Mundial 2014: Οδοιπορικό στο Νατάλ (vid+pics)

Είναι προφανώς διαφορετικό να το βλέπεις στην τηλεόραση και διαφορετικό να είσαι παρών στον τόπο της καταστροφής. Το Νατάλ είναι μια από τις πόλεις της βορειοανατολικής Βραζιλίας που επλήγη περισσότερο από τις καταστροφικές νεροποντές της τελευταίας εβδομάδας. Επισκεφθήκαμε την συνοικία Μάι Λουίζα (μητέρα Λουίζα), που βρίσκεται πίσω ακριβώς από τους εντυπωσιακούς ουρανοξύστες που φιλοξενούν υπερπολυτελείς κατοικίες, στην άκρη της παραλίας της πόλης.

Είναι μια γειτονιά από τις πολλές στο Νατάλ, που γνώρισαν τη δύναμη της φύσης. Πρόκειται ουσιαστικά για μια φαβέλα, χτισμένη πάνω στην άμμο, όπως και όλο το Νατάλ, σε σαθρό έδαφος, με αποτέλεσμα μια δυνατή καταιγίδα, να παρασύρει στο πέρασμά της τα σπίτια φτωχών ανθρώπων.

Όπως μας έλεγε μάλιστα ένας ηλικιωμένος κύριος που μας πλησίασε όταν έμαθε ότι είμαστε Έλληνες, όλη η περιοχή πριν από πολλά χρόνια, ήταν ένα μεγάλο δάσος που έφθανε ως τις όχθες του Ατλαντικού, που όμως σιγά σιγά απαλλοτριώθηκε. Εξαιτίας της πρωτοφανούς καταιγίδας, ένα μεγάλο κομμάτι του δρόμου υπέστη καθίζηση και ουσιαστικά εξαφανίστηκε, καθώς παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά ως τη θάλασσα.

Στην ακτή, τα συνεργεία προσπαθούν να βρουν αυτοκίνητα που έχουν θαφτεί κάτω από τόνους λάσπης.

Εκτός όμως από τα σπίτια που ήδη καταστράφηκαν υπάρχουν και πάρα πολλά άλλα, που κηρύχτηκαν ακατάλληλα. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να τα εγκαταλείψουν και να βρουν καταφύγιο σε ένα γειτονικό κτήριο του δήμου, αλλά και σε ένα κλειστό γυμναστήριο.

Ο Πέδρο Ζούνιορ Ντάντας, υπεύθυνος της Πολιτικής Προστασίας για τη συγκεκριμένη περιοχή μας είπε ότι γίνονται προσπάθειες αφενός να αποκατασταθούν οι ζημίες και να ανακουφιστούν οι κάτοικοι, αλλά και να βρεθούν τρόποι ώστε σε περίπτωση νέας έντονης βροχόπτωσης τα νερά να φεύγουν από αλλού, ώστε να μην παρασύρουν και τα σπίτια που είναι ήδη ετοιμόρροπα.

Η τραγική ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι σε μια από τις δύο πολυκατοικίες που «κρύβουν» τη φαβέλα από της παραλία (άμμος, ήλιος, θάλασσα άλλωστε είναι οι τουριστικές ατραξιόν της πόλης) έμενε και ο δήμαρχος του Νατάλ, ο Κάρλος Εντουάρντο Άλβες. Και αυτός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το διαμέρισμα του, καθώς οι δύο πύργοι εκκενώθηκαν για λόγους ασφαλείας. Η διαφορά με τους φτωχούς κατοίκους της Μάι Λουίζα, είναι ότι αυτός έχει που να μείνει.