Το πιο στημένο προϊόν

Κοίτα που εμείς οι γραφικοί βρήκαμε και συμπαραστάτες σε αυτό το έκτρωμα που ονομάζεται Σούπερ Λίγκα. Ξεκίνησε ο μεγαλομέτοχος του Απόλλωνα κ. Σταμάτης Βελλής χθες, ενώ σήμερα καρφώθηκαν όλες οι συνεργασίες σχεδόν. Λίγο Δελφάκης, λίγο Μάνταλος, πάρε και λίγο Αμπάρκιολη από εχθές και το γλυκό δένει.

Ο Βελλής την αλήθεια είπε βέβαια, με τρόπο ρεαλιστικό και δεν μάσησε τα λόγια του. Είναι ο πρώτος παράγοντας που πληρώνει και αναφέρεται χωρίς φόβο στο πιο στημένο προϊόν της ιστορίας του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου όπως η Σούπερ Λίγκα. Τον Άρη τον καθάρισαν σήμερα στα Χανιά. Μία φάση, μία κατηγορία. Εγώ λέω πως δεν πέρασε τη γραμμή, για την ακρίβεια λέω πως δεν μπορεί να πέρασε όλη τη γραμμή. Όμως δεν θα σταθώ εκεί, αλλά στα σφυρίγματα του Μάνταλου με το που ισοφάρισε ο Μανιάς.

Ο Λάμπρος δήλωσε πως δεν ξέρει ποιοι έβαλαν το ανθρωπάκι – τον Μάνταλο – αλλά μια χαρά γνωρίζει αφού από αυτούς ζήτησε φέτος και πέρυσι βοήθεια. Όταν όμως Λάμπρο μου τους βγάζεις κάρτα στο πόρισμα, τι περιμένεις. Λεφτά πήρε η ομάδα σου και σώθηκε ως διά μαγείας πέρυσι. Απλά φέτος δεν ήσουν καλό γιουσουφάκι, υπήρχαν καλύτερα. Και μιλάς πολύ, είσαι επικίνδυνος.
Ο Άρης, ο Πανιώνιος, ο ΟΦΗ, ομάδες με ιστορία αλλά οικονομική αδυναμία, ο Εργοτέλης, ομάδα χωρίς την ιστορία των προηγούμενων αλλά με τη μεγάλη απώλεια Παπουτσάκη, ομάδες αδύναμες πλέον, έρμαια στις διαθέσεις του Ολυμπιακού που θέλει αδύναμους για να ελέγχει το προϊόν.
Ο ΠΑΣ, η Βέροια, δύσκολα και αυτοί, ο Πλατανιάς που έχουμε και συγγένειες. Δεν είναι πρωτάθλημα αυτό, το λέμε καιρό και μας εμφανίζουν γραφικούς. Έτσι βολεύει.

Το έργο είναι ξεκάθαρο και δεν το βλέπουν μόνο αυτοί που έχουν μικρό iq ή συμφέροντα. Και νομίζω πως ήρθε η ώρα να τελειώσει αυτό το τερατούργημα που ονομάζεται Σούπερ Λίγκα. Να διακοπεί, να τιμωρηθούμε από την ΟΥΕΦΑ, να κλείσει η πόρτα και να στηθεί από το μηδέν. Και όσο αυτά τα ζώα στη κυβέρνηση σιωπούν και όσο οι παράγοντες που θίγονται από αυτό το χάλι σιωπούν και όσο τα ΜΜΕ σιωπούν, θα θρηνήσουμε νεκρούς. Δεν μπορείς να παίζεις με τον εγωισμό του καθένα, δεν μπορείς να τον βιάζεις και να ζητάς την κατανόησή του, δεν μπορείς να αφήνεις αυτό το νταβατζηλίκι χωρίς να αντιδράς.

Ξέρω τι θα ακολουθήσει στα σχόλια, αλλά ευτυχώς αυτά δεν είναι ενδεικτικά της αναγνωσιμότητας, όπως και τα μηνύματα στα ραδιόφωνα δεν είναι ενδεικτικά της ακρόασης.
Ο κόσμος έχει αδειάσει τα γήπεδα, το προϊόν είναι ξεφτιλισμένο και είναι θέμα χρονικό να λυγίσει
αυτή η χούντα. Και το κακό για αυτή, είναι πως μάλλον θα βιώσει αυτά που κάνει στους άλλους.

Πάμε στα δικά μας, με την υποσημείωση πως επικοινωνιακά ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να αρχίσει να χτυπά αυτά που γίνονται. Αγωνιστικά ήμασταν καλοί αλλά με άδεια την αντίπαλη περιοχή στο πρώτο, κακοί και τυχεροί στο δεύτερο, αφού αν ο Κάτσε δεν έπιανε αυτό το βολέ, μάλλον το παιχνίδι έφευγε από τον έλεγχο του ΠΑΟΚ. Νομίζω πως η ιδέα να παίξουμε με έναν μπροστά ήταν κακή γιατί δεν δέχτηκαν πίεση τα στόπερ του αντιπάλου, ενώ δεν υπήρχε άλλος παίκτης να πατήσει περιοχή σε εκείνο το διάστημα της υπεροχής. Η είσοδος του Βούκιτς ήταν επιβεβλημένη αλλά και αυτός μπήκε σε μία φάση που ο ΠΑΟΚ έχασε την ενέργεια και την ισορροπία του.

Το σουτ του Κάτσε έδωσε στον ΠΑΟΚ ένα τρίποντο, σε συνδυασμό πάντα με τα δύο του Βούκιτς που ήρθαν προς το τέλος. Η ομάδα πάντως συνεχίζει να μη πατάει καλά, κάτι που φάνηκε όταν έδωσε εντολή ο Μάντζιος για πίεση στα δύο τρίτα. Δεν ξέραμε πώς να βγάλουμε τη μπάλα από την περιοχή μας. Ο Πανθρακικός είναι ο περυσινός ΠΑΣ. Ο Μάντζιος έχει ντυθεί σε ρόλο Χριστόπουλου και έχει στήσει μία ομάδα με σωστά χαρακτηριστικά και προσωπικότητα από τη μεσαία γραμμή και μπροστά. Δικαιολογημένα έχει μαζέψει τόσους βαθμούς, δικαιολογημένα μπορεί να κυνηγήσει με ελπίδες την 6η θέση αν και το πρόγραμμά του δεν είναι βατό. Με τόσες αλλαγές πάντως σε σχέση με τη περυσινή σεζόν, είναι ποδοσφαιρικό θαύμα το ότι παρουσιάζει τόσο καλή συνοχή. Ένα απλό μπράβο.