίδι στο Βελιγράδι τους γνώρισα και αποφάσισα να γίνω ΑΕΚ. Είδα μία αθλητική ομάδα και τους οπαδούς της να στέκονται στο πλευρό ενός λαού που τους καταπίεζε το ΝΑΤΟ. Τότε εμένα που δεν ανήκα σε καμία ομάδα με έκαναν να τους αγαπήσω. Πλέον τους μόνους αγώνες που παρακολουθώ είναι της ΑΕΚ».

«Η ΑΕΚ είναι ιδέα και οι ιδέες δεν πεθαίνουν»!

Πολλά χρόνια μετά ακολούθησε ένα ιστορικό ταξίδι επαφής με τις ρίζες της. Η ΑΕΚ αναχώρησε για την γενέτειρά της, προκειμένου εκεί να γιορτάσει την επικείμενη συμπλήρωση 80 ετών από την ίδρυσή της. Πού καλύτερα από τον τόπο που «γεννήθηκε». Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι, όπου αντιμετώπισε τη Γαλατασαράι στο «Αλί Σαμί Γεν» τότε, η αποστολή της ΑΕΚ είχε οργανώσει σειρά εκδηλώσεων. Μεταξύ αυτών, η επίσκεψη στο Φανάρι και η δεξίωση που παρέθεσε προς τιμή της ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Εκείνη η ιστορική αποστολή της ΑΕΚ, η οποία εννοείται πως είχε προγραμματίσει και επισκέφτηκε φυσικά την Αγία Σοφία λίγες ώρες πριν αντιμετωπίσει τη Γαλατασαράι, αποτελούνταν από τους: Μιχαηλίδη, Χιώτη, Αραμπατζή, Αλβες, Κωστένογλου, Μόρα, Σοάρες, Τζιωρτζιόπουλο, Ασουνσάο, Κατσουράνη, Λυμπερόπουλο, Τόσκα, Πετκόφ, Καμπάνταη, Σολάκη, Τσεβά, Κάππο, Μπούρμπο, Μαϊστρέλη, Βούλγαρη, Κωνσταντινίδη, Στεργιάτο, Τσαγκαρογιαννάκη και φυσικά το μεγάλο boss ήταν ο Ντέμης Νικολαΐδης (και κόουτς ο Φερνάντο Σάντος).

Όλοι θυμούνται τα πάντα από εκείνο το ταξίδι, τα πάντα όμως... Μα κυρίως τα λόγια του Οικομενικού Πατριάρχη για την ΑΕΚ, για το γεγονός ότι είναι η ιδέα και οι ιδέες δεν πεθαίνουν!

Η ιδέα της ΑΕΚ γεννήθηκε από ανθρώπους που υποχρεώθηκαν να φύγουν, να ξεριζωθούν από την αγαπημένη τους Κωνσταντινούπολη και τα παράλια της Μικράς Ασίας από την καταστροφή του '22 κι έπειτα για όσους θυμούνται και κυρίως για όσος δεν γνωρίζουν... Πρόκειται για άνθρωπους που έχασαν τα πάντα, το βιος και την περιουσίας του, αγαπημένα πρόσωπα, συγγενείς και φίλους, όμως διατήρησαν εσαεί την αξιοπρέπεια τους, την υπερηφάνεια τους και κυρίως τη μνήμη! Στοιχεία πάνω και με βάση τα οποία δημιούργησαν την ιδέα της ΑΕΚ. Η επιστροφή στην γενέτειρα ήταν μια πρωτοβουλία που φανέρωσε για πολλοστή φορά το μεγαλείο και τη διαφορετικότητα του συγκεκριμένου συλλόγου...