Φερνάντο Τόρες: Ψάχνοντας τον χαμένο του εαυτό... (pics+vids)

Ο Ισπανός επιθετικός ρίχνει ξανά.. άγκυρα στο «Βιθέντε Καλντερόν», όπου... έφτιαξε το όνομά του καταθέτοντας τα διαπιστευτήριά του και μαγνήτισε το ενδιαφέρον μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων. Από την ημέρα που αποχώρησε από τους «ροχιμπλάνκος», πολλά πράγματα δεν του πήγαν όπως θα τα ήθελε. Σε ορισμένα από αυτά, έχει μεγάλη ευθύνη και ο ίδιος. Υπήρχαν στιγμές που έδειχνε να έχει... ξεχάσει τη μπάλα που ξέρει και ορισμένες εκλάμψεις που έδειχναν ότι η «σπίθα» υπήρχε και έπρεπε να γίνει φλόγα.

Το gazzetta.gr αναλύει πως έφτασε στο σημείο μηδέν και την... τελευταία ευκαιρία που του δίνει η Ατλέτικο.

Αρχή από τα χαμηλά, μέχρι την αρχηγία

Η Ατλέτικο Μαδρίτης αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας όταν ο Φερνάντο Τόρες πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της ανδρικής ομάδας του συλλόγου. Το έκανε στις 27 Μαΐου του 2001 κόντρα στη Λεγανές, ενώ, μια εβδομάδα αργότερα, πέτυχε και το πρώτο του γκολ ήρθε μια εβδομάδα αργότερα σε ματς με την Αλμπαθέτε. Πήρε το περιβραχιόνιο σε πολύ μικρή ηλικία, συνεργάστηκε με τον νυν προπονητή του, Ντιέγκο Σιμεόνε, του οποίου απολάμβανε τη στήριξη και την εμπιστοσύνη και σε 214 συμμετοχές στο «Βιθέντε Καλντερόν» πέτυχε 82 γκολ, για να γίνει το best thing του ισπανικού ποδοσφαίρου μέχρι το 2007. Τότε, που πήρε το δρόμο για το Λίβερπουλ...

Τα άξιζε τα λεφτά του

Τα 23 εκατ.ευρώ που διατέθηκαν από τους «κόκκινους» του Μέρσεϊσαϊντ για την απόκτησή του από την Ατλέτικο Μαδρίτης, απέφεραν καρπούς και ο Φερνάντο Τόρες έκανε την απόσβεσή του. Με 65 γκολ σε 102 εμφανίσεις με τη φανέλα της Λίβερπουλ, με λάμψη στο Τσάμπιονς Λιγκ και αγάπη από τον κόσμο στο «Άνφιλντ», ο Ισπανός επιθετικός απέδειξε πως μπορούσε να σταθεί στο επίπεδο της Πρέμιερ Λιγκ και αποτελούσε ένα από τα μεγάλα «κανόνια» του κορυφαίου πρωταθλήματος. Μπορεί βέβαια να τον βοήθησε και η αγάπη του για την ομάδα, όπως φανερωνόταν στο περιβραχιόνιό του, το οποίο έγραφε «You'll never walk alone...». Μέχρι από τα κόκκινα, να πάει στα μπλε.

58 εκατ.ευρώ πεταμένα στα σκουπίδια...

Δεν το λέμε εμείς, αλλά στην πράξη και εκ του αποτελέσματος, τα χρήματα που διέθεσε ο Ρομάν Αμπράμοβιτς το 2011 ώστε να τον πάρει στην Τσέλσι, ήταν επένδυση που δεν του βγήκε ποτέ. Ο Φερνάντο Τόρες μακριά από τον καλό του εαυτό, χάνοντας ευκαιρίες που ένας παίκτης των εμπειριών και της ποιότητάς του (γιατί δεδομένα έχει) δεν θα επέτρεπε ποτέ στον εαυτό του, έγινε περίγελος στην Πρέμιερ Λιγκ. Οι φίλοι των «μπλε», βέβαια, θα έχουν να θυμούνται την κούρσα και το γκολ απέναντι στη Μπαρτσελόνα στον δεύτερο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2012 που ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του τροπαίου από τον λονδρέζικο σύλλογο, όπως και το γκολ με τη Μπενφίκα στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ, το 2013. Μάλιστα, εκείνες οι στιγμές μετά το παιχνίδι στο Άμστερνταμ θα του μείνουν χαραγμένες, αφού, μαζί με τον Χουάν Μάτα, ήταν οι ποδοσφαιριστές που έχουν στην προσωπική τους τροπαιοθήκη μετάλλια νικητή από το Τσάμπιονς Λιγκ, το Γιουρόπα Λιγκ, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Euro) και το Παγκόσμιο Κύπελλο (Μουντιάλ). Στα αγγλικά ύδατα, ωστόσο, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί...

Ούτε να θυμάται το Μιλάνο

Η αποχώρησή του από την Πρέμιερ Λιγκ και την Τσέλσι φάνηκε σαν ευκαιρία για «αναγέννηση». Έδειχνε και ο ίδιος ο Τόρες πως έβρισκε και πάλι το χαμόγελό του. Ήταν αισιόδοξος για το νέο βήμα που μάλιστα θα είχε διάρκεια δύο ετών, από τη στιγμή που τόσο θα διαρκούσε ο δανεισμός του από τους «μπλε» που ήθελαν να τον ξεφορτωθούν. Το κλίμα δεν τον σήκωσε. Σε 10 συμμετοχές, σκόραρε μόλις μια φορά, ενώ, αν και υπήρξαν στιγμές που οι αντίπαλοι αμυντικοί έβλεπαν έναν άλλο, πιο επικίνδυνο και σοβαρό Τόρες, οι αντίπαλοι τερματοφύλακες παρέμεναν ήσυχοι όταν η τελική πάσα είχε αποδέκτη τον Ισπανό.

​

The last chance...

Σαν την τελευταία ευκαιρία για την καριέρα του μοιάζει η επιστροφή στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Η φανέλα με τα χρώματα της οποίας ανδρώθηκε και συστήθηκε στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Μπροστά στο κοινό που τον αγάπησε κι εκείνος ανταπέδωσε με γκολ και στιγμές χαράς. Με τον Ντιέγκο Σιμεόνε που κάποτε συνεργάζονταν μέσα στο γήπεδο και τώρα θα τον έχει προπονητή, γνωρίζοντας ότι θα υπάρχει άνθρωπος που θα τον ξέρει καλά και θα αναζητήσει τρόπο να του βγάλει ξανά τον στράικερ που κρύβεται μέσα του. Στο χέρι του είναι, σε γνώριμα λημέρια, σε ανθρώπους που τον εμπιστεύονται. Βέβαια, θα έχει ανταγωνισμό από τους Γκριεζμάν και Μάντζουκιτς, με την Ατλέτικο να έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να ξεπεράσει τον Ντιέγκο Κόστα. Αν ο Τόρες δεν τα καταφέρει και τώρα, θα έχουμε να μιλάμε στο μέλλον για έναν παίκτη που «πυροτέχνημα».