Σχέδιο με τους αριθμούς των... άλλων

Έχουν περάσει κοντά 16 μήνες από την τελευταία φορά που ο Ολυμπιακός επιστρέφοντας στην Ελλάδα, από κάποια «αποστολή» εκτός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ, έφερε στις αποσκευές του κάτι περισσότερο από τις... εντυπώσεις.

Ήταν 23 Οκτώβρη του 2013. Είχαν «ανοίξει» οι ουρανοί στην Λισαβόνα, είχε βαλθεί όμως και ο Τσόρι στο πρώτο πραγματικά μεγάλο του ματς με την Ερυθρόλευκη, να αποδείξει ότι μπορεί και στη... βροχή.

Στο τέλος ισοφάρισε η Μπενφίκα (1-1) το γκολ του Αργεντινού. Τη δουλειά της όμως εκείνη η ισοπαλία την είχε κάνει μια χαρά για τους Πειραιώτες που έπειτα από εκείνο το 90άλεπτο και έπειτα μπήκαν για τα καλά σε μονοπάτι πρόκρισης για την επόμενη φάση...

Από τότε; Ο Ντομίνγκεζ έχει δημιουργήσει την δική του «μικρή» παράδοση. Όποτε σκοράρει στην Ευρώπη οι Ερυθρόλευκοι παίρνουν αυτό που θέλουν. Εντός έδρας όμως. Με την Άντερλεχτ (3-1), την Γιουνάιτεντ (2-0), τη Μάλμε (4-2). Εκτός; Ο 34άχρονος Αργεντινός δεν ξαναβρήκε δίχτυα. Και ο Ολυμπιακός τρόπο για να πάρει αποτέλεσμα. Πέντε ήττες στη σειρά. Παρί, Γιουνάιτεντ, Μάλμε, Γιουβέντους, Ατλέτικο. Με το αποκαρδιωτικό 3-14 σε ότι αφορά στα γκολ. Παθητικό σχεδόν τρία τέρματα ανά ματς.

Σε αυτό το επίπεδο προφανώς και δεν γίνεται να πάρεις αποτέλεσμα υπό αυτό τον παρανομαστή. Και νομίζουμε ότι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το φετινό με τη Γιουβέντους (3-2).Να σκοράρεις δύο φορές εκτός, να προηγείσαι μάλιστα με 1-2 και τελικά να μην παίρνεις ούτε τον βαθμό της ισοπαλίας (και της... πρόκρισης όπως αποδείχθηκε).

Τι θέλει ο Ολυμπιακός λοιπόν απόψε (20:οο) στο Κίεβο για να κάνει ένα αληθινό βήμα πρόκρισης, σε αυτή την «δεύτερη» ευκαιρία που του δίνουν φέτος τα κύπελλα Ευρώπης, μέσω του Γιουρόπα; Προφανώς να σταματήσει αυτό το «αρνητικό σερί» εκτός έδρας.

Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για όλους εκείνους τους λόγους που πλέον όλοι ξέρουν απ΄ έξω και ανακατωτά (δίμηνη αγωνιστική απραξία της Ντνίπρο, ματς ουσιαστικά σε ουδέτερο έδαφος κλπ). Αλλά και για τους άλλους που προσφέρει μια απλή «ανάγνωση» των εντός έδρας φετινών αποτελεσμάτων των Ουκρανών στο Γιουρόπα.

Έχουν 2 νίκες (στα προκριματικά με τη Χάιντουκ και στους ομίλους με την Σεντ Ετιέν) και 2 ήττες. Και όλα αυτά με μόλις 3-3 γκολ. Δύο στις 20 Αυγούστου και άλλο ένα στις 11 Δεκέμβριου! Με το... σταγονόμετρο σκοράρει η ομάδα του Μίρον Μάρκεβιτς. Μέσος όρος μόλις 0,75 ανά ματς.

Από αυτούς τους αριθμούς λοιπόν είναι που πρέπει να περάσει το παιχνίδι για τους Ερυθρόλευκους. Όχι από τους δικούς τους. Από τις χαμηλές πτήσεις των Ουκρανών, εντός έδρας. Αυτός είναι ο ασφαλέστερος δρόμος. Και η πιο ρεαλιστική προσέγγιση.

Είναι σίγουρο ότι το «ελληνικό» δείγμα στις ημέρες Περέιρα δείχνει μεγάλη βελτίωση ανασταλτικά (27-3 γκολ σε 10 ματς έχει ο Ολυμπιακός με τον Πορτογάλο στον πάγκο του, σε πρωτάθλημα και κύπελλο). Έχει βοηθήσει πολύ η παρουσία του Ντοσεβί αλλά και η διαφορετική «προσέγγιση» του Ομάρ στο δεξί άκρο. Και η συνολική φιλοσοφία του νέου κόουτς που στέλνει μια 11άδα πίσω από την μπάλα, όταν χρειάζεται. Ακόμη και στο μισό γήπεδο. Εικόνες που ειδικά στην Ελλάδα με τον Μίτσελ απλά δεν... υπήρχαν.

Δεν έχουν ρυθμό οι Ουκρανοί, δεδομένα. Δεν πρέπει λοιπόν να βρουν και χώρους. Γιατί αν συμβεί αυτό, αν προκύψουν χώροι, τότε μέσα από το «τρανζίσιον» που ούτως ή άλλως είναι και το δυνατό της χαρτί, η Ντνίπρο μπορεί να αποτελέσει... δυσάρεστη έκπληξη. Δεν είναι βραδιά για «ρίσκα». Μόνο αν το ελέγξει έχει πιθανότητες και να το κερδίσει ο Ολυμπιακός αυτό το 90άλεπτο.

Γράψαμε χθες ότι ο Περέιρα ετοιμάζει μια 11άδα Τούμπας για αυτό παιχνίδι. Νομίζουμε όμως ότι και η ιδέα του για το ματς που έρχεται ένα «καρμπόν» εκείνης της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ θα είναι. Για να σπάσει το «αρνητικό σερί» εκτός έδρας. Για να βάλει τις βάσεις για την πρόκριση. Και να ανοίξει για τα καλά και την «τρίτη» διοργάνωση που ο Ολυμπιακός έχει την ευκαιρία να «διαπραγματευθεί» στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν.