Οι... 13 αλλαγές του «άλλου» Περέιρα

Είχε κερδίσει τους πάντες από την πρώτη μέρα. Με το χαμηλό προφίλ του, την σοβαρότητα του, τις ατελείωτες ώρες δουλειάς σε καθημερινή βάση στον Ρέντη. Και σε τελική ανάλυση με την ίδια την εικόνα της ομάδας να αποτελεί το καλύτερο «επιχείρημα». Έκανε πολύ καλή αφετηρία ο Βίτορ Περέιρα στον Ολυμπιακό. Και μόνο το γεγονός ότι μέσα σε χρόνο ρεκόρ η ομάδα που ανέλαβε στο -1 της Σούπερ Λιγκ, βρέθηκε στο +8 είχε ανεβάσει την μετοχή του κατακόρυφα. Διαδοχικές νίκες, μια πολύ καλή παρουσία μέσα στην Τούμπα και επαναλαμβάνουμε μια σαφώς βελτιωμένη εικόνα, σε σχέση με την ομάδα που άφησε ο Μίτσελ στις αρχές του έτους.

Ένας Ολυμπιακός καλά τακτοποιημένος στον αγωνιστικό χώρο. Χωρίς ανασταλτικά προβλήματα. Χωρίς αγωνιστικές αρρυθμίες. Όσα δηλαδή ξαφνικά χθες το βράδυ στο Φάληρο, όχι μόνο επανεμφανίστηκαν αλλά και αποτέλεσαν το σήμα κατατεθέν για τους Πειραιώτες στον πρώτο προημιτελικό του κυπέλλου κόντρα στην ΑΕΚ. Μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος που πρέπει να νοιώθει τυχερή για δύο λόγους. Πρώτον γιατί δεν έχασε. Και δεύτερον γιατί υπάρχει το δικαίωμα της ρεβάνς. Η... επανόρθωση με θέα στην πρόκριση.

Δεν είναι ο... Τύρναβος η ΑΕΚ επειδή έτυχε σε αυτή τη συγκυρία να βρίσκεται στη football league. Και δεν μαζεύτηκαν 30.000 άνθρωποι στο Καραϊσκάκη για να δουν μια αναμέτρηση απέναντι σε μια ομάδα που αυτή τη στιγμή είναι μια κατηγορία κάτω. Κλασική μονομαχία σε όλα ταεπίπεδα, αυτό το ζευγάρι. Ο Περέιρα λοιπόν αυτό όφειλε να το γνωρίζει. Και όσοι είναι γύρω του να τον ενημερώσουν. Αν το ήξερε και επέλεξε αυτό που είδαμε; Τότε η ευθύνη του είναι ακόμη μεγαλύτερη. Οκτώ αλλαγές βασικών δεν λέγεται rotation. Λέγεται... football manager και μάλιστα από κάποιον που δεν παίρνει πολύ σοβαρά το παιχνίδι ούτε στη video game εκδοχή του. Ένα τέτοιο ματς δεν το υποτιμάς σε αυτόν τον βαθμό. Διότι θα το πληρώσεις και μάλιστα τοις μετρητοίς. Όπως και έγινε...

Και να έχεις καταφέρει να δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις για μια τέτοια μετάβαση, ή να σε περιμένει το Σάββατο όχι ο Εργοτέλης αλλά ένα ντέρμπι Σούπερ Λιγκ π.χ με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο, άντε και να το τολμήσεις. Τώρα ποιος ήταν ο λόγος για μια 11άδα που δεν πρέπει να έχει παίξει μαζί ούτε σε οικογενειακό διπλό; Και αυτό το τελευταίο στην κυριολεξία. Στην προπόνηση της Τρίτης η δοκιμή της επίθεσης για παράδειγμα περιελάμβανε κανονικά και τον Μήτρογλου, και τον Αφελάι. Και βέβαια συνολικά το αρχικό σχήμα τον Γιάννη Μανιάτη. Για πέντε αλλαγές ξεκίνησε ο κόουτς (αποκλείοντας από την αποστολή Ρομπέρτο, Ομάρ, Ντοσεβί, Κασάμι) με οκτώ άρχισε το ματς. Και το χειρότερο. Μια 11άδα που δεν «κούμπωνε» ποτέ πάνω στον αντίπαλο. Με μια 11άδα που απλώς συμπλήρωνε ένα αρχικό σχήμα. Που λες και θα έπαιζε μόνο του στο χορτάρι...

Μέτρησε πολύ γρήγορα τα «δεδομένα» ο Τραϊνός Δέλλας που ήταν ο πρωταγωνιστής της βραδιάς. Και έδωσε εντολή να βγει η ομάδα του ψηλά. Για να πιέσει τον Σιόβα. Για να μην πάρει τη μπάλα ο μοναδικός ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού από τις πίσω ζώνες που θα μπορούσε να τη μεταφέρει με ασφάλεια παρακάτω. Από εκεί λοιπόν ξεκίνησε η... κατηφόρα του πρώτου ημιχρόνου. Με τον Σαντάνα να πληρώνει το μάρμαρο, κάνοντας μια σειρά από προσωπικά λάθη που θα δικαιολογούσαν την αλλαγή του ακόμη και πριν την ανάπαυλα. Και δίχως ενοχλήσεις στους προσαγωγούς.

Ο Πορτογάλος επιχείρησε πια να αλλάξει κάποια πράγματα με την έναρξη του δεύτερου μέρους. Και εκεί μαζεμένα. Μιλιβόγιεβιτς στόπερ. Φορτούνης σε ευθεία με τον Ντινγκά. Αφελάι στο αριστερό άκρο. Και Μήτρογλου δίπλα στον Διαμαντάκο. Άρα 4-4-2 με τέσσερις αλλαγές προσώπων. Και αργότερα (65΄) ξανά 4-2-3-1 με τον Τσόρι πίσω από την Μήτρογλου. Ένα διαρκές ανακάτεμα ρόλων, και σχηματισμού. Σε σχέση με την Τούμπα 13 αλλαγές σε ένα 90άλεπτο. Το απόλυτο μπέρδεμα, που εννοείτε ότι δεν μπόρεσε ποτέ να δώσει ρυθμό στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Και που δεν απείλησε ποτέ την ΑΕΚ, που είχε τον πλήρη έλεγχο του ματς ως το τελευταίο δευτερόλεπτο. Την ΑΕΚ που θα μπορούσε να έχει κάνει το 1-2 στη φάση του 76΄. Εκεί όπου λανθασμένα κόπηκε με οφσάιντ ο Αραβίδης που έβγαινε τετ α τετ με τον Μέγιερι.

Όλοι έχουν ένα κακό βράδυ. Και δεν είναι δίκαιο να απομονώνει κανείς ένα και μόνο ματς για να κρίνει έναν προπονητή. Μπορεί να συμβεί στον καθέναν. Ο Περέιρα ήταν άτυχος που του προέκυψε σε μια βραδιά σημαδιακή. Μέσα στο γεμάτο Καραϊσκάκη. Είναι ταυτόχρονα όμως και τυχερός. Διότι πλέον και να μην ήξερε, κατάλαβε. Έχει το δικαίωμα να επανορθώσει στη ρεβάνς σε δύο εβδομάδες. Μόνο που αυτή τη φορά οι συνθήκες θα είναι τελείως διαφορετικές. Ακόμη και με όλους τους βασικούς του, στο χορτάρι...