Θέλεις να σπουδάσεις και να δουλέψεις στο ποδόσφαιρο; Μπορείς!

Θέλεις να σπουδάσεις και να δουλέψεις στο ποδόσφαιρο; Μπορείς!

Θέλεις να σπουδάσεις και να δουλέψεις στο ποδόσφαιρο; Μπορείς!

Ο Βασίλης Σαμπράκος κουβεντιάζει με τον Γιάννη Θεοδώρου, έναν 24χρονο Κύπριο που έκανε ποδοσφαιρικές σπουδές και σήμερα εργάζεται ως video scout στην Wolves και ζει στον φανταστικό κόσμο της Premier League.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, κοντά στα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων, βρίσκομαι μπροστά από μια σειρά από ερωτήσεις, κατά την φυσική ή την ψηφιακή συναναστροφή με νέα παιδιά, σχετικά με τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό, είτε πρόκειται για τη δημοσιογραφία είτε για τις προοπτικές της επαγγελματικής ενασχόλησης με τον αθλητισμό. Πάνω σε αυτή τη στιγμή προέκυψε μια κουβέντα που έκανα με ένα νέο παιδί από την Κύπρο, το οποίο έκανε σπουδές πάνω στο ποδόσφαιρο και σήμερα έχει ήδη πάρει την πρώτη του ευκαιρία, από την Γουλβς, για να εργαστεί σε ένα κλαμπ που βρίσκεται στην Premier League. Βρήκα παραπάνω από ενδιαφέρουσα την συζήτηση που κάναμε με τον Γιάννη Θεοδώρου, έναν νέο 24 ετών, για το ταξίδι του από την Λάρνακα μέχρι το Σαουθάμπτον. Και βρήκα νόημα να τη μοιραστώ μαζί σας κυρίως επειδή αποδεικνύει ότι το πάθος για την ενασχόληση με τον αθλητισμό, στην περίπτωση του Γιάννη με το ποδόσφαιρο, μπορεί να καθοδηγήσει ένα νέο παιδί, αρκεί αυτό να έχει την ανησυχία να ψάξει, να ρωτήσει, να ανακαλύψει όλες αυτές τις νέες ειδικότητες που έχει γεννήσει η εξέλιξη και το πάντρεμα του αθλητισμού με ένα σωρό επιστήμες και να εφοδιαστεί επαρκώς για να γίνει ανταγωνιστικός.

Ενα πολύ συγκροτημένο παιδί δίνει πολύ χρήσιμες συμβουλές και μεταδίδει τα πρώτα διδάγματά του από την πορεία στην αγορά του ποδοσφαίρου, τα οποία αντιλαμβάνομαι ως πολύτιμα μηνύματα προς τα νέα παιδιά που σήμερα αναρωτιούνται αν και πώς μπορούν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο. Γι' αυτό και του ζήτησα να βάλει την μέχρι σήμερα πορεία του σε ένα σημείωμα, το οποίο είναι το ακόλουθο:

“Η αγάπη μου για το ποδόσφαιρο δεν άργησε να φανεί και σε ηλικία 6 ετών εντάχθηκα στις ακαδημίες του Εθνικού Άχνας, ενός προσφυγικού σωματείου της κατεχόμενης Άχνας, το οποίο τυχαίνει να είναι και ο τόπος καταγωγής του πατέρα μου. Εκεί πέρασα από όλες τις μικρές ομάδες και έφθασα μέχρι την πρώτη ομάδα αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να παίξω σε κάποιο επίσημο παιχνίδι. Έτσι σε ηλικία 20 ετών, κατά την διάρκεια της διετούς θητείας μου στον στρατό, αποφάσισα ότι χρειαζόμουν λεπτά συμμετοχής και υπέγραψα μονοετές συμβόλαιο με την Αλκή Ορόκλινης, ομάδα που αγωνιζόταν στην τέταρτη κατηγορία στην Κύπρο. Επίσης, εκείνη την περίοδο παρακολούθησα σεμινάρια προπονητικής και απέκτησα το πρώτο μου δίπλωμα προπονητικής (UEFA C).

Το συμβόλαιο μου έληγε τον Μάρτιο του 2015, τέσσερις μήνες πριν το τέλος της θητείας μου στον στρατό. Έτσι, έπρεπε να πάρω μια σχετικά δύσκολη απόφαση για το μέλλον μου. Οι δύο επιλογές που είχα ήταν ή να συνεχίσω με την ομάδα και την επόμενη σεζόν στην τρίτη κατηγορία ή να πάω για σπουδές, καθώς είχα αποφοιτήσει από αγγλόφωνο σχολείο και ήταν πιο εύκολο για μένα να ακολουθήσω κάποια σπουδή στην Αγγλία. Λόγω της αβεβαιότητας που υπάρχει στον χώρο του ποδοσφαίρου και του ότι δεν έφτασα στο επιθυμητό επίπεδο που είχα σαν στόχο ως ποδοσφαιριστής, αποφάσισα να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπώ, αλλά ως σπουδή πλέον. Έτσι τον Σεπτέμβριο του 2015 άρχισα να φοιτώ στο Southampton Solent University και στον κλάδο Football Studies and Business.

Η σπουδή αυτή έχει να κάνει κυρίως με το επιχειρηματικό κομμάτι της βιομηχανίας του ποδοσφαίρου και το πώς λειτουργούν οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Αξίζει να σημειώσω ότι συνέχισα να παίζω ποδόσφαιρο στην ομάδα του Πανεπιστημίου, η οποία συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα του Southampton (Wessex League Premier Division).

Κατά τον δεύτερο χρόνο των σπουδών μου, ενημερώθηκα ότι υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις στο τμήμα σκάουτινγκ της ομάδας Wolves (Wolverhampton Wanderers FC), για Video Scouts με την πρώτη τους ομάδα. Έτσι, υπέβαλα την αίτηση μου και έκανα μερικά tests τα οποία πέρασα με επιτυχία. Τον πρώτο μήνα εργαζόμουν ως εθελοντής στην ομάδα, πριν να μου δοθεί η ευκαιρία να γίνω “part-timer”, κάτι το οποίο είμαι μέχρι τώρα από τον Δεκέμβριο του 2016. Η ομάδα εκείνη την περίοδο αγωνιζόταν στην Championship, πριν κατακτήσει το πρωτάθλημα και επιστρέψει στην Premier League αυτή την σεζόν. Τον Ιούλιο που πέρασε αποφοίτησα με αριστείο και παρέλαβα το βραβείο “Outstanding Student Achievement”, από το League Managers Association. Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα ξεκινήσω το μεταπτυχιακό μου στο Middlesex University London στον κλάδο Sport Performance Analysis.

Ο συνδυασμός σπουδής-δουλειάς είναι κάτι αρκετά δύσκολο, ειδικά όταν εργάζεσαι σε ένα απαιτητικό περιβάλλον όπως είναι αυτό του αγγλικού ποδοσφαίρου. Χρειάστηκε αρκετός προγραμματισμός έτσι ώστε να μπορέσω να αποδώσω και στους δύο τομείς εξίσου καλά. Όμως, το γεγονός ότι ήμουν σε ένα χώρο που με ενδιέφερε με έκανε να πεισμώσω περισσότερο και να αποδώσω στο μέγιστο των δυνατοτήτων μου.

Το πρώτο πράγμα που έμαθα σπουδάζοντας και δουλεύοντας στον χώρο του ποδοσφαίρου είναι ότι χρειάζονται πολλά περισσότερα από ένα πτυχίο, έτσι ώστε να καταφέρεις να ξεχωρίσεις. Πρέπει συνεχώς να εμπλουτίζεις τις γνώσεις σου μέσω σεμιναρίων, προγραμμάτων και διπλωμάτων, επειδή το ποδόσφαιρο εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς. Επίσης η άποψη μου είναι ότι το κάθε παιδί θα πρέπει να ακολουθεί αυτό που αγαπά, ανεξαρτήτως κλάδου. Όπως προανέφερα, μια από τις πιο δύσκολες μου αποφάσεις ήταν να αφήσω το ποδόσφαιρο ως ποδοσφαιριστής και να το συνεχίσω ως σπουδή πλέον. Κατά την διάρκεια των σπουδών μου, κατάλαβα πως έκανα την καλύτερη επιλογή, αφού το πτυχίο μου, μου δίνει την δυνατότητα να εργαστώ σε διάφορα τμήματα ενός συλλόγου και συγκεκριμένα αυτά που έχουν να κάνουν με το διοικητικό κομμάτι του ποδοσφαίρου, όπως το μάρκετινγκ, τα λογιστικά και τα οικονομικά. Αξίζει να σημειώσω ότι πέρα από το διοικητικό κομμάτι, οι σύλλογοι πλέον δίνουν έμφαση και σε άλλα τμήματα για την υποστήριξη του τεχνικού επιτελείου. Για παράδειγμα, υπάρχουν τμήματα όπως είναι το σκάουτινγκ το οποίο είναι υπεύθυνο για την αναζήτηση και πρόσληψη νέων παικτών αλλά και το τμήμα Performance Analysis, που επικεντρώνεται κυρίως στην ανάλυση της απόδοσης της ομάδας, του αντιπάλου αλλά και της φυσικής κατάστασης των παικτών.

Θα πρότεινα στα νέα παιδιά που αγαπούν το ποδόσφαιρο να πιστέψουν στις δυνατότητες τους, έχοντας όμως πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι στον χώρο του ποδοσφαίρου επικρατεί μια αβεβαιότητα που επιφυλάσσει πολλές απογοητεύσεις”.

Τρία χρόνια πίσω, τον καιρό που αποφάσιζε να κάνει σπουδές στο ποδόσφαιρο ο Γιάννης πιθανόν να μην γνώριζε καν ότι υπάρχει ο δρόμος για να φτάσει σχετικά σύντομα να εργάζεται στην ανάλυση της απόδοσης μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Πιθανόν να μην γνώριζε καν τον δρόμο προς το Sport Performance Analysis. Ομως έψαξε. Ανησύχησε. Απέκτησε ένα δίπλωμα προπονητή στα 20 του, σε μια προσπάθεια να κατανοήσει καλύτερα το ποδόσφαιρο και να αποκτήσει ένα επιπλέον εφόδιο. Και έψαξε να μάθει, να προσανατολιστεί.

Ο καιρός με βρήκε να έχω απογοητευτεί πολύ με όσα κατάλαβα μέσα από τις συζητήσεις που έκανα στη διάρκεια των τελευταίων μηνών με παιδιά της ηλικίας των 17 ετών, τα οποία στη διάρκεια της σεζόν προσπαθούσαν να προσανατολιστούν, να φανταστούν το επαγγελματικό μέλλον, να αντιληφθούν αν και πώς οι σπουδές σε μια επιστήμη που τα έλκει θα μπορούσαν να δημιουργήσουν καλή επαγγελματική προοπτική. Απογοητεύτηκα με τη διαπίστωση ότι ακόμη δεν έχει αλλάξει τίποτα σχετικά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό που προσφέρει το σχολείο συγκριτικά με την κατάσταση που επικρατούσε 25 χρόνια πίσω, τον καιρό που ζούσα με τις ίδιες αγωνίες και πορευόμουν στα τυφλά. Η ειδοποιός διαφορά του χθες με το σήμερα όμως είναι το αδιανόητα μεγάλο προνόμιο της ύπαρξης της ψηφιακής τεχνολογίας. Σήμερα είναι πιο εύκολο από ποτέ για έναν 17χρονο να ψάξει, να γκουγκλάρει, για να ανακαλύψει τις απαντήσεις στις ερωτήσεις σχετικά με την επαγγελματική προοπτική που δίνουν οι σπουδές. Κι είναι πιο εύκολο από ποτέ το να επικοινωνήσει με τους επαγγελματίες των χώρων που τον ενδιαφέρουν προκειμένου να εκμεταλλευτεί την εμπειρία τους και να καταφέρει να αντιληφθεί αν αυτό που φαντάζεται μοιάζει με την πραγματικότητά τους. Το internet δίνει στα παιδιά την δυνατότητα που επιμένει ακόμη και σήμερα να μη τους δίνει το σχολείο: την δυνατότητα να προσανατολιστούν, να ανακαλύψουν, να μάθουν. Σε εμάς, τους μεγαλύτερους αναλογεί να τα παροτρύνουμε να το πράξουν, να τα βοηθήσουμε, και να μην τα αποθαρρύνουμε. Αυτό κάνει και ο Γιάννης Θεοδώρου με την ιστορία του. Δεν υπόσχεται εύκολο μέλλον, δεν παραμυθιάζει τα παιδιά για να τους πάρει τα λεφτά των γονιών τους για τα δίδακτρα, διηγείται την ιστορία του, δείχνει τον δρόμο του, μιλά για τον κόσμο των επιστημών που ανοίχθηκε μπροστά του όταν η ανησυχία του τον οδήγησε να ανοίξει την πόρτα των σπουδών στο ποδόσφαιρο και ενθαρρύνει τους νεότερους να δοκιμάσουν, αρκεί να είναι αποφασισμένοι να δουλέψουν σκληρά και να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα εφόδια προκειμένου να καταφέρουν να μπουν, να σταθούν, να αναδειχθούν και να ανελιχθούν σε μια τόσο ανταγωνιστική αγορά. Καλή αρχή σπουδών σε όλους!

Best of internet