Ο Νάτχο μας θέτει προ των ευθυνών μας!

Ο ΠΑΟΚ θα έχει έστω για έξι μήνες τον πολύ Μπίμπρας Νάτχο με την ελπίδα να μπορέσει να τον κρατήσει παραπάνω. Το λάθος του ΠΑΟΚ στη προκειμένη περίπτωση, ήταν και πάλι επικοινωνιακό, όμως σώζεται. Η αλήθεια είναι απλή και κατανοητή και πρέπει να απευθύνεται μονίμως σε αυτούς που νιώθουν.

Αυτή τη στιγμή, ο Νάτχο ως οντότητα είναι πάνω από τον ΠΑΟΚ. Η ομάδα λοιπόν και ο κόσμος, έχουν έξι μήνες μπροστά τους να πείσουν πως ο ΠΑΟΚ είναι η επιλογή προοπτικής της καριέρας του.

Για να κρατήσουμε τον Νάτχο, θα πρέπει να υπάρξει μία ένωση δυνάμεων απ όλους τους χώρους και είναι σημαντικό να το κάνουμε σωστά γιατί ο Ισραηλινός είναι ο κράχτης και για τους υπόλοιπους.

Μία μέρα πέρασε πχ από την ώρα που πάτησε το πόδι του στη Θεσσαλονίκη ο Νάτχο για να ψηθεί ο Ινσαουράλντε να αφήσει την Σπαρτάκ Μόσχας για να έρθει στη Θεσσαλονίκη. Αν δεν αλλάξει κάτι, ο ΠΑΟΚ θα έχει νέο κεντρικό αμυντικό από αύριο. Δύο συμμετοχές στην εθνική Αργεντινής, παπάδες με Νιούελς και Μπόκα στα 4 χρόνια που έπαιξε σε αυτές της δύο ομάδες και ηλικία για στόπερ εξαιρετική, αφού είναι στα 29 του χρόνια.

Το λάθος της ΠΑΕ στην υπόθεση Νάτχο, ήταν πως από χθες δεν άφησε να εννοηθεί πως υπάρχει το ενδεχόμενο της εξάμηνης συμφωνίας.

Έλεγαν σήμερα οι μεγαλοδημοσιογράφοι της Θεσσαλονίκης «3,5 χρόνια έκλεισε» ο ένας «2,5 ο άλλος» και όταν ήρθε η ανακοίνωση παρουσίασαν τη μεταγραφή ως αποτυχημένη.

Αλήθεια, κατάλαβε κανείς πως πήραμε έναν παίκτη που είναι για τα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης και τον φέραμε στο χειρότερο; Πως θα ψηθεί το παιδί να υπογράψει παραπάνω;

Το γεγονός πως μπήκε στη διαδικασία έστω να υπογράψει για έξι μήνες, σημαίνει πως κάτι του άρεσε στο πρότζεκτ που παρουσιάστηκε, κάτι του άρεσε στον τρόπο που τον πλησίασε ο ΠΑΟΚ, πως κάτι του άρεσε γύρω από την ομάδα.

Ο αγνός παραδοσιακός ΠΑΟΚτσής, το πρώτο πράγμα που έχει να σκεφτεί αυτή την στιγμή, είναι τρόπος για να κάνει τον αθλητή να γουστάρει εδώ, να πειστεί πως είναι ο ηγέτης μίας ομάδας που έχει προοπτική και κοινό. Να δεθεί μαζί σου.

Τα κέρδη της απόκτησης Νάτχο είναι πολλαπλά. Είναι ένα ελίτ όνομα στην αγορά και η απόκτησή του από τον ΠΑΟΚ ως είδηση παίζει παντού.

Επίσης, θα βοηθήσει σίγουρα την ομάδα για έξι μήνες, σε μία φάση που κακά τα ψέματα θέλει να πάρει ένα τρόπαιο μετά από έντεκα χρόνια. Όπως επίσης να διασφαλίσει την παρουσία της στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, εκεί που αν μαζέψει λίγους βαθμούς ακόμη θα είναι στους ισχυρούς. Άλλος ένας λόγος για να μείνει ο παίκτης.

Λεφτά υπάρχουν στον ΠΑΟΚ, άλλα πράγματα είναι αυτά που πρέπει να φτιάξουν και η παρουσία του Νάτχο από το καλοκαίρι και μετά στην ομάδα, είναι μία περίπτωση που θυμίζει Γιάγια Τουρέ σε φάση εμπορικότητας.

Ο Ολυμπιακός άλλαξε στάτους στην αγορά, όταν έκανε εκείνη τη συνεργασία με τον Σέλουκ και έστειλε τον Τουρέ στη Μονακό. Είχε γίνει και η δουλειά με τον Καστίγιο στη Σαχτάρ, δείγμα του ότι είχε μάθει να εκμεταλλεύεται εμπορικά την παρουσία της ομάδας στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο ΠΑΟΚ – όλοι μας δηλαδή – πρέπει να βρούμε τρόπο να κρατήσουμε εδώ τον Ισραηλινό. Αν αισθανθεί ηγέτης, αν παίζει σε γεμάτο γήπεδο, αν σταματήσουμε τα βλαχοπεσίματα στην ομάδα μετά από ήττες, αν σταματήσουμε να γιουχάρουμε ο καθένας με τα γούστα του, τότε θα υπάρχει μία πολύ καλή βάση διαπραγμάτευσης πλην των χρημάτων.

Μπορεί να δείχνω υπερβολικός, αλλά δεν είμαι. Και αυτό γιατί θεωρώ αυτή τη μεταγραφή κομβική για το μέλλον του ΠΑΟΚ όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Κυρίως για όλους τους άλλους.

ΥΓ Αύριο παίζουμε κύπελλο, έτσι ώστε να μπορέσουμε να περάσουμε στην επόμενη φάση για να αντιμετωπίσουμε τον Ατρόμητο που ναι μεν είναι σφιχτός, αλλά δεν είναι και ο Ολυμπιακός του Μήτρογλου.

Ο Ατρόμητος με τρόμαξε βέβαια ανασταλτικά, γιατί ήταν η πιο καλοδουλεμένη ομάδα που έχω δει στη ζωή μου, όσον αφορά στην αποφυγή επαφής με τον αντίπαλο εντός περιοχής.

Πρέπει να φορούσαν συρματοπλέγματα στις προπονήσεις της εβδομάδας οι παίκτες του κυρ Γιώργου.

Όσον αφορά στις αλλαγές που γίνονται στον ανταγωνιστή μας, η απουσία του Μητρογκολ είναι εδώ και καιρό αισθητή και αν έρθει ο Βαλντέζ, σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει.

Θυμάμαι πως όταν παίξαμε στο Καζάν, ο Βαλντέζ είχε δέκα μήνες να σκοράρει. Το φάγαμε εμείς βέβαια, αλλά το στατιστικό δεν άλλαξε. Απλά σταμάτησε.