AEK made in Greece!

Στο μυαλό του οπαδού της ΑΕΚ, η φετινή σεζόν μπορεί να αποδειχθεί η πιο όμορφη μετά το 1993-94. Μετά τα χρόνια των αρχών των 90's, τα πιο ευτυχισμένα που έζησε η Ενωση τις τελευταίες (σχεδόν) τρεις δεκαετίες. Μέχρι να αποδειχθεί αν όντως θα γίνει έτσι ή όχι, κάποιος μπορεί μόνο να βρει, αν θέλει, αναλογίες με εκείνη την εποχή για να ενθαρρύνει τις θετικές σκέψεις του, αφού υπάρχουν τα πρόσωπα ή οι καταστάσεις. Υπάρχει ο Δημήτρης Μελισσανίδης, υπάρχει ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, υπάρχει ο ενθουσιασμός του κόσμου και η διάθεση του να στηρίξει και να προστατεύσει την ομάδα του, υπάρχει το οικογενειακό κλίμα στα αποδυτήρια. Ενδεχομένως όλα αυτά να μην αρκούν, τουλάχιστον ακόμη, για να κάνουν την ΑΕΚ του 2017-18 να παίξει το ποδόσφαιρο εκείνης της ΑΕΚ ή για να πείσει 100% τους πάντες ότι θα πάρει το πρωτάθλημα, αλλά πριν το κάνει αυτό, πριν γίνει μια πολύ καλή ομάδα, πρέπει να γίνει ομάδα. Και αυτό δείχνει να το έχει ήδη πετύχει.

Μπουντεσλίγκα, Λειψία – Γκλάντμπαχ, ώρα 19:30. Παίξε νόμιμα και με ασφάλεια στις συναλλαγές (21+)!

Ενα από τα πράγματα που ήθελε ο Μελισσανίδης για την ΑΕΚ, με βάση όσα έλεγε στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου το καλοκαίρι του 2013, ήταν η δημιουργία μιας ομάδας που θα στηρίζεται σε Ελληνες παίκτες. Οταν το ακούς στην Ελλάδα αυτό, δεν ενθουσιάζεσαι απαραίτητα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις δίκιο. Βασικά ότι έχεις άδικο το αντιλαμβάνεσαι όταν σκέφτεσαι ότι σχεδόν σε όλες τις υπόλοιπες χώρες το να έχεις μια βάση γηγενών παικτών θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό. Οχι γιατί είναι δεδομένο ότι όλοι οι γηγενείς θα είναι οι καλύτεροι στις θέσεις τους, αλλά επειδή είναι σίγουρο ότι οι γηγενείς θα βοηθήσουν στο να υπάρχει κλίμα ομάδας και όχι κλίμα μιας τυπικής επαγγελματικής σχέσης.

Στην περίπτωση της ΑΕΚ, είναι ωραίο το γεγονός ότι υπάρχουν Ελληνες που έζησαν την ομάδα στην πιο δύσκολη περίοδο τους. Ο Πέτρος Μάνταλος και ο Μιχάλης Μπακάκης, ή ο Βασίλης Λαμπρόπουλος και ο Γιάννης Ανέστης, είναι στην ομάδα από το καλοκαίρι του 2014. Ηταν στην ομάδα που ανέβαινε από την Β' στη Super League, έζησαν μια εμπειρία που θεωρητικά κανείς ποδοσφαιριστής δεν θα ονειρευόταν να ζήσει, να παίξει με την ΑΕΚ στη Β', αλλά αυτό τους έκανε να δεθούν και περισσότερο. Η κατάκτηση του κυπέλλου, η επιστροφή στους ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης, η πρώτη νίκη στην Ευρώπη έπειτα από έξι χρόνια, είναι σημαντικές σελίδες στην ιστορία που θέλουν να ξαναγράψουν οι Κιτρινόμαυροι, αφήνοντας πίσω τους τα πιο δύσκολα χρόνια τους.

Σε αυτούς προστέθηκαν στην πορεία κι άλλοι. Ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος, για παράδειγμα, έπειτα από τα χρόνια στην Ιταλία, βρήκε στην ΑΕΚ την ηρεμία που ήθελε για να υπενθυμίσει σε όλους ότι μπορεί να κάνει καλά πράγματα. Ο Βασίλης Μπάρκας και ο Τάσος Μπακασέτας επέλεξαν την Ενωση από άλλες προτάσεις, ο Παναγιώτης Κονέ κατάλαβε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψει στην ομάδα του, το ίδιο και ο Βίκτωρ Κλωναρίδης. Κάποιοι άλλοι, πάλι, δεν χρειάστηκε να επιστρέψουν στην ομάδα τους, χρειάστηκε απλά να προωθηθούν σε αυτή. Ο Κώστας Γαλανόπουλος έχει κάνει τους πάντες να πιστεύουν ότι μπορεί όντως να ήρθε η ώρα που η ΑΕΚ, επιτέλους, έβγαλε ξανά δικό της παίκτη, οι ακόμη πιο μικροί Γιαννούτσος, Μπάμπης, Γιούσης, Βλαχομήτρος, Αντωνίου έχουν κερδίσει την προσοχή του Μανόλο Χιμένεθ, ο Ανταμ Τζανετόπουλος είναι ξανά στο ρόστερ.

Ολοι αυτοί έχουν δέσει και συνεχίζουν να δένουν, όχι μόνο μέσα στο γήπεδο αλλά και έξω από αυτό. Κι όσο σημαντικό είναι να μπορείς να παίξεις το "1-2" εύκολα στο γήπεδο, άλλο τόσο και σημαντικότερο είναι να μπορείς να βρεθείς με τον άλλο και έξω από τις τέσσερις γραμμές. Οσοι παρακολούθησαν την προετοιμασία στην Πολωνία ή όσοι ακολουθούν την ομάδα στα ταξίδια της στο εξωτερικό, έχουν να λένε για το κλίμα που βλέπουν στην ομάδα. Με τους Ελληνες να έχουν βάλει τις βάσεις και τους υπόλοιπους να ακολουθούν, όπως οι Γιόχανσον και Σιμόες που είναι από τους παλιούς πλέον, ή οι Αραούχο-Βράνιες που ήταν και πέρυσι στην ΑΕΚ και ήθελαν πολύ να είναι και φέτος αλλά και τα επόμενα χρόνια, όπως οι Λιβάια-Τσόσιτς που νιώθουν όλο και πιο άνετα. Στο Κιτρινόμαυρο ρόστερ, συνολικά, υπάρχουν 32 ποδοσφαιριστές και από αυτούς, οι Ελληνες είναι οι 19!

Πιο σημαντικό κι από αυτό, είναι το γεγονός ότι οι Ελληνες παίζουν. Η εθνικότητα, προφανώς, δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για το ποιος θα παίξει αλλά αποτελεί ο Χιμένεθ. Μπορεί ο καθένας να διαφωνήσει στο αν ο Ισπανός είναι αμυντικός ή επιθετικός προπονητής, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι καλός προπονητής. Και είναι, επίσης, ένας προπονητής που... γουστάρει ΑΕΚ και ειδικά μια ΑΕΚ που δεν ταλαιπωρείται από τα προβλήματα που την διέλυαν καθημερινά στην προηγούμενη θητεία του. Ο Μανόλο έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των παικτών του επειδή αποφασίζει με όσα βλέπει και αυτό που βλέπει είναι ότι και οι Ελληνες παίκτες κερδίζουν την δική του εμπιστοσύνη. Και το δείχνει στην πράξη.

Στο πρώτο ματς με την ΤΣΣΚΑ οι Ελληνες αποτελούσαν τα 4/11 και ένας μπήκε ως αλλαγή, στη ρεβάνς ήταν 4/11 και δύο μπήκαν ως αλλαγή, στο ματς με την Μπριζ στο Βέλγιο ήταν 5/11 και ένας μπήκε ως αλλαγή, στη ρεβάνς ήταν 6/11, στις νίκες επί της ΑΕΛ και επί της Ριέκα ήταν τα 5/11 και μπήκαν άλλοι δύο και ένας, αντίστοιχα, ως αλλαγές και γενικά αν δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών ή τιμωριών, όπως για παράδειγμα στους αγώνες με Παναιτωλικό και ΠΑΣ Γιάννινα, στο αρχικό σχήμα θα ήταν περισσότεροι από ό,τι ήταν (τρεις και δύο αντίστοιχα, με δύο να μπαίνουν ως αλλαγή με τον ΠΑΣ). Προφανώς αν στην πορεία κάποιοι από αυτούς δεν πρέπει να παίζουν βασικοί, δεν θα παίζουν. Ακόμη και τότε, όμως, θα κάνουν αυτό που πρέπει στα αποδυτήρια. Γιατί η ΑΕΚ δεν είναι η ομάδα στην οποία παίζουν. Είναι η ομάδα στην οποία θέλουν να είναι...