Αυτό λείπει πολύ από τον Ολυμπιακό!

Πρώτο τραπέζι Vista! Με ανανεωμένη πλατφόρμα και νέο mobile site. (21+)!

Κατά την άποψη μου ο Ολυμπιακός υπέστη μεγάλη ζημιά στην Θράκη, με την ισοπαλία που έφερε με την Ξάνθη.

Θεωρούσα απολύτως κομβικό το παιχνίδι, με το εξής απλό σκεπτικό: σε δύο αγωνιστικές γίνεται το ΑΕΚ-Ολυμπιακός. Εάν υποτεθεί ότι ο Ολυμπιακός θα κερδίσει τον Αστέρα το άλλο Σάββατο στο Καραϊσκάκη κι η ΑΕΚ τη Λαμία εκτός έδρας την επομένη, τότε θα πάνε στο μεταξύ τους παιχνίδι ισόβαθμοι. Όπερ σημαίνει ότι η ΑΕΚ, ως γηπεδούχος, μπορεί με μία νίκη να ξεφύγει τρεις πόντους του Ολυμπιακού.

Εάν, όμως, ο Ολυμπιακός κέρδιζε στην Ξάνθη, θα πήγαινε καβάλα στ΄ άλογο στο ΟΑΚΑ. Με μία νίκη του επί της ΑΕΚ θα την άφηνε πίσω πέντε πόντους και θα της κατάφερνε τεράστιο πλήγμα από την 5^η αγωνιστική. Με μία ισοπαλία θα ήταν πάλι μια χαρά, αφού θα ήταν μπροστά της δύο ποντάκια και θα είχε βγάλει την υποχρέωση να παίξει στο σπίτι της. Κι ακόμη και με ήττα, δεν θα γινόταν και τίποτα φοβερό-θα έμενε ένα πόντο πίσω. Τώρα, όμως, με την ισοπαλία στην Ξάνθη, τα δεδομένα είναι σαφώς διαφορετικά.

Είχα γράψει από την αρχή της προηγούμενης εβδομάδας, ότι το ματς αυτό ήταν ιδανικό για τρικλοποδιά. Ήταν φως φανάρι ότι θα έβαζαν τρικλοποδιά. Η επιλογή του Ολυμπιακού έπρεπε να είναι μία: απόλυτη ετοιμότητα, ώστε να την απέφευγε την τρικλοποδιά. Ατυχώς, τέτοια ετοιμότητα δεν έδειξε η ομάδα, παρά την πολύ καλή εικόνα της για 35 λεπτά. Γιατί δεν μπορεί να είσαι έτοιμος στο 100% όταν χάνεις πέντε (!!!) γκολ στο α΄ ημίχρονο, λες και κάνεις προπόνηση. Ούτε, όταν δέχεσαι τέτοιο γκολ ισοφάρισης, με τέσσερις παίκτες σου να κάνουν ο ένας πιο μεγάλο λάθος από τον άλλο.

Τέλος πάντων, είναι ένα θέμα για τον Ολυμπιακό ότι λείπει πολύ το εύκολο γκολ. Το γκολ του σέντερ φορ, να το πω αλλιώς. Η ομάδα στα εφτά πρώτα παιχνίδια της σε Ευρώπη και πρωτάθλημα, έχει ουσιαστικά πάρει γκολ από σέντερ φορ μόνο στο πρώτο (!), στο Βελιγράδι, με τα δύο του Μπεν και το ένα του Εμενίκε. Έκτοτε, και σε έξι παιχνίδια, μοναδικό γκολ φορ ήταν του Ανσαριφάρντ, στο 4-1 επί της Λάρισας…

Ο Μπεν, που στο ντεμπούτο του είχε λάμψει, έχασε στη συνέχεια όλες τις ευκαιρίες που είχε-κι ήταν πολλές, ορισμένες και κλασικές. Ο Εμενίκε υπέστη θλάση αρχές Αυγούστου και μόλις το Σάββατο γύρισε, χωρίς γενικά να έχει εντυπωσιάσει κιόλας από τα φιλικά που τον είδαμε. Ο Τζούρτζεβιτς έκανε ντεμπούτο στην Ξάνθη, αλλά παρά την πραγματικά καλή παρουσία του γκολ δεν έβαλε στις φάσεις που είχε. Μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ότι ο Μπεν κι ο Τζούρτζεβιτς, ακόμη κι ο Ανσαριφάρντ, με τη Λαμία, βρέθηκαν ουκ ολίγες φορές σε τετ α τετ με τους αντίπαλους γκολκίπερ, όμως όλες αυτές τις φορές νικήθηκαν!

Ο Ολυμπιακός, μετά το 3-1 στην Παρτιζάν, προχωράει παίρνοντας κατά βάση γκολ μόνο από τα…στόπερ (Ρομάο το νικηφόρο με τη Ριέκα, Ένγκελς το γκολ στην Ξάνθη), από τα πέναλτι που κερδίζει (όποτε του τα δίνουν…) κι από τις εμπνεύσεις (δημιουργικά περισσότερο κι εκτελεστικά λιγότερο) του Φορτούνη και του Οτζίτζα, που κι αυτοί όμως ουσιαστικά μόνο δύο γκολ έχουν βάλει (βγάζοντας έξω τα «στημένα»). Δεν φτάνουν αυτά. Πρέπει να αρχίσουν να έρχονται τα «εύκολα γκολ» από τον όποιο σέντερ φορ της ομάδας.

Δεν κρύβω ότι ο Σέρβος μου άρεσε πολύ στην Ξάνθη-κι ας έχασε τα γκολ. Ρέντα πρέπει να βρει ο μικρός. Αλλά να μην αργήσει! Το Τσάμπιονς Λιγκ έφτασε.