Μικρόβιο στο αίμα και... απογείωση!

Έκατσα πολλές ώρες για να βάλω το μυαλό μου σε μια τάξη. Να τακτοποιήσω τις σκέψεις μου για να γράψω ένα άρθρο για την επιστροφή του Σέρχιο Αραούχο. Ένα blog με ποδοσφαιρική λογική και ταυτόχρονα αγωνιστική ανάλυση της ουσιαστικής αυτής προσθήκης έστω για μια σεζόν (πλέον μιάμιση στην ΑΕΚ για τον "Τσίνο" θα είναι με την περσινή).

Όμως θαρρώ πως δεν μπορεί κάποιος σε ένα τέτοιο ποδοσφαιρικό love story μεταξύ ενός προσώπου και ενός ολόκληρου λαού (με απίθανη ανταπόκριση και από τους δύο) να μείνει μόνο στο καθαρά αγωνιστικό και να εστιάσει αποκλειστικά επαγγελματικά χωρίς να αναδείξει το συναίσθημα. Την καψούρα ντε που όπως πάντα στον παράφορο και κεραυνοβόλο έρωτα δεν χρειάζεται πάνω από ώρες για να το εμπεδώσουν και οι δύο πλευρές και να τους στιγματίσει για πάντα το υπόλοιπο της ζωής τους (είτε έχει happy end το story είτε όχι).

Είναι όμορφο να υπάρχουν ιστορίες όπως αυτή του Σέρχιο Αραούχο και της ΑΕΚ (και του κόσμου της Ένωσης πιο σωστά) σε ένα χώρο που το χρήμα παίζει... μπάλα και το συναίσθημα ακολουθεί. Πάντα ήταν όμορφο να συνδυάζεται ένα ποδοσφαιρικό γεγονός και οι πρωταγωνιστές του με μια όμορφη ιστορία αγάπης να συνδέει πρόσωπα, συλλόγους και έναν απίθανο, υπέροχο λαό όπως αυτός της ΑΕΚ...

Βλέπω το πρόσωπο του Αργεντινού επιθετικού να λάμπει που επιστρέφει στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ και θυμάμαι όλες τους τις ενέργειες όλο το καλοκαίρι του που φανέρωναν πώς όσο κι αν το σώμα ήταν υποχρεωμένο να βρίσκεται αλλού (σ.σ.: Κανάριους Νήσους), το μυαλό μα κυρίως η καρδιά, βρισκόνταν πολύ μακριά (σ.σ.: στην ΑΕΚ) και σύντομα το σώμα απλά θα ακολουθούσε.

Ρίξτε μια ματιά παρακάτω στη φωτογραφία που ανέβασε ο Αραούχο κατά την αναχώρηση του από Ισπανία με προορισμό την επιστροφή του στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ. Κοιτάξτε καλά την έκφραση του προσώπου του, προσπαθήστε να δείτε μέσα στα μάτια του, ξεχωριστά τη λάμψη και τη λαχτάρα του και θα διαπιστώσετε ότι είναι σαν να βλέπετε τον εαυτό σας στις μεγαλύτερες στιγμές καψούρας και χαράς σας, σαν να ζείτε τον πρώτο μυθικό καλοκαιρινό έρωτά σας!

Φαίνεται πως το σύνθημα που τραγουδάει ο κόσμος της ΑΕΚ είναι όχι απλά γεγονός αλλά αφορά και εκείνους που απλά Την γνωρίζουν. "Μικρόβιο στο αίμα και πως να γιατρευτώ, σου λέω δεν μπορώ, ΑΕΚάρα από σένα να απεξαρτηθώ"... Αυτό επιβεβαιώνει και ο Αραούχο. Τη γνωρίζει κανείς και κολλάει το μικρόβιο, μπαίνει στο αίμα, γίνεται εθισμός τέτοιος που όμοιός του δεν υπάρχει.

