«Αξέχαστος ο... τρόμος που ένιωσε το Καμπ Νου»!

Μετά το επικό διπλό στο Άμστερνταμ το 1996, ο επαναληπτικός κόντρα στην Μπαρτσελόνα το 2002 είναι από τις πιο αξέχαστες στιγμές στις εκπληκτικές πορείες του Παναθηναϊκού στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το γκολ του Μιχάλη Κωνσταντίνου στην αρχή του ματς, το come back των Καταλανών με το 3-1 και το τελευταίο τέταρτο, όπου το κατάμεστο «Καμπ Νου» παρακαλούσε να τελειώσει το μαρτύριο! Η απομάκρυνση του Πουγιόλ πάνω στην γραμμή, το σουτ του Βλάοβιτς στο 96', με την μπάλα να περνά ξυστά από το δοκάρι της «Μπάρτσα». Δεκατρία χρόνια μετά, ο Γκόραν Βλάοβιτς και ο Γιαν Μικαέλσεν φέρνουν στο μυαλό τους εκείνο το βράδυ και εξιστορούν στο gazzetta.gr όσα έζησαν στο ιστορικό αυτό παιχνίδι!

«Στο... mute το Καμπ Νου»

Δεκατρία χρόνια μετά ο Γκόραν Βλάοβιτς συνεχίσει να απασχολείται στο ποδόσφαιρο. Την τελευταία τριετία είναι μάνατζερ, κάποιες φορές σχολιάζει σημαντικές αναμετρήσεις στην τηλεόραση αλλά ο Παναθηναϊκός και ειδικά εκείνο το βράδυ στην Βαρκελώνη παραμένουν στο μυαλό του.

«Πότε πέρασαν δεκατρία χρόνια; Σαν χθες μου φαίνεται. Αξέχαστο βράδυ. Είχαμε εξαιρετική ομάδα εκείνη την σεζόν. Κάναμε μια φανταστική πορεία που μας έφερε μέχρι τα προημιτελικά. Στην Λεωφόρο η Μπαρτσελόνα έφυγε με την ήττα και η ρεβάνς στο ''Καμπ Νου'' ξεκίνησε ιδανικά με το γκολ του Κωνσταντίνου. Εκεί, όμως, τα πράγματα για καμία ομάδα δεν είναι εύκολα.

Δεχθήκαμε τρία γκολ και στο τελευταίο τέταρτο θα μπορούσαμε να βάλουμε ένα και να πάρουμε την πρόκριση για τους ''4''. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ευκαιρία μου. Ήταν η τελευταία φάση, η μπάλα ήρθε προς το μέρος μου, σούταρα αλλά δεν μου έκανε το χατίρι. Λίγο άουτ. Κρίμα πραγματικά.

Βέβαια, σε εκείνο το σημείο ήταν ανατριχιαστικό να έχεις βάλει στο... mute ολόκληρο Καμπ Νου. Ο τρόμος που ένιωσαν εκείνη την στιγμή ήταν κάτι συγκλονιστικό. Μετά το τέλος του παιχνιδιού ήμασταν όλοι απογοητευμένοι. Μπορούσαμε την πρόκριση αλλά και πάλι δεν ήταν καθόλου λίγο αυτό που είχαμε καταφέρει με τον Παναθηναϊκό».

Η ατυχία, ο συγκλονιστικός Καραγκούνης και η ομαδάρα!

Από την Κροατία στην Δανία και από τον επιθετικό Γκόραν στον «τρελοΓιάν» των φίλων του Παναθηναϊκού. Τον Γιαν Μικαέλσεν. Προπονητής, πλέον, στην U-17 της Εθνικής Δανίας, ο παλαίμαχος μέσος διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με τον Ρενέ Χένρικσεν, ο οποίος αποτελεί τα «μάτια» του «τριφυλλιού» στην Σκανδιναβία και όχι μόνο.

Ο Μικαέλσεν είχε ένα πρόβλημα τραυματισμού που δεν του επέτρεψε να ξεκινήσει σε εκείνο το παιχνίδι. Τελικά ο Καραγκούνης θα βγει... off και ο Μαρκαριάν θα ρίξει στο χορτάρι τον Δανό.

«Περίμενα πως και πως αυτό το παιχνίδι. Ήταν ένας τελικός για εμάς, μια μεγάλη ευκαιρία να περάσουμε στις τέσσερις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Εγώ, όμως, είχα ένα πρόβλημα τραυματισμού και ο προπονητής αποφάσισε να με αφήσει στον πάγκο. Δεν μου άρεσε αυτή η απόφαση για να είμαι ειλικρινής αλλά ο κόουτς είχε το δικό του σκεπτικό. Ο τραυματισμός του Καραγκούνη, όμως, με έφερε στο παιχνίδι. Ήταν συγκλονιστικό αυτό που έκανε ο Γιώργος. Να αντέξει μέχρι εκείνο το σημείο, με τόσο σοβαρό πρόβλημα(σ.σ ρήξη χιαστών) στο γόνατο.

Θυμάμαι την γκολάρα του Κωνσταντίνου. Μετά, όμως, δεν είχαμε την συγκέντρωση, την μαχητικότητα που θα έπρεπε να βγάλουμε για να κρατήσουμε σκορ πρόκρισης. Κάποια λάθη στην άμυνα, έφεραν το 3-1. Παρόλα αυτά χρειαζόμασταν μοναχά ένα γκολ ακόμη. Τους πιέσαμε αρκετά. Ήταν ένα... τρελό τέταρτο για εμάς. Κάναμε μεγάλες φάσεις. Μεγαλύτερη αυτή του Γκόραν. Πόσο λίγο ήθελε. Θυμάμαι έκαναν καθυστερήσεις, είχαν τρομοκρατηθεί από την απόδοση που είχαμε. Σας ξαναλέω θέλαμε μόνο ένα γκολ...

Δεν είχαμε καθόλου τυχή σε εκείνο το ματς αλλά νομίζω ο Παναθηναϊκός εκείνη την περίοδο διέθετε μια πολύ σπουδαία ομάδα. Ακόμη καλύτερη, για εμένα, και από εκείνη την σεζόν 2003-2004 όπου κατακτήσαμε το νταμπλ. Το 2001-2002 θεωρώ πως ήταν και η καλύτερη χρονιά στην καριέρα μου στην Ελλάδα. Έπαιζα δεξιά και όχι στον άξονα, κάτι που με βοήθησε να προσφέρω περισσότερα. Ωραίες στιγμές»...