Σε είδα και λαχτάρισα...

Χωρίς σε καμία περίπτωση να υπάρχει πρόθεση υποβάθμισης του Κυπέλλου Γ' Εθνικής, ενός τροπαίου που θεσπίστηκε φέτος για πρώτη φορά από την ΕΠΟ, η αλήθεια είναι πως πηγαίνοντας στην Λιβαδειά για την μετάδοση από το gazzetta.gr, δεν περίμενα πως θα έβλεπα τέτοια δίψα από τον κόσμο της Λάρισας.

Για εμάς τους μεγαλύτερους, όποια ομάδα και αν υποστηρίζαμε η ΑΕΛ ήταν πάντα μέσα στις ελάχιστες άλλες συμπάθειες. Ο καθένας στήριζε τους «βυσσινί» για τον δικό του λόγο. Άλλος για την μπάλα που έπαιζε, άλλος για τους μεγάλους παίκτες που έχουν βγει από τα σπλάχνα της, άλλος για τους τίτλους που έχει κατακτήσει και άλλος για τον κόσμο που έχει και την ακολουθεί.

Σε μια χώρα που οι περισσότεροι, σε όποιο μέρος και αν βρισκόμαστε, είμαστε Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ με Άρη, κυρίως σε βόρεια Ελλάδα, η ΑΕΛ είναι η μοναδική επαρχιακή ομάδα που έχει δικούς της όχι απλά φιλάθλους αλλά οπαδούς. Η μοναδική πόλη στην περιφέρεια που όταν ρωτήσεις στον δρόμο κάποιον τι ομάδα είναι, δεν θα σου πει τις λεγόμενες μεγάλες, αλλά πρώτα από όλα και κυρίως μόνο Λάρισα.

Δεν λέω και σε Γιάννενα και σε Αγρίνιο και σε Ηράκλειο, υπάρχουν πολλοί φίλαθλοι που υποστηρίζουν τον ΠΑΣ, τον Παναιτωλικό και τον ΟΦΗ, αλλά αυτό που γίνεται στην Θεσσαλία δεν το συναντάς πουθενά. Αυτή η αγάπη των φίλων της Λάρισας για την ομάδα τους, φάνηκε και το Σάββατο το απόγευμα στην Λιβαδειά, εκεί όπου κοντά στις 2.000 κόσμος, ταξίδεψε για να βρεθεί δίπλα στον Παναγιώτη Τζαναβάρα και τους παίκτες του.

Για την ακρίβεια να βρεθεί δίπλα στο αγαπημένο του αλογάκι. Άνθρωποι που οι περισσότεροι ήταν σίγουρα στον τελικό του Πανθεσσαλικού το 2007, εκεί που η ΑΕΛ νίκησε τον Παναθηναϊκό και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος, δεν σκέφτηκαν καν πως μιλάμε για μία σαφώς κατώτερη διοργάνωση, αλλά με την ίδια δίψα πήγαν στην Βοιωτία και στο τέλος πανηγύρισαν με την ψυχή τους το τρόπαιο. Το πανηγύρισαν και στα μάτια τους φαινόταν ξεκάθαρα η δίψα και η προσμονή της επιστροφής της Λάρισας στα μεγάλα σαλόνια.

Λείπει η ΑΕΛ από την Σούπερ Λίγκα και παιχνίδια σαν το χθεσινό το αποδεικνύουν περίτρανα. Δεν το αποδεικνύουν βέβαια με την εμφάνιση της ομάδας του Παναγιώτη Τζαναβάρα που ήταν ειδικά στο δεύτερο μέρος κακή, αλλά με την δυναμική που έχει. Αυτή η δυναμική μένει σε όσους βρεθήκαμε στην Λιβαδειά, αυτός ο κόσμος που δεν σταμάτησε να τραγουδά και που απέδειξε και πάλι πως στην πρωτεύουσα της Θεσσαλίας το “Μια πόλη μια ομάδα”, ισχύει 100%. Μακάρι να πάνε όλα καλά και να επιστρέψουν οι «βυσσινί» στην Σούπερ Λίγκα, αρκεί να το κάνουν με σωστά βήματα για να μην υπάρξουν και πάλι τα προβλήματα του παρελθόντος. Το αξίζει η ομάδα, το αξίζει η ιστορία της, το αξίζει ο κόσμος και φυσικά το έχει ανάγκη και το ποδόσφαιρό μας.

ΥΓ: Επειδή γράψαμε για τον κόσμο τόσα καλά, πραγματικά όσα μπράβο αξίζουν στους 1900, τόσα ανάθεμα πρέπει να ειπωθούν στους 100 (και λιγότερους) βλάκες που πήγαν να τινάξουν τον τελικό στον αέρα. Το λιγότερο είναι πως με την διακοπή, ήταν σαν να βοήθησαν τον Πανελευσινιακό να κάνει το 1-1, το χειρότερο είναι πως έδειξαν πως παντού υπάρχουν ανόητοι που δεν τους ενδιαφέρει καμία ομάδα, αλλά μόνο τα μπάχαλα...

ΥΓ1: Πολλά μπράβο στον Πανελευσινιακό. Οι «σταχυοφόροι» πήγαν στον Λιβαδειά να παίξουν στα ίσια, έναν σαφώς πιο δυνατό και με πιο έμπειρους παίκτες, αντίπαλό τους. Τα κατάφεραν και με το παραπάνω και στις λεπτομέρειες έχασαν την ευκαιρία να πάνε το τελικό έστω και στην παράταση. Το σίγουρο είναι πως αυτή η εμφάνιση μπορεί να τους βοηθήσει στο πρωτάθλημα και στην δύσκολη συνέχεια του.