To δύσκολο είναι για τον Μίτσελ

Το φινάλε του Αυγούστου βρίσκει για μια ακόμη χρονιά τον Ολυμπιακό στην ίδια κατάσταση. Στην... ευθεία για τις τελικές μεταγραφικές επιλογές. Μια διαδικασία που ξεκίνησε Μάη καταλήγει ακριβώς την ώρα που κλείνει το παράθυρο της ενίσχυσης. Και οι Ερυθρόλευκοι μέχρι αύριο δεν αποκλείεται να εκπλήξουν και πάλι. Είτε ανακοινώνοντας μονάχα την απόκτηση του Κώστα Μήτρογλου, είτε φτάνοντας ακόμη και σε ένα πακέτο τριών διαφορετικών κινήσεων (αν ο Μίτσελ το θελήσει). Έχει μεγάλο ενδιαφέρον αυτή η ιστορία. Και ακόμη μεγαλύτερο ότι επιτέλους ολοκληρώνεται. Διότι κάποια στιγμή η κουβέντα πρέπει να πάει και παρακάτω.

Στην δημιουργία μιας νέας ομάδας. Αυτό επέλεξε ο Ολυμπιακός φτάνοντας (και φέτος) τις μεταγραφές του σε απίστευτο αριθμό. Αυτό καλείται να κάνει και ο προπονητής του. Να βρει τον τρόπο όσο το δυνατόν συντομότερα να παρουσιάσει ένα σύνολο που θα ξεκινήσει τη δική του διαδρομή. Το κακό είναι ότι ο χρόνος πιέζει με θέα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αν οι Ερυθρόλευκοι έπαιζαν την πρεμιέρα τους στην διοργάνωση στο Τορίνο ή τη Μαδρίτη θα ήταν διαφορετικά. Τώρα πρέπει σε δύο εβδομάδες (16.9) να είναι σε θέση να σταματήσουν την Ατλέτικο στο Φάληρο. Να μην χάσουν πρωτίστως. Και αυτό για να συμβεί χρειάζεται πρόοδος σε χρόνο ρεκόρ.

Το χθεσινό γκολ που δέχτηκε ο Ολυμπιακός στο Αγρίνιο, δεν στέρησε μονάχα μια νίκη. Ανέδειξε τον βαθμό ετοιμότητας στα αυτονόητα. Από μια... κατάσταση θα μπορούσε να ανατρέψει την κατάσταση χθες ο Παναιτωλικός. Από τις στημένες μπάλες. Όταν λοιπόν, ο αντίπαλος στόπερ -σε κόρνερ- βρίσκεται σε μοναχική πτήση στο πρώτο δοκάρι, τότε αναδεικνύονται μια σειρά από λάθη σε λίγα δευτερόλεπτα. Τακτικά, προσωπικά, ομαδικά. Λάθη όμως που είναι πολύ λογικό να συμβαίνουν σε μια τόσο νέα ομάδα, που λίγο νωρίτερα είχε αναγκαστεί να αποχωριστεί από την 11άδα της δύο παίκτες του περσινού κορμού (Ντινγκά, Μανιάτης).

Θα είναι πολύ διαφορετικός ο φετινός Ολυμπιακός. Με εντελώς νέα γραμμή άμυνας (Ελαμπντελαουί, Μποτία, Αμπιντάλ, Μαζουακού). Με «ανακάτεμα» στις θέσεις των κεντρικών (εκεί όπου μόνο ο Τσόρι είναι σίγουρος από τους... περσινούς). Με νέα... φτερά (Ντοσεβί, Ντουρμάζ, Αφελάι). Με μοναδικό... παλιό στην επίθεση τον νεοφερμένο Μήτρογλου. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι υπάρχει και πάλι η ποιότητα. Επιβάλλεται όμως να σκεφτεί ότι όλα θέλουν τον χρόνο τους.

Αρχές Αυγούστου μετά το ICC ο Ολυμπιακός απέκτησε Μποτία, Ντουρμάζ, Αφελάι, Μπενίτεζ και σήμερα αύριο Μήτρογλου και ίσως έναν χαφ. Μιλάμε για μισή 11άδα που δεν ήταν καν εκεί στην προετοιμασία. Αν συνυπολογίσει ότι «έχασε» παίκτες του περσινού κορμού (Σάμαρης, Μανωλάς, Χολέμπας) αλλά και στερείται επίσης με τραυματισμό κάποιους εξίσου σημαντικούς (Φουστέρ, Σιόβας και από χθες Μανιάτης, Ντινγκά) που θα βοηθούσαν αρκετά στην μετάβαση από τη μια ομάδα στην άλλη, τότε η αποστολή του Μίτσελ γίνεται ακόμη πιο δύσκολη.

Και έρχονται και οι εθνικές κλήσεις που θα τον αδειάσουν τον Ρέντη. Που θα «στοιχίσουν» έναν σοβαρό αριθμό προπονήσεων. Το ματς με την Ατλέτικο είναι το ζητούμενο. Ο Μίτσελ λοιπόν πρέπει να βρει έναν τρόπο να παρουσιάσει την ομάδα του εκεί, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συνοχή. O Μίτσελ που έδειξε και αυτός μπερδεμένος στο Αγρίνιο (με αποκορύφωμα το γεγονός ότι δεν είχε στην 11άδα του τον Κασάμι).

Και μιας και το θεωρητικά πρώτο βήμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να αμύνεσαι, ο Ισπανός λογικά από εκεί θα ξεκινήσει. Αν αυτό το τεστ περάσει δίχως ήττα, τότε όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Αν όχι; Ο Ολυμπιακός θα βρεθεί όπως πέρσι από την 2η αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ να παίζει μακριά από την έδρα του (τότε στο Βέλγιο με την Άντερλεχτ, τώρα στη Σουηδία με τη Μάλμε) την... μισή απόπειρα του στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Και αυτό δεν είναι το καλύτερο δυνατό σενάριο. Ειδικά όταν έχεις στα χέρια σου ένα τόσο διαφοροποιημένο ρόστερ.

Υ.Γ.: Μεγάλες εκπλήξεις αναμένονται στην λίστα του Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν... βγαίνουν τα «κουκιά». Άρα δεν αποκλείεται να ανοίξει σοβαρή συζήτηση για εκείνους που δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη διοργάνωση.