Άλλωστε πρόκειται δεδομένα για την πιο ερωτική ομάδα τουλάχιστον της χώρας που πάντα όσοι ερχόντουσαν κοντά της αντιλαμβάνονταν τον ερωτισμό της, το διαφορετικό της σχέσης του οπαδού-φίλου της ομάδας με όλα όσα την αφορούν και κυρίως με τα πρόσωπα που την εκπροσωπούν. Αγαπούν στο φουλ και μισούν στον ίδιο βαθμό σε ένα παιχνίδι μόνιμα ερωτικό. Πάντα ήταν διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ και αν δεν πιστεύετε εμάς μπορείτε να το εμπεδώσετε απ' όσους το έχουν ζήσει ακόμη κι απ' έξω και το έχουν αναφέρει (ακόμη κι όταν από "εχθροί" ήρθαν κοντά Της και γνώρισαν τα πάντα και επιβεβαίωσαν εκείνοι τη διαφορετικότητά της και τον ξεχωριστό δεσμό - ερωτισμό μεταξύ των κόσμου και του ίδιου του συλλόγου, ακόμη και άνθρωποι που δεν την γνώρισαν όπως ο Ελευθερόπουλος που έχει μιλήσει για τη διαφορετικότητα του ΑΕΚτση με υπέροχα λόγια).

Πάντα έτσι ήταν με την ΑΕΚ, πάντα έτσι θα είναι... Θα παίζει πάντα ρόλο το συναίσθημα, θα αγαπάμε λίγο παραπάνω απ όσο άλλοι πρόσωπα ανεξάρτητα με το πώς εξελίσσονται τα πράγματα, δεν γίνεται αλλιώς... Έτσι ήρθε και ο Αραούχο πίσω. Καψουρεύτηκε και τον καψουρεύτηκαν. Έρωτας με ανταπόκριση και μια και η εποχή τρέχει οι σύγχρονοι τρόποι επικοινωνίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Όπως συμβαίνει και έξω από το ποδόσφαιρο με τις σχέσεις. Τα social media πήραν φωτιά. Ανταλλαγή μηνυμάτων αγάπης και αφοσίωσης. Μια (ηλεκτρονική) οδός για να ασκήσεις πίεση στον "έρωτά" σου, να του εκφράσεις πως νιώθεις. Αυτό έγινε με τον Αραούχο. Έφυγε μα ήταν μόνιμα εδώ. Κι ο ίδιος συμμετείχε στο παιχνίδι ενεργά, ανταποκρινόταν, το είχε ανάγκη, ήταν ερωτευμένος με την ΑΕΚ και όλα όσα την αφορούσαν.

Παρακολουθούσε τα πάντα. Κοιτούσε τα social media των πρώην και νυν πλέον συμπαικτών του. Έκανε σχόλια, του έλειπε η επαφή μαζί τους, η καθημερινότητα και η χαρά, η απόλαυση αυτού που αγαπάει να κάνει... Ήταν στην ΑΕΚ ήδη και σιγά - σιγά άρχισε να το καταλαβαίνει και ο ίδιος και τότε ξεκίνησαν όλα!

Μπήκε μπροστά ο ενθουσιασμός, ο έρωτας, η χαρά, η καψούρα. Τώρα πια το σώμα ήταν υποχείριο της καρδιάς και έπειτα του μυαλού. Ήταν η ώρα να κάνει ότι περνάει απ το χέρι του για να επιστρέψει εκεί που αγαπά και τον αγαπούν. Δεν γινόταν αλλιώς. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά... Και έκανε τα πάντα για να το πετύχει.

Όταν θες κάτι πραγματικά πολύ... ξέρετε τη συνέχεια να μη σας κουράζουμε! Και οι δύο πλευρές ήθελαν πάρα πολύ να ξανασμίξουν. Με λύσσα όμως. Και το έκαναν πράξη παρα τις δυσκολίες και τα εμπόδια αφού αλλιώς το ήθελαν μα αλλιώς τους βγήκε τελικά. Δεν θα μπορούσε όμως να μη γίνει έστω και για αρχή για έναν χρόνο ξανά.

Μια ακόμη υπέροχη ερωτική ιστορία ενός ποδοσφαιριστή (ξένου μάλιστα) και της ΑΕΚ που θα τη ζήσουμε έως το τέλος της κι ας ευχηθούμε για το καλό του συναισθήματος του αθλήματος να τη ζήσουμε πολύ περισσότερο και από έναν χρόνο...

* Για την φωτογραφία special thanks στην Μαριλίζα Κοντογεώργου.

Υγ: Το είχα γράψει πολλές φορές και όταν όλοι οι υπόλοιποι έλεγαν ότι δεν προχωράει του Αραούχο στην ΑΕΚ: Αν γίνει αφού είναι πολύ πιθανό θα μετατρέψει την ΑΕΚ σε ουσιαστική διεκδικήτρια του τίτλου! Αποκαλύψαμε ότι θα προχωρήσει και όταν όλοι το τελείωναν εμείς απλά επιβεβαιωθήκαμε. Από δω, από τούτο το χώρο, από αυτό το blog σας ενημερώσαμε αποκλειστικά και τα γραπτά μένουν... Πρόκειται για μια προσθήκη που ξέρουμε τι μπορεί να δώσει και ότι δεν χρειάζεται προσαρμογή για να τα... δώσει! Ήταν το κομμάτι που έλειπε από το υπέροχο φετινό παζλ.

Υγ2: Με τον Παναγιώτη Κονέ και μια ακόμη αποκάλυψη του gazzetta.gr στο ρεπορτάζ της ΑΕΚ θα κάνουμε ξεχωριστή αναφορά σύντομα. Το ποσό γουστάρει και πόσο το δούλεψε και εκείνος να γυρίσει θα τα αναδείξουμε. Όμως το πιο όμορφο που έμαθα είναι ότι ρωτούσε σχετικά "τον Αραούχο; Τον πήραμε;". Ναι Παναγιώτη, τον πήραμε και μαζί θα κάνετε όργια!

Υγ3: Είναι κρίμα που η ΑΕΚ δεν θα κερδίσει κάτι πολύ παραπάνω από ότι τώρα με τον Γιάκομπ Γιόχανσον. Αυτό θα ήταν το καλύτερο για όλους. Όμως αυτό δεν αλλάζει ότι ο διεθνής Σουηδός χαφ ήταν και παραμένει άψογος. Δεν δημιούργησε ποτέ το παραμικρό πρόβλημα, έδινε πάντα τον καλύτερό του εαυτό και όσο υπολογίζεται θα το κάνει διότι έχει τρελό κίνητρο. Αξίζει ο χωρισμός όταν έρθει να είναι τόσο όμορφος όσο και το διάστημα που ήμασταν μαζί... Είπαμε άλλωστε είναι διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ.

Υγ4: Αντίο στον Αλμέιδα λοιπόν και είχαμε γράψει εδώ πως ο ποδοσφαιριστής μάλλον έπαιξε το τελευταίο του ματς με τον Παναιτωλικό. Μας χαιρέτισε με ένα γκολ... Πάντα κύριος και με μεγάλη και όμορφη στιγμή τα γάντια που φόρεσε με τον Ολυμπιακό! Να είναι πάντα καλά...

Υγ5: Το γήπεδο σε εξέλιξη, μεγάλη η κίνηση παρά το οικονομικό ζήτημα για τον Αραούχο αφού δεν θα χει όφελος μελλοντικό η ΑΕΚ, αλλά αγωνιστικό καθαρά, καλές προσθήκες και πρόκριση στο Europa League. Εξαφανίστηκαν τα λαμόγια απ το ποδόσφαιρο και τη διοίκηση αυτού. Εντάξει το λες και μια χαρά καλοκαίρι για την ΑΕΚ και τον Μελισσανίδη, να τα λέμε κι αυτά όπως λέγαμε και τα άλλα, όμορφα παντελονάτα, ΑΕΚτσήδικα!