Η... επιστροφή του Ντοσεβί

Έφτιαξε το κέφι του ο Ολυμπιακός αυτή την Κυριακή. Πρωτίστως με την καλύτερη φετινή του εμφάνιση στη Σούπερ Λιγκ. Και κατ επέκταση με την «μείωση» της διαφοράς στον βαθμολογικό πίνακα. Ποιο ήταν το καλύτερο νέο για τον Μίτσελ; Μα φυσικά η απόδοση της ομάδας του. Το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο μπροστά. Και οι Ερυθρόλευκοι όσο και αν δεν αποτυπώνεται αυτό με ακρίβεια στο... χαρτί, έχουν τρεις βαθμούς περισσότερους σε σχέση με πέρσι. Τρεις βαθμούς στα ματς με τους ίδιους αντιπάλους.

Άρα λοιπόν, το ζητούμενο αυτόν τον καιρό δεν είναι τόσο η «επανόρθωση» στον βαθμολογικό πίνακα, όσο η παρουσία του Ολυμπιακού στο χορτάρι. Φυσικά και άπαντες στο λιμάνι έχουν πολύ καλύτερη διάθεση βλέποντας το -5 να γίνεται -2. Βλέποντας μια Κυριακή να τους... κάνει το χατίρι έπειτα απο καιρό. Η Σούπερ Λιγκ όμως έχει ακόμη 25 αγωνιστικές. Και όπως φαίνεται έχει και καλύτερο ανταγωνισμό στην κορυφή έπειτα από αρκετά χρόνια. Δεν υπάρχει ομάδα που να μην έχει χάσει έπειτα από τις πρώτες εννέα αγωνιστικές. Δεν υπάρχει ομάδα που να μην μετρά ένα... δύο στραβοπατήματα. Άρα λοιπόν σε ένα πρωτάθλημα με μεγαλύτερο ανταγωνισμό, το σημαντικότερο είναι η δική σου απόδοση όταν κάνεις πρωταθλητισμό. Και όχι των άλλων...

Σαφώς και ο Πανθρακικός δεν είναι μια από τις καλύτερες ομάδες της Λίγκα. Ο Ολυμπιακός όμως και στα οκτώ προηγούμενα ματς τέτοια εμφάνιση δεν είχε καταφέρει να κάνει. Άρα δεν ήταν θέμα αποκλειστικά ο αντίπαλος. Ήταν κυρίως το δικό του παιχνίδι. Η χαμηλή ποιότητα στη δημιουργία, η κακή εφαρμογή στο αμυντικό τρανζίσιον, η μικρότερη συμμετοχή "ρόλων" στο επιθετικό κομμάτι. Τι έγινε λοιπόν κόντρα στον Πανθρακικό: Είχε έξι ασίστ σε οκτώ ματς ο πρωταθλητής, και το μεσημέρι της Κυριακής έβαλε «τρεις» μαζεμένες στη στατιστική του. Είχε μέσο όρο 1,75 γκολ ανά παιχνίδι και έβαλε πέντε μαζεμένα, σε ένα ματς που άγγιξε τις τριάντα τελικές προσπάθειες. Δεν είναι το σκορ λοιπόν. Είναι η εμφάνιση...

Το πρόσωπο της αναμέτρησης ήταν για τους περισσότερους ο Ανδρέας Μπουχαλάκης. Καλό ματς, από τον έλληνα μέσο που για πρώτη φορά έπειτα από αρκετό καιρό θύμισε πως είχε καταφέρει το καλοκαίρι στα φιλικά παιχνίδια να γίνει θέμα συζήτησης. Ένας box to box κεντρικός χαφ, που ξέρει μπάλα και μπορεί να οργανώσει από την πίσω ζώνη. Που μπορεί να δώσει λύσεις και να «χωρέσει» στο ροτέισον, ειδικά ως τα μέσα Δεκέμβρη όταν οι αναμετρήσεις είναι διαδοχικές για τον Ολυμπιακό σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όπως λύσεις στον ίδιο χώρο και λίγο πιο μπροστά μπορεί να δώσει και ο Κώστας Φορτούνης που ήταν άτυχος τις τελευταίες ημέρες με αυτόν τον μικρο-τραυματισμό που του στοίχισε την παρουσία του και με τους Ερυθρόλευκους και με την εθνική ομάδα.

Μιλώντας όμως πάντα για την αναμέτρηση με τον Πανθρακικό, τη διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα έχουμε την εντύπωση πως πρέπει να την εστιάσουμε αλλού. Στη «συμμετοχή» των εξτρέμ. Στον τρόπο με τον οποίο συνέβαλλαν για να γίνει πιο... ποδοσφαιρική η δημιουργία. Και αν για τον Αφελάι δεν τίθεται θέμα ποιότητας αλλά διαχείρισης (μιας και ο Ολλανδός πάει φέτος για την πρώτη «γεμάτη» σεζόν του έπειτα από μια 4ετία), η παρουσία του Ντοσεβί είναι εξαιρετικό νέο για τον ίδιο αλλά και τον προπονητή του. Δεν έκανε κάτι εκπληκτικό. Έκανε όμως αυτά που περιμένει ο Μίτσελ από τους "ακραίους" του. Δεν έχει καταφέρει σχεδόν τίποτε ως τώρα ο Τζίμι Ντουρμάζ. Δεν δείχνει να βρίσκει χώρο ο Γκαζαριάν. Δεν έχει βγάλει και ο Φουστέρ το γνωστό καλό του παιχνίδι, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι έχει περάσει ήδη δύο μυϊκούς τραυματισμούς. Και κάπως έτσι συνηθίσαμε να βλέπουμε σε έναν ρόλο ακραίου που δεν του ταιριάζει, τον Κασάμι. Μια δεξιά, μια αριστερά για έναν ποδοσφαιριστή που αλλού είναι το... τετράγωνο στο χορτάρι όπου μπορεί να κάνει τη διαφορά. Σαν 8άρι ήρθε.

Από τους εξτρέμ λοιπόν ο Ολυμπιακός δεν είχε πάρει σχεδόν τίποτε στο πρωτάθλημα. Και χωρίς εξτρέμ δεν είναι εύκολο να ανοίξεις κλειστές άμυνες. Δεν είναι τυχαίο που ακούγεται το όνομα του Κάμπελ ήδη στο πρώτο μεταγραφικό σενάριο εν όψει Ιανουαρίου. Δεν εστιάζουν τυχαία οι Πειραιώτες στα άκρα τους, κάνοντας τις πρώτες σκέψεις ενίσχυσης. Ο Γενάρης όμως είναι πολύ μακριά. Και μέχρι τότε σημασία έχουν οι παρόντες, όχι οι... υποψήφιοι. Αν λοιπόν ο Ντοσεβί μπορέσει να γίνει ο... απέναντι του Αφελάι, αν προκύψει από αυτό το δίδυμο μια καλή συνεργασία θα είναι πολύ μεγάλο κέρδος για τους Ερυθρόλευκους στην «ελληνική» εκδοχή τους. Ο Ντοσεβί έκανε όλη την προετοιμασία με τον Ολυμπιακό, έπαιξε σε πολλά φιλικά και έχει δείξει από το καλοκαίρι πως είναι μια περίπτωση που εάν και εφόσον θα δώσει λύσεις. Τον πήγε πίσω ο αποκλεισμός του, από τη λίστα του Τσάμπιονς Λιγκ, και ο τραυματισμός του. Τώρα όμως ο Μίτσελ του δίνει την ευκαιρία (τον ξεκίνησε και στο ματς με τον Αστέρα στην Τρίπολη). Στο χέρι του είναι να την αρπάξει